¹² Później odsłanianiem prawd biblijnych gorliwie zajmował się Charles Russell i jego współpracownicy — na kościach zaczęły się pojawiać „ścięgna i ciało”. Strażnica Syjońska oraz inne publikacje pomagały szczerym ludziom odkrywać duchowe prawdy i przyłączać się do pomazańców. Na początku XX wieku grupa ta była jeszcze bardziej zmotywowana do działania dzięki takim pomocom, jak „Fotodrama stworzenia” czy książka Dokonana tajemnica. Wkrótce potem nadszedł wyznaczony przez Boga czas, żeby Jego słudzy „stanęli na nogach” (Ezech. 37:10). Kiedy i jak do tego doszło? Na odpowiedź naprowadzą nas wydarzenia, które rozegrały się w starożytnym Babilonie.

„Ożyli i stanęli na nogach”

13. (a) Jak w roku 537 p.n.e. zaczęły się spełniać słowa z Ezechiela 37:10, 14? (b) Które wersety wskazują, że do kraju wrócili niektórzy przedstawiciele dziesięcioplemiennego królestwa?

¹³ W 537 roku p.n.e. Jehowa sprawił, że Żydzi przebywający w Babilonie „ożyli i stanęli na nogach”. Jak to zrobił? Wyzwolił ich z niewoli i pozwolił im znowu zamieszkać w rodzinnym kraju. Grupa składająca się z 42 360 Izraelitów oraz ponad 7000 nie-Izraelitów opuściła Babilon, żeby odbudować Jerozolimę oraz znajdującą się tam świątynię i osiedlić się w ziemi izraelskiej (Ezd. 1:1-4; 2:64, 65; Ezech. 37:14). Jakieś 70 lat później około 1750 wygnańców wróciło do Jerozolimy razem z Ezdraszem (Ezd. 8:1-20). W sumie do ojczyzny powróciło ponad 44 000 Izraelitów — „wielkie wojsko” (Ezech. 37:10). Poza tym, jak wynika z Biblii, żeby pomóc w odbudowie świątyni, do kraju wrócili też przedstawiciele dziesięcioplemiennego królestwa, których przodkowie w VIII wieku p.n.e. trafili do niewoli asyryjskiej (1 Kron. 9:3; Ezd. 6:17; Jer. 33:7; Ezech. 36:10).

14. (a) Jak słowa z Ezechiela 37:24 pomagają nam ustalić, kiedy miało nastąpić główne spełnienie proroctwa o suchych kościach? (b) Co wydarzyło się w roku 1919? (Zobacz też ramkę „‚Suche kości’ i ‚dwaj świadkowie’ — podobieństwa i różnice”).

¹⁴ Jak ta część wizji spełniła się na większą skalę? Zgodnie z tym, co Jehowa wyjawił Ezechielowi w kolejnym proroctwie, główne spełnienie zapowiedzi odrodzenia miało nastąpić jakiś czas po objęciu władzy królewskiej przez Większego Dawida, Jezusa Chrystusa (Ezech. 37:24)b. I rzeczywiście, w roku 1919 Jehowa udzielił ducha świętego swoim sługom. W efekcie „ożyli” i zostali uwolnieni z niewoli Babilonu Wielkiego (Izaj. 66:8). Jehowa pozwolił im wtedy osiąść w ich „ziemi”, czyli raju duchowym. A jak nowożytny lud Jehowy stał się „wielkim wojskiem”?

15, 16. (a) Jak nowożytny lud Jehowy stał się „wielkim wojskiem”? (b) Jak to proroctwo Ezechiela pomaga nam radzić sobie w trudnych sytuacjach życiowych? (Zobacz ramkę „Jehowa pomaga nam stanąć na nogi”).

¹⁵ Niedługo po tym, jak w 1919 roku Chrystus ustanowił wiernego niewolnika, słudzy Boży doświadczyli tego, co zapowiadał głoszący wśród repatriantów prorok Zachariasz: „Wiele ludów oraz potężnych narodów przyjdzie szukać (...) Jehowy”. Prorok przedstawił osoby szukające Jehowy jako „dziesięciu ludzi ze wszystkich narodów mówiących różnymi językami”. Mieli oni mocno uchwycić się „Żyda” — Izraela duchowego — i powiedzieć: „Chcemy iść z wami, bo słyszeliśmy, że z wami jest Bóg” (Zach. 8:20-23).

¹⁶ Dzisiaj „bardzo, bardzo wielkie wojsko” liczy miliony. Armię tę tworzą członkowie Izraela duchowego (namaszczony ostatek), a w szerszym znaczeniu również „dziesięciu ludzi” (drugie owce) (Ezech. 37:10). Jako rozrastająca się armia żołnierzy Chrystusa, chętnie podążamy za naszym Królem, dzięki któremu zaznamy kolejnych błogosławieństw (Ps. 37:29; Ezech. 37:24; Filip. 2:25; 1 Tes. 4:16, 17).

