Kto odziedziczy ziemię?

ODPOWIEDZI na to pytanie udzielił Jezus, mówiąc w Kazaniu na Górze: „Łagodnie usposobieni (...) odziedziczą ziemię”. Setki lat wcześniej psalmista Dawid oświadczył: ‛Potulni posiądą ziemię’. A o samym Jehowie Bogu czytamy: „Ziemię dał synom ludzkim” (Mateusza 5:5; Psalm 37:11; 115:16).

Mieszkańcy ziemi potrzebują przewodnictwa udostępnianego im przez Boga: „Słowo Twoje jest lampą dla mej stopy i światłem na moim szlaku” (Psalm 119:105). Trzymanie się Jego wskazówek jest źródłem szczęścia: „Ja, Jehowa, jestem twoim Bogiem, który cię uczy czerpać dobrodziejstwa, który sprawia, że stąpasz drogą, jaką powinieneś chodzić. Żebyś to zwracał uwagę na moje przykazania! Wtedy jak rzeka stałby się twój pokój, a twoja sprawiedliwość jak fale morskie” (Izajasza 48:17, 18).

Niestety, większość ludzi nie odznacza się potulnością potrzebną do uznania kierownictwa Bożego i zaznawania dobrodziejstw z niego płynących. Obstają przy swej niezależności i uparcie zmierzają do zagłady. Jedynie potulni znajdują „drogę prowadzącą do życia” (Mateusza 7:13, 14).

Ludzie doby dzisiejszej ulegli zwyrodnieniu. Nie dość, że kalają siebie pod względem moralnym, to jeszcze w sensie dosłownym zanieczyszczają ziemię. Właśnie z uwagi na swe zepsucie nie nadają się w oczach Bożych do tego, by ją odziedziczyć. W następnym artykule podano przykłady dwóch ludów, które tak skaziły swój kraj niemoralnością, że zostały z niego wypędzone. Oba te wypadki miały miejsce w starożytności.