„Jeśli (...) wejdzie ktoś z niewierzących lub przeciętny człowiek, (...) wychodzą na jaw tajemnice jego serca, toteż padnie na twarz i odda cześć Bogu” (1 KORYNTIAN 14:24, 25).

Pomaganie ‛niewierzącym oraz przeciętnym ludziom’

4. Jakimi sposobami wielu osobom udziela się dzisiaj pomocy, jak to niegdyś miało miejsce w Koryncie?

⁴ Świadkowie Jehowy również przestrzegają dziś nakazu Jezusa, by ‛pozyskiwać uczniów wśród ludzi ze wszystkich narodów, chrzcząc ich’ (Mateusza 28:19, 20). Po zasianiu w podatne serca ziarna prawdy wracają i je podlewają (1 Koryntian 3:5-9; Mateusza 13:19, 23). Proponują ludziom bezpłatne, cotygodniowe domowe studia biblijne, podczas których osoby zainteresowane mogą otrzymać odpowiedzi na swoje pytania oraz poznawać prawdy zawarte w Piśmie Świętym. Zapraszają je też do przychodzenia na zebrania miejscowych sług Jehowy, jak w pierwszym stuleciu uczęszczali na nie „niewierzący” w Koryncie. A jak Świadkowie Jehowy powinni traktować osoby studiujące Biblię i uczestniczące w zebraniach?

5. Jaka istnieje biblijna podstawa do ostrożności w kontaktach z pewnymi osobami?

⁵ Niezmiernie się cieszymy widząc, że tacy ludzie dążą do Boga. Mimo to stale zachowujemy w pamięci, iż nie są jeszcze ochrzczonymi współwyznawcami. Przypomnijmy sobie dwie lekcje wynikające z poprzedniego artykułu: 1) Izraelici byli ostrożni w stosunku do cudzoziemskich osiedleńców, którzy co prawda mieszkali pośród ludu Bożego i przestrzegali pewnych przepisów prawnych, ale nie stali się obrzezanymi prozelitami, ich duchowymi braćmi; 2) w kontaktach z ‛niewierzącymi oraz przeciętnymi ludźmi’ chrześcijanie korynccy zachowywali czujność, posłuszni radzie apostoła Pawła: „Nie wprzęgajcie się w nierówne jarzmo z niewierzącymi. Cóż bowiem wspólnego ma sprawiedliwość z bezprawiem?” (2 Koryntian 6:14).

6. Jak „niewierzący” mogą być „upominani” na zebraniach i jaką formę przybierają takie upomnienia?

⁶ Chociaż więc serdecznie witamy ‛niewierzących oraz przeciętnych ludzi’, świadomi jesteśmy faktu, że jeszcze nie odpowiadają wymaganiom Bożym. Jak wynika z Listu 1 do Koryntian 14:24, 25, osoby takie podlegają „dokładnemu przebadaniu”, a nawet ‛upominaniu’ przez to, czego się uczą. Nie ma tu mowy o jakiejś formie przesłuchania; nie wzywa się ich przed zborowy komitet sądowniczy, bo jeszcze nie są ochrzczonymi członkami zboru. To raczej dzięki poznawanym naukom nowo przybyli uświadamiają sobie, że Bóg potępia wszelkie samolubne i niemoralne postępki.