A jakie wymagania wyłuszczono w Biblii? Tylko te, o których czytamy w Liście 1 do Tymoteusza 3:8-10, 12, 13: „Słudzy pomocniczy tak samo powinni być poważni, nie dwulicowi, nie nadużywający wina, nie chciwi nieuczciwego zysku, strzegący świętej tajemnicy wiary z czystym sumieniem. Niech również będą najpierw wypróbowani co do przydatności, potem niech służą jako pomocnicy, skoro nie ma przeciw nim zarzutu. Sługami pomocniczymi niech będą mężowie jednej żony, którzy należycie przewodzą dzieciom oraz swoim domownikom. Mężczyźni bowiem, którzy dobrze usługują, wyrabiają sobie dobrą pozycję i wielką swobodę mowy w wierze, jaka się łączy z Chrystusem Jezusem”.

Ponadto mężczyźni zalecani na sług pomocniczych powinni zostać „wypróbowani co do przydatności” i przy tym dać dowody poczucia odpowiedzialności. Nie ma tu mowy o ustaleniu dla nich jakiegoś okresu próbnego. Muszą raczej od jakiegoś rozsądnie obranego czasu przejawiać dojrzałość chrześcijańską (będąc co najmniej rok po chrzcie) oraz należeć do ludzi, którzy chcą i potrafią załatwić powierzone im sprawy. Jeżeli „poważny” młody mężczyzna odznacza się takimi cechami, jest pokorny i spełnia inne warunki, starsi mogą go zalecić do zamianowania, nawet jeśli nie ma jeszcze 20 lat. Inni kandydaci mogą dopiero w dużo późniejszym wieku dać wyraźne dowody, że odpowiadają wymaganiom co do ‛dobrego usługiwania, wyrabiania sobie dobrej pozycji i wielkiej swobody mowy’.