„Bóg wszelkiego pocieszenia”

5. Czego doznał Paweł wśród licznych prób?

⁵ Do osób wysoko ceniących pocieszenie, jakie zapewnia Bóg, należał apostoł Paweł. Szczególnie ciężkie chwile przeżył w Azji i Macedonii, ale gdy się dowiedział o pozytywnej reakcji Koryntian na jego karcący list, doznał wielkiej ulgi. Skłoniło go to do napisania drugiego listu, w którym tak wysławiał Boga: „Błogosławiony niech będzie Bóg i Ojciec naszego Pana, Jezusa Chrystusa, Ojciec tkliwych zmiłowań i Bóg wszelkiego pocieszenia, który nas pociesza we wszelkim naszym ucisku” (2 Koryntian 1:3, 4).

6. Czego uczymy się ze słów Pawła z Listu 2 do Koryntian 1:3, 4?

⁶ Te natchnione słowa są kopalnią wiadomości. Przeanalizujmy je zatem. Kiedy Paweł w swych listach wysławia Boga, dziękuje Mu lub o coś prosi, zazwyczaj wyraża też głębokie docenianie dla Jezusa, Głowy zboru chrześcijańskiego (Rzymian 1:8; 7:25; Efezjan 1:3; Hebrajczyków 13:20, 21). Dlatego i tym razem wysławianie kieruje do „Boga i Ojca naszego Pana, Jezusa Chrystusa”. Następnie używa — po raz pierwszy w swych listach — greckiego rzeczownika tłumaczonego na „tkliwe zmiłowania”. Pochodzi on od słowa wyrażającego smutek z powodu cudzego cierpienia. Za jego pomocą Paweł opisuje tkliwe uczucia, które Bóg żywi do wszystkich swych wiernych sług znoszących ucisk i które skłaniają Go do miłosiernego działania na ich rzecz. Ponadto Paweł uznaje Jehowę za Źródło tego pożądanego przymiotu, nazywając Go „Ojcem tkliwych zmiłowań”.

7. Dlaczego Jehowę można nazwać „Bogiem wszelkiego pocieszenia”?

⁷ Dzięki Boskim „tkliwym zmiłowaniom” ktoś, kto cierpi ucisk, doświadcza ulgi. Dlatego Paweł przedstawia dalej Jehowę jako „Boga wszelkiego pocieszenia”. Bez względu więc na to, jaką pociechą jest dla nas życzliwość współwyznawców, za Dawcę pocieszenia możemy zawsze uważać Jehowę. Pocieszenie, które nie pochodzi od Boga, nie jest ani prawdziwe, ani trwałe. Co więcej, ludzie mogą pocieszać innych tylko dzięki temu, że zostali stworzeni na obraz Boży. A poza tym to święty duch Boga pobudza Jego sług do okazywania tkliwego zmiłowania osobom potrzebującym pociechy.

8. Jaką korzyść może nam przynieść znoszenie ucisku, mimo iż nie sprowadza go Bóg?

⁸ Jehowa Bóg dopuszcza, by Jego wiernych sług spotykały różne próby, chociaż sam nigdy ich nie sprowadza (Jakuba 1:13). Ale gdy je znosimy, pociesza nas, ucząc jednocześnie większej wrażliwości na potrzeby drugich. Z jakim skutkiem? ‛Tych, co są w jakimkolwiek ucisku, możemy pocieszać tym pocieszeniem, którym sami jesteśmy pocieszani przez Boga’ (2 Koryntian 1:4). Jehowa szkoli nas, byśmy pocieszeniem od Niego należycie dzielili się ze współwyznawcami oraz z osobami spotykanymi w służbie, naśladując Chrystusa i ‛pocieszając wszystkich zasmuconych’ (Izajasza 61:2; Mateusza 5:4).