10, 11. (a) Jaka nadzieja przyświeca drugim owcom? (b) Jak urzeczywistnienie nadziei ziemskiej wiąże się z Chrystusem i „objawieniem synów Bożych”?

¹⁰ Apostoł Paweł napisał o chwalebnej nadziei zrodzonych z ducha „synów Bożych”, mających być „współdziedzicami z Chrystusem”. Następnie nawiązał do wspaniałej nadziei, którą Jehowa roztacza przed nieograniczoną liczbą drugich owiec: „Stworzenie [ludzkość] ze skwapliwym oczekiwaniem wypatruje objawienia synów Bożych [pomazańców]. Gdyż stworzenie zostało poddane daremności nie z własnej woli, lecz przez tego, który je poddał, na podstawie nadziei, że również samo stworzenie zostanie uwolnione z niewoli skażenia i dostąpi chwalebnej wolności dzieci Bożych” (Rzym. 8:14-21).

12. Jakich wspaniałych korzyści zazna ludzkość dzięki ‛objawieniu’ pomazańców?

¹² Jakże ogromnej ulgi dostąpi ludzkie „stworzenie” podczas Tysiącletniego Panowania Chrystusa! W okresie tym wyniesieni do chwały „synowie Boży” będą dalej ‛objawiani’, usługując jako kapłani u boku Chrystusa i zlewając na ludzkość dobrodziejstwa dostępne dzięki Jezusowej ofierze okupu. Ziemscy poddani niebiańskiego Królestwa, nazwani tu „stworzeniem”, stopniowo przestaną doświadczać skutków grzechu i śmierci. Posłuszni ludzie z czasem ‛zostaną uwolnieni z niewoli skażenia’. Jeśli okażą się wierni Jehowie w trakcie całego Millennium i w czasie ostatecznej próby, która nastąpi zaraz po nim, to ich imiona na trwałe znajdą się w „zwoju życia”. Dostąpią wtedy „chwalebnej wolności dzieci Bożych” (Obj. 20:7, 8, 11, 12). To rzeczywiście chwalebna nadzieja!