¹⁰ Wspomnianym „końcem” jest koniec Tysiącletniego Panowania Chrystusa, gdy Jezus pokornie i lojalnie przekaże Królestwo swemu Bogu i Ojcu (Objawienie 20:4). Powzięte przez Boga zamierzenie, aby „znowu zebrać wszystko razem w Chrystusie”, będzie już w pełni urzeczywistnione (Efezjan 1:9, 10). Najpierw jednak Chrystus będzie musiał usunąć „wszelki rząd oraz wszelką władzę i moc”, przeciwne suwerennej woli Boga. Chodzi tu o coś więcej niż o miażdżące zwycięstwo w Armagedonie (Objawienie 16:16; 19:11-21). Paweł wyjaśnia, że Chrystus „musi królować, aż Bóg położy wszystkich nieprzyjaciół pod jego stopy. Jako ostatni nieprzyjaciel ma zostać unicestwiona śmierć” (1 Koryntian 15:25, 26). Tak więc usunięte zostaną wszelkie ślady grzechu i śmierci, które ściągnął na nas Adam. W tym celu Bóg opróżni „grobowce pamięci”, przywracając zmarłym życie (Jana 5:28).

15. Co to znaczy, że zmartwychwstali będą „sądzeni z tego, co napisano w zwojach”?

¹⁵ Jak zmartwychwstali będą „sądzeni z tego, co napisano w zwojach, według swych uczynków”? Nie chodzi tu o zwoje zawierające opis ich dawniejszych uczynków; z chwilą śmierci zostali oni uwolnieni od grzechów, których się dopuścili za życia (Rzymian 6:7, 23). Jednakże na tych zmartwychwstałych w dalszym ciągu będzie ciążył grzech odziedziczony po Adamie. A zatem we wspomnianych zwojach znajdą się podane przez Boga wskazówki, których wszyscy będą musieli przestrzegać, by odnieść pełny pożytek z ofiary Jezusa Chrystusa. Gdy po grzechu Adamowym zniknie wszelki ślad, ‛śmierć zostanie unicestwiona’ całkowicie. Przed końcem tysiąca lat Bóg stanie się „wszystkim dla każdego” (1 Koryntian 15:28). Człowiek nie będzie już potrzebował wstawiennictwa Arcykapłana ani Odkupiciela. Cała ludzkość osiągnie doskonałość, którą pierwotnie cieszył się Adam.