„Jestem prawdziwym krzewem winnym, a mój Ojciec Tym, który go uprawia”, zaczyna. Wielki Plantator, Jehowa Bóg, zasadził tę symboliczną winorośl jesienią 29 roku n.e., gdy w czasie chrztu namaścił Jezusa duchem świętym. Ale Jezus tłumaczy dalej, że ów krzew winny to nie tylko on sam:

„Każdą gałąź we mnie, która nie wydaje owocu, usuwa, a każdą owocującą oczyszcza, aby wydała więcej owocu. (...) Jak gałąź nie może sama z siebie wydawać owocu, jeśli nie pozostaje na krzewie winnym, tak i wy, jeśli nie pozostaniecie w jedności ze mną. Jestem krzewem winnym, a wy gałęziami”.

W 51 dni później, podczas Pięćdziesiątnicy, apostołowie i inni uczniowie stają się gałęziami winnego krzewu, gdy zostaje na nich wylany duch święty. Ostatecznie liczba osób tworzących ową symboliczną winorośl osiąga 144 000. Razem z Jezusem Chrystusem, pniem krzewu, stanowią symboliczną winorośl, która wydaje owoce Królestwa Bożego.