32. Jak długo w myśl proroctwa Daniela miała trwać ziemska służba Jezusa i co miało się stać po jej ukończeniu?

³² Proroctwo oznajmia dalej: „A po sześćdziesięciu dwóch tygodniach [lat] pomazaniec ma być odcięty”. Następnie dodaje: „I ma wstąpić w mocne i trwałe przymierze z wieloma na jeden tydzień [siedem lat]; a w połowie tygodnia ma sprawić, że zaniknie ofiara i dar ofiarny” (Daniela 9:26, 27, AB). Jezus faktycznie przyszedł wyłącznie do „wielu”, to jest do cielesnych Żydów. Niekiedy głosił również Samarytanom, którzy co prawda wierzyli w część świętych Pism, lecz tworzyli sektę trzymającą się z dala od judaizmu. „W połowie tygodnia”, czyli po trzyipółletnim okresie głoszenia, Jezus złożył swe życie w ofierze i w ten sposób został „odcięty”. Oznaczało to kres Prawa Mojżeszowego wraz z jego obrzędowymi darami i ofiarami (Galatów 3:13, 24, 25). Tak więc Jezus przez swą śmierć ‛sprawił, że zaniknęła ofiara i dar ofiarny’.

34. Co zgodnie z proroctwem Daniela spotkało cielesny Izrael wskutek odrzucenia Mesjasza?

³⁴ Ponieważ Żydzi jako naród odrzucili Jezusa i sprzysięgli się na jego śmierć, Jehowa nie zapewnił im ochrony, gdy w roku 70 n.e. nadciągnęli Rzymianie i zburzyli Jeruzalem. Tym samym znalazły spełnienie dalsze słowa Daniela: „A lud innego księcia, który ma nadejść, zniszczy miasto i sanktuarium. Kres jego ma nadejść z powodzią i aż do końca ma być wojna” (Daniela 9:26b, AB). Tym drugim „księciem” był Tytus, wódz rzymski, który w 70 roku n.e. zburzył Jeruzalem.