Wyczerpani rozbitkowie znajdują schronienie na Malcie. Jej „obcojęzyczni mieszkańcy”, dosłownie „barbarzyńcy” (po grecku bárbaros),c wcale nie są jakimiś okrutnikami. Wręcz przeciwnie, Łukasz, który podróżował razem z Pawłem, donosi: „Okazali nam niezwykłą ludzką życzliwość, gdyż rozpaliwszy ognisko, przyjęli nas wszystkich, by nam pomóc, bo padał deszcz i było zimno”. Paweł zbiera chrust razem z nimi i dokłada do ognia (Dzieje 28:1-3, przypis w NW).