1. Co wyjawia Janowi jeden z siedmiu aniołów?

SIEDEM czasz sprawiedliwego gniewu Jehowy musi zostać opróżnionych do ostatniej kropli! Wylanie czaszy szóstego anioła na siedzibę starożytnego Babilonu trafnie obrazuje dotknięcie plagami Babilonu Wielkiego, gdy bieg wydarzeń będzie w szybkim tempie zmierzać w stronę ostatecznej wojny Armagedonu (Objawienie 16:1, 12, 16). Najprawdopodobniej ten właśnie anioł wyjawia teraz, jak i dlaczego Jehowa wykonuje swe sprawiedliwe wyroki. Jan wprost nie posiada się ze zdumienia nad tym, co widzi i słyszy: „I przyszedł jeden z siedmiu aniołów, którzy mieli siedem czasz, i odezwał się do mnie, mówiąc: ‚Chodź, pokażę ci sąd nad wielką nierządnicą, która siedzi nad wieloma wodami, z którą dopuszczali się rozpusty królowie ziemi, a zamieszkujący ziemię zostali upici winem jej rozpusty’” (Objawienie 17:1, 2).

2. Co przemawia za tym, że „wielka nierządnica”: (a) nie wyobraża starożytnego Rzymu? (b) nie przedstawia wielkiego biznesu? (c) symbolizuje strukturę religijną?

² „Wielka nierządnica”! Skąd to szokujące określenie? Kim ona jest? Niektórzy utożsamiają tę symboliczną nierządnicę ze starożytnym Rzymem. Ale Rzym był mocarstwem politycznym, a nierządnica dopuszcza się rozpusty z królami ziemi, najwyraźniej więc także z władcami Rzymu. Ponadto czytamy, że „królowie ziemi” opłakują jej zagładę. Nie może więc chodzić o potęgę polityczną (Objawienie 18:9, 10). Prócz tego skoro jest opłakiwana również przez ziemskich kupców, nie może wyobrażać świata interesów (Objawienie 18:15, 16). Czytamy jednak, że ‛przez jej praktyki spirytystyczne zostały wprowadzone w błąd wszystkie narody’ (Objawienie 18:23). Jasno stąd wynika, że owa wielka nierządnica to z pewnością ogólnoświatowa struktura religijna.

3. (a) Dlaczego wielka nierządnica musi wyobrażać coś więcej niż Kościół katolicki czy nawet całe chrześcijaństwo? (b) Jakie nauki babilońskie można znaleźć zarówno w większości religii Wschodu, jak i w sektach chrześcijaństwa? (c) Co przyznał katolicki kardynał John Henry Newman, jeśli chodzi o pochodzenie wielu nauk, obrzędów i praktyk chrześcijaństwa? (Zobacz przypis).

³ O jaką strukturę religijną chodzi? Czy o Kościół rzymskokatolicki, jak chcą niektórzy? A może o całe chrześcijaństwo? Nie, skoro nierządnica wprowadza w błąd wszystkie narody, musi być symbolem czegoś jeszcze większego. W rzeczywistości wyobraża ogólnoświatowe imperium religii fałszywej. Ma ono początek w misteriach babilońskich, co wynika z faktu, że w religiach całej ziemi da się dostrzec mnóstwo babilońskich nauk i praktyk. Na przykład zarówno w większości religii Wschodu, jak i w sektach chrześcijaństwa wierzy się we wrodzoną nieśmiertelność duszy ludzkiej, w męki piekielne i triady bóstw. Religia fałszywa, spłodzona przeszło 4000 lat temu w starożytnym Babilonie, rozwinęła się w nowożytne monstrum, całkiem słusznie nazwane Babilonem Wielkim.a Dlaczego jednak nadano jej uwłaczające miano „wielkiej nierządnicy”?

4. (a) W jaki sposób starożytny Izrael dopuszczał się rozpusty? (b) Jaką szczególną odmianę rozpusty uprawia Babilon Wielki?

