Po przedwczesnej śmierci swego przyjaciela Łazarza Jezus udał się do jego wioski. Siostry Łazarza, Maria i Marta, były pogrążone w smutku. Jezus bardzo kochał tę rodzinę (Jana 11:5). Jak zatem zareagował? Sprawozdanie mówi: „Kiedy (...) ujrzał ją [Marię] płaczącą oraz płaczących Żydów, którzy z nią przyszli, westchnął w duchu i się strapił; i rzekł: ‚Gdzieście go położyli?’ Powiedzieli mu: ‚Panie, chodź i zobacz’. Jezus począł ronić łzy” (Jana 11:33-35). Dlaczego zapłakał? To prawda, że zmarł jego drogi przyjaciel, ale przecież za chwilę miał go wskrzesić (Jana 11:41-44). A może coś innego tak wzruszyło Jezusa?

Spójrz jeszcze raz na zacytowany powyżej fragment. Zauważ, że Jezus „westchnął” i „się strapił” wtedy, gdy ujrzał, jak Maria i ci, którzy z nią byli, płaczą. Użyte tu greckie słowa wskazują na intensywne emocjea. Jezus był głęboko wzruszony tym, co zobaczył. Silne uczucia, jakie w nim wezbrały, stały się widoczne, gdy do oczu napłynęły mu łzy. Nie ulega wątpliwości, że był wrażliwy na cudzy ból. Czy wzruszyłeś się kiedyś do łez, ponieważ bliska ci osoba płakała? (Rzymian 12:15).