Ktoś mógłby jednak zapytać: „W jakim sensie Jezus jest ‚Potężnym Bogiem’? I czyż apostoł Jan nie nazwał Jezusa Bogiem?” W Biblii Tysiąclecia tak oddano wypowiedź z Ewangelii według Jana 1:1: „Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo”. Zdaniem niektórych oznacza to, iż „Słowo”, które przyszło na świat jako niemowlę imieniem Jezus, jest Bogiem Wszechmocnym. Ale czy to prawda?

Taka interpretacja przeczyłaby wcześniejszej wypowiedzi, że „Słowo było u Boga”. Jeżeli ktoś jest „u” kogoś, nie może jednocześnie być tą osobą. Dlatego w wielu przekładach Biblii wyraźnie zaznaczono tę różnicę, dzięki czemu łatwiej jest dostrzec, że Słowo nie było Bogiem Wszechmocnym. Na przykład fragment ten bywa tłumaczony następująco: „bogiem było Słowo” albo „Słowo było boskie”.a

W innych wersetach biblijnych, w których w tekście greckim występuje konstrukcja pod pewnymi względami podobna do tej z Ewangelii według Jana 1:1, użyto słowa „bóg” pisanego małą literą. Na przykład słuchając Heroda Agryppy I, tłumy krzyczały: „To głos boga!” A gdy Pawłowi mimo ukąszenia przez żmiję nic się nie stało, ludzie „zaczęli mówić, że jest bogiem” (Dzieje 12:22; 28:3-6). Mówienie o Słowie jako o „bogu”, a nie „Bogu”, pozostaje w harmonii zarówno z gramatyką grecką, jak i z całą Biblią (Jana 1:1).

Zobaczmy, jak Jan opisał „Słowo” w pierwszym rozdziale swojej Ewangelii. „Słowo stał się ciałem i przebywał wśród nas, i widzieliśmy chwałę jego, chwałę, jaka się od ojca należy jednorodzonemu synowi [a nie Bogu]”. Tak więc „Słowo”, który stał się ciałem, żył na ziemi jako człowiek imieniem Jezus i ludzie go widzieli. Nie mógł zatem być Bogiem Wszechmocnym, o którym Jan pisze: „Żaden człowiek nigdy nie widział Boga” (Jana 1:14, 18).