Zauważmy, że Mateusz nazywa Jana „Chrzcicielem”. Ponieważ sporządził swą relację najwyraźniej z myślą o Żydach, sądził zapewne, iż będą wiedzieli, kim jest „Chrzciciel”. Użył tego określenia jako swego rodzaju przydomka. Tak samo mówili o Janie Jezus i jego uczniowie oraz słudzy Heroda (Mateusza 11:11, 12; 14:2; 16:14).a

Również uczeń Marek donosi, że posługiwano się wówczas określeniem „Chrzciciel” (Marka 6:25; 8:28). Jednakże kiedy wspomina o Janie po raz pierwszy, nazywa go „Janem, który chrzcił” (Marka 1:4). W Ewangelii według Marka 1:4 użyto w języku greckim nieco innego określenia niż w pozostałych wersetach. Można by je przetłumaczyć także na „udzielający chrztu”. Marek uwypuklił to, czym zajmował się Jan — wskazał, iż był on tym, który chrzci, czyli chrzcicielem.