5. Jakie znaczenie miało to, co zrobił Ezechiel? (Zobacz też ramkę „Złączenie dwóch lasek”).

⁵ Potem Jehowa wyjaśnił znaczenie tej proroczej sceny (odczytaj Ezechiela 37:21, 22). Wygnańcy z dwuplemiennego królestwa Judy i z dziesięcioplemiennego królestwa Izraela (Efraima) zostaną sprowadzeni do ojczyzny, gdzie będą tworzyć „jeden naród” (Jer. 30:1-3; 31:2-9; 33:7).

7. Jak relacja z 1 Kronik 9:2, 3 potwierdza, że „u Boga wszystko jest możliwe”?

⁷ Z ludzkiego punktu widzenia uwolnienie i zjednoczenie wygnańców wydawało się całkowicie niemożliwea. Ale „u Boga wszystko jest możliwe” (Mat. 19:26). Jehowa spełnił swoje proroctwo. Niewola babilońska skończyła się w 537 roku p.n.e. i wkrótce potem osoby pochodzące z obu królestw wróciły do Jerozolimy, żeby pomagać w przywróceniu czystego wielbienia. Potwierdza to natchniona relacja: „W Jerozolimie zamieszkała część potomków Judy, Beniamina, Efraima i Manassesa” (1 Kron. 9:2, 3; Ezd. 6:17). Zgodnie z tym, co zapowiedział Jehowa, osoby pochodzące z dziesięcioplemiennego królestwa Izraela zostały zjednoczone z osobami z dwuplemiennego królestwa Judy.

8. (a) Co zapowiedział Izajasz? (b) Jakie dwa istotne szczegóły znajdujemy w Ezechiela 37:21?

⁸ Jakieś 200 lat wcześniej Izajasz prorokował, co się wydarzy po powrocie Izraela i Judy z niewoli. Zapowiedział, że Jehowa „zgromadzi rozproszonych z Izraela” i „rozproszonych z Judy” z „czterech krańców ziemi”, między innymi „z Asyrii” (Izaj. 11:12, 13, 16). Jehowa rzeczywiście to zrobił — ‛zabrał Izraelitów spośród narodów’ (Ezech. 37:21). Zwróćmy uwagę na dwa istotne szczegóły: Jehowa już nie nazywa wygnańców „Judą” i „Efraimem”, ale „Izraelitami” — traktuje ich jako jedną grupę. Co więcej, zapowiada, że Izraelici nie zostaną ‛zabrani’ z jednego narodu, z imperium babilońskiego, ale z wielu narodów — „ze wszystkich stron”.