⁴ Babilon (lub Babel, co znaczy „zamieszanie”) doszedł do szczytu potęgi w czasach Nabuchodonozora. W państwie tym stało przeszło tysiąc kaplic i świątyń, religia była ściśle powiązana z polityką, a klasa kapłanów miała ogromną władzę. Mimo iż Babilon już od dawna nie jest mocarstwem światowym, religijny Babilon Wielki istnieje dalej i jak jego starożytny pierwowzór wciąż usiłuje oddziaływać na sprawy polityczne i kierować ich biegiem. Ale czy Bóg pochwala mieszanie religii z polityką? Kiedy Izrael wdawał się w fałszywy kult i wchodził w przymierza z narodami, zamiast zaufać Jehowie, Pisma Hebrajskie nazywały to uprawianiem nierządu (Jeremiasza 3:6, 8, 9; Ezechiela 16:28-30). Także Babilon Wielki dopuszcza się rozpusty. W szczególności chwyta się wszelkich możliwych sposobów, by zyskać wpływ i władzę nad królami ziemi (1 Tymoteusza 4:1).

5. (a) Co poświadcza, że duchowni lubią być w centrum uwagi? (b) Dlaczego pragnienie uzyskania rozgłosu w świecie jest wyraźnie sprzeczne ze słowami Jezusa Chrystusa?

⁵ Obecnie przywódcy religijni częstokroć pretendują do wysokich stanowisk państwowych, a w niektórych krajach mają udział w rządach i nawet są członkami gabinetu. W roku 1988 dwaj znani duchowni protestanccy ubiegali się o urząd prezydenta Stanów Zjednoczonych. Przywódcy Babilonu Wielkiego ogromnie lubią być w centrum uwagi, a w prasie nieraz pojawiają się na zdjęciach u boku czołowych polityków. Tymczasem Jezus wystrzegał się wszelkich związków z polityką, o swych uczniach zaś powiedział: „Oni, podobnie jak ja, nie należą do świata” (Jana 6:15; 17:16, Wp; Mateusza 4:8-10; zobacz też Jakuba 4:4).

Dzisiejszy „nierząd”

6, 7. (a) Jak partia hitlerowska zdobyła władzę w Niemczech? (b) Jak konkordat Watykanu z nazistowskimi Niemcami pomógł Hitlerowi w jego dążeniach do panowania nad światem?

⁶ Wtrącaniem się do polityki wielka nierządnica sprowadziła na ludzkość niesłychane cierpienia. Rozważmy na przykład fakty związane z przejęciem władzy przez Hitlera — nader nieprzyjemne fakty, które niejeden wolałby wymazać z podręczników historii. W maju 1924 roku partia nazistowska miała 32 miejsca w Reichstagu. Do maja 1928 roku liczba ta zmalała do 12. Jednakże w roku 1930 świat pogrążył się w wielkim kryzysie, co skrzętnie wykorzystali naziści, odzyskując w zdumiewającym tempie popularność: w wyborach z lipca 1932 roku zdobyli 230 z 608 miejsc w parlamencie. Wkrótce potem pośpieszył im w sukurs były kanclerz Niemiec, szambelan papieski Franz von Papen. Jak podają historycy, von Papen snuł wizje nowego Świętego Cesarstwa Rzymskiego. Jego krótki pobyt na fotelu kanclerskim skończył się fiaskiem, więc miał teraz nadzieję, że zdobędzie władzę dzięki nazistom. Do stycznia 1933 roku zjednał Hitlerowi poparcie magnatów przemysłu i sprytnymi intrygami doprowadził do powierzenia mu 30 stycznia 1933 roku urzędu kanclerza Niemiec. Sam został wicekanclerzem i ułatwił Hitlerowi pozyskanie katolickiej części społeczeństwa niemieckiego. W niecałe dwa miesiące po objęciu władzy Hitler rozwiązał parlament, posłał tysiące przywódców opozycji do obozów koncentracyjnych i wszczął prześladowania Żydów.

⁷ Dnia 20 lipca 1933 roku kardynał Pacelli