• 

  „Ożyli i stanęli na nogach”

  Lud Jehowy ‛ożywa’ w 1919 roku i nadaje rozmach służbie kaznodziejskiej

¹² Później odsłanianiem prawd biblijnych gorliwie zajmował się Charles Russell i jego współpracownicy — na kościach zaczęły się pojawiać „ścięgna i ciało”. Strażnica Syjońska oraz inne publikacje pomagały szczerym ludziom odkrywać duchowe prawdy i przyłączać się do pomazańców. Na początku XX wieku grupa ta była jeszcze bardziej zmotywowana do działania dzięki takim pomocom, jak „Fotodrama stworzenia” czy książka Dokonana tajemnica. Wkrótce potem nadszedł wyznaczony przez Boga czas, żeby Jego słudzy „stanęli na nogach” (Ezech. 37:10). Kiedy i jak do tego doszło? Na odpowiedź naprowadzą nas wydarzenia, które rozegrały się w starożytnym Babilonie.

„Ożyli i stanęli na nogach”

13. (a) Jak w roku 537 p.n.e. zaczęły się spełniać słowa z Ezechiela 37:10, 14? (b) Które wersety wskazują, że do kraju wrócili niektórzy przedstawiciele dziesięcioplemiennego królestwa?

¹³ W 537 roku p.n.e. Jehowa sprawił, że Żydzi przebywający w Babilonie „ożyli i stanęli na nogach”. Jak to zrobił? Wyzwolił ich z niewoli i pozwolił im znowu zamieszkać w rodzinnym kraju. Grupa składająca się z 42 360 Izraelitów oraz ponad 7000 nie-Izraelitów opuściła Babilon, żeby odbudować Jerozolimę oraz znajdującą się tam świątynię i osiedlić się w ziemi izraelskiej (Ezd. 1:1-4; 2:64, 65; Ezech. 37:14). Jakieś 70 lat później około 1750 wygnańców wróciło do Jerozolimy razem z Ezdraszem (Ezd. 8:1-20). W sumie do ojczyzny powróciło ponad 44 000 Izraelitów — „wielkie wojsko” (Ezech. 37:10). Poza tym, jak wynika z Biblii, żeby pomóc w odbudowie świątyni, do kraju wrócili też przedstawiciele dziesięcioplemiennego królestwa, których przodkowie w VIII wieku p.n.e. trafili do niewoli asyryjskiej (1 Kron. 9:3; Ezd. 6:17; Jer. 33:7; Ezech. 36:10).

14. (a) Jak słowa z Ezechiela 37:24 pomagają nam ustalić, kiedy miało nastąpić główne spełnienie proroctwa o suchych kościach? (b) Co wydarzyło się w roku 1919? (Zobacz też ramkę „‚Suche kości’ i ‚dwaj świadkowie’ — podobieństwa i różnice”).

¹⁴ Jak ta część wizji spełniła się na większą skalę? Zgodnie z tym, co Jehowa wyjawił Ezechielowi w kolejnym proroctwie, główne spełnienie zapowiedzi odrodzenia miało nastąpić jakiś czas po objęciu władzy królewskiej przez Większego Dawida, Jezusa Chrystusa (Ezech. 37:24)b. I rzeczywiście, w roku 1919 Jehowa udzielił ducha świętego swoim sługom. W efekcie „ożyli” i zostali uwolnieni z niewoli Babilonu Wielkiego (Izaj. 66:8). Jehowa pozwolił im wtedy osiąść w ich „ziemi”, czyli raju duchowym. A jak nowożytny lud Jehowy stał się „wielkim wojskiem”?

15, 16. (a) Jak nowożytny lud Jehowy stał się „wielkim wojskiem”? (b) Jak to proroctwo Ezechiela pomaga nam radzić sobie w trudnych sytuacjach życiowych? (Zobacz ramkę „Jehowa pomaga nam stanąć na nogi”).

¹⁵ Niedługo po tym, jak w 1919 roku Chrystus ustanowił wiernego niewolnika, słudzy Boży doświadczyli tego, co zapowiadał głoszący wśród repatriantów prorok Zachariasz: „Wiele ludów oraz potężnych narodów przyjdzie szukać (...) Jehowy”. Prorok przedstawił osoby szukające Jehowy jako „dziesięciu ludzi ze wszystkich narodów mówiących różnymi językami”. Mieli oni mocno uchwycić się „Żyda” — Izraela duchowego — i powiedzieć: „Chcemy iść z wami, bo słyszeliśmy, że z wami jest Bóg” (Zach. 8:20-23).

¹⁶ Dzisiaj „bardzo, bardzo wielkie wojsko” liczy miliony. Armię tę tworzą członkowie Izraela duchowego (namaszczony ostatek), a w szerszym znaczeniu również „dziesięciu ludzi” (drugie owce) (Ezech. 37:10). Jako rozrastająca się armia żołnierzy Chrystusa, chętnie podążamy za naszym Królem, dzięki któremu zaznamy kolejnych błogosławieństw (Ps. 37:29; Ezech. 37:24; Filip. 2:25; 1 Tes. 4:16, 17).