Teraz Jezus wyróżnia swoich uczniów trzema kolejnymi przykładami. Najpierw mówi: „Z Królestwem Niebios jest jak ze skarbem ukrytym w polu, który ktoś znalazł i ponownie ukrył. Potem uradowany poszedł i sprzedał wszystko, co miał, i kupił to pole” (Mateusza 13:44).

W obu przykładach Jezus podkreśla gotowość do poświęceń na rzecz tego, co ma prawdziwą wartość. Żeby zdobyć jedną cenną perłę, kupiec szybko „sprzedał wszystko, co miał”. Uczniowie Jezusa dobrze rozumieją istotę tego przykładu. Również człowiek, który znalazł skarb ukryty w polu, „sprzedał wszystko”, żeby go kupić. Obaj mężczyźni mieli możliwość nabyć coś wartościowego — coś, o co trzeba się postarać i co trzeba cenić jak skarb. Takie działanie można przyrównać do wyrzeczeń, na które trzeba się zdobyć, żeby zaspokajać swoje potrzeby duchowe (Mateusza 5:3). Niektórzy słuchacze Jezusa już pokazali, że są gotowi na niemałe wysiłki, by zaspokoić swoje potrzeby duchowe i stać się jego naśladowcami (Mateusza 4:19, 20; 19:27).