Reakcja Jezusa na śmierć Łazarza świadczy o wielkiej wrażliwości Syna Bożego. Głębia uczuć ujawniona przy tej okazji pozwala lepiej zrozumieć jego gorące pragnienie wskrzeszania umarłych. Czytamy: „Maria [gdy] tam przyszła, gdzie był Jezus, i gdy go zobaczyła, padła mu do stóp, mówiąc do niego: ‛Panie, gdybyś był tutaj, brat mój by nie umarł’. Jezus zatem, gdy zobaczył ją zapłakaną i płaczących Żydów, którzy z nią przyszli, jęknął w duchu i się strapił; i rzekł: ‛Gdzieście go złożyli?’ Powiedzieli mu: ‛Panie, chodź i zobacz’. Jezusowi popłynęły łzy. Dlatego Żydzi zaczęli mówić: ‛Patrzcie, jak go kochał!’” (Jana 11:32-36).

Wyraz oddany przez „strapił się” wywodzi się z greckiego słowa ta·rasʹso, które wskazuje na wzburzenie. Według The New Thayer’s Greek-English Lexicon of the New Testament oznacza ono „wywołać wewnętrzny niepokój, (...) dotknąć bardzo boleśnie lub sprawić przykrość”. Zwrot „popłynęły łzy” oddaje treść greckiego czasownika da·kryʹo, który znaczy: „ronić łzy, płakać cicho”. Płacz taki różni się od ‛płaczu’ Marii i Żydów, wspomnianego w Jana 11:33. Użyty w tym ostatnim wypadku grecki wyraz klaiʹo oznacza: „głośno szlochać”.d