Innym przykładem osoby, która wiedziała, kiedy należy przepraszać, był apostoł Paweł. Pewnego razu miał się bronić przed Sanhedrynem, najwyższym sądem żydowskim. Arcykapłan Ananiasz, rozwścieczony bezpośredniością jego słów, rozkazał stojącym obok uderzyć Pawła w twarz. Otrzymawszy cios, apostoł rzekł do niego: „Uderzy cię Bóg, ściano pobielana. Zasiadłeś, by mnie sądzić zgodnie z Prawem, a jednocześnie, przestępując Prawo, każesz mnie bić?” Kiedy obserwatorzy zarzucili mu, iż znieważył arcykapłana, Paweł natychmiast przyznał się do błędu: „Bracia, nie wiedziałem, że to arcykapłan. Jest bowiem napisane: ‚Nie wolno ci źle mówić o władcy twego ludu’” (Dzieje 23:1-5).

Paweł miał rację, że człowiek ustanowiony sędzią nie powinien uciekać się do przemocy. Przeprosił jednak za to, że nieświadomie odezwał się do arcykapłana w sposób mogący świadczyć o braku szacunku.a Dzięki temu Sanhedryn wysłuchał jego obrony. Wiedząc o sporach pomiędzy członkami tego gremium, Paweł powiedział im, że jest sądzony z powodu swojej wiary w zmartwychwstanie. W rezultacie doszło między nimi do gwałtownego sporu, a faryzeusze wzięli Pawła w obronę (Dzieje 23:6-10).