Jezus Chrystus, „pierworodny wszelkiego stworzenia”, dochował wierności swemu Ojcu, Jehowie Bogu, i w ramach przysługującego mu prawa pierworodztwa został ustanowiony „dziedzicem wszystkiego” (Kol 1:15; Heb 1:2; zob. DZIEDZICTWO).

Jezus Chrystus został nazwany „pierworodnym wszelkiego stworzenia” oraz „pierworodnym z umarłych”. Nie chodzi tylko o to, że jest najwybitniejszym zarówno spośród wszystkich stworzeń, jak i wszystkich wskrzeszonych z martwych — on rzeczywiście był pierwszą istotą, którą Bóg stworzył, i pierwszą, którą wskrzesił do bezkresnego życia (Kol 1:15, 18; Obj 1:5; 3:14). Na ziemi był pierworodnym dzieckiem Marii, toteż zgodnie z Prawem Mojżeszowym został ‛przedstawiony Jehowie’ w świątyni (Łk 2:7, 22, 23). Apostoł Paweł nazwał ‛zapisanych w niebiosach’ naśladowców Chrystusa „zborem pierworodnych”, ponieważ jako pierwsi zostają uznani za synów Bożych na podstawie wiary w Jezusową ofiarę okupu. Jako pierwsi są też wzbudzani z martwych, by już nigdy więcej nie zaznać śmierci (Heb 12:23).