Ewangelia według Łukasza 22:7, 8 osadza to wydarzenie w czasie. Czytamy w niej: „Nadszedł dzień przaśników, w którym musiała być złożona ofiara paschalna; toteż wysłał Piotra i Jana, mówiąc: ‚Idźcie i przygotujcie nam do zjedzenia paschę’”. Sprawozdanie podaje dalej: „A do pana domu powiecie: ‚Nauczyciel mówi do ciebie: „Gdzie jest pokój gościnny, w którym mogę z uczniami zjeść paschę?”’” Tak więc tego wieczora Jezus zebrał się z dwunastoma, aby obchodzić żydowskie święto. Rzekł do nich: „Wielce pragnąłem jeść z wami tę paschę, zanim będę cierpiał” (Łukasza 22:11, 15).

Ale Jezus „wielce pragnął” ostatnią ważną Paschę i ostatnią noc przed śmiercią spędzić w gronie swoich najbliższych uczniów, towarzyszących mu przez znaczną część jego służby. Pod koniec posiłku paschalnego Jezus powiedział im o nowym święcie, które w przyszłości mieli obchodzić wszyscy jego naśladowcy. Wino, którego miano używać podczas tego zapowiedzianego święta, symbolizowało krew „nowego przymierza”, mającego zastąpić przymierze Prawa (Łukasza 22:20).