12. (a) Co Jezus powiedział na temat duchowego światła? (b) Jak możemy pozwalać świecić swemu światłu?

¹² Traktujemy drugich najlepiej jak można, gdy dopomagamy im w korzystaniu z duchowego światła od Boga (Ps. 43:3). Jezus powiedział swym uczniom, że są „światłem świata”, i polecił im je roztaczać, tak by ludzie widzieli ich „szlachetne uczynki”, czyli dobro wyświadczane bliźnim. Dzięki temu duchowe światło miało świecić „przed ludźmi”, a więc ku ich pożytkowi (odczytaj Mateusza 5:14-16). Obecnie pozwalamy świecić swemu światłu, gdy udzielamy innym życzliwej pomocy oraz uczestniczymy w dziele rozgłaszania dobrej nowiny „po całym świecie”, wśród „wszystkich narodów” (Mat. 26:13; Marka 13:10). To naprawdę wyjątkowy zaszczyt!

14. (a) Jakich lamp używano w I wieku? (b) Jak możemy dowieść, że nie ukrywamy światła pod korcem?

¹⁴ Jezus mówił, że lampę zapala się i stawia nie pod korcem, lecz na świeczniku, aby świeciła wszystkim, którzy są w domu. W I wieku powszechnie używano lamp w postaci naczyń ceramicznych z olejem (zazwyczaj oliwą z oliwek) i knotem, który nim nasiąkał i dzięki temu płonął. Lampa, często umieszczana na specjalnej podstawie z drewna lub metalu, dawała światło przebywającym w danym pomieszczeniu. Nikt nie stawiał zapalonej lampy pod korcem, czyli dużym koszem o pojemności około dziewięciu litrów. Jezus zachęcał więc uczniów, aby nie ukrywali swego duchowego światła pod symbolicznym korcem. Powinniśmy je roztaczać i nigdy nie pozwolić, by sprzeciw bądź prześladowanie skłoniły nas do zatajania prawdy biblijnej lub zatrzymywania jej dla siebie.