Chociaż targnięcia się na własne życie nic nie uzasadnia ani nie usprawiedliwia, apostoł Paweł przedstawił wspaniałe widoki również dla niesprawiedliwych, gdy przed sądem rzymskim powiedział: „Mam (...) nadzieję w Bogu, (...) że nastąpi zmartwychwstanie zarówno sprawiedliwych, jak też niesprawiedliwych” (Dzieje Apostolskie 24:15).

Na szczęście można uniknąć wspomnianej „wewnętrznej sprzeczności”, gdy się przyjmie dwie harmonizujące ze sobą prawdy biblijne. Pierwsza głosi, iż „dusza, która grzeszy, ta umrze” (Ezechiela 18:4, Biblia gdańska). Druga dotyczy prawdziwej nadziei dla zmarłych dusz (ludzi), którą jest powrót do życia dzięki „zmartwychwstaniu zarówno sprawiedliwych, jak też niesprawiedliwych” (Dzieje Apostolskie 24:15). Czego więc można słusznie oczekiwać dla osób, które odebrały sobie życie?

Niesprawiedliwy, który ma być wskrzeszony

Skazanemu na śmierć przestępcy Jezus powiedział: „Będziesz ze mną w raju”. Człowiek ten zaliczał się do niesprawiedliwych — nie dlatego, że był niezrównoważoną ofiarą samobójczego zamachu, lecz ponieważ łamał prawo — i sam szczerze przyznał się do winy (Łukasza 23:39-43). Nie liczył na pójście do nieba, by tam panować razem z Jezusem. A zatem raj, w którym mógł się spodziewać wskrzeszenia, to piękna ziemia pod rządami Królestwa Jehowy Boga (Mateusza 6:9, 10; Objawienie 21:1-4).

W jakim celu Bóg przywróci życie temu złoczyńcy? Czy po to, by bezlitośnie wytknąć mu dawne występki? Raczej nie, skoro w Liście do Rzymian 6:7, 23 czytamy: „Kto umarł, jest rozliczony z grzechu” i „zapłatą (...), jaką grzech płaci, jest śmierć”. Wprawdzie wcześniejsze przewinienia owego człowieka nie będą brane w rachubę, lecz nadal będzie on potrzebował okupu, który by go wydźwignął do doskonałości.

A zatem teolog Albert Barnes mylił się i wprowadzał w błąd drugich, gdy orzekł: „Ci, którzy się dopuszczali zła, powstaną na potępienie. W tym i tylko w tym celu będą wskrzeszeni”. Jakże umniejsza to sprawiedliwość i miłość Bożą! Tymczasem dzięki przywróceniu do życia na rajskiej ziemi ten były przestępca (i inni niesprawiedliwi) uzyska wspaniałą sposobność, by dostąpić osądzenia na podstawie czynów dokonanych po zmartwychwstaniu (1 Jana 4:8-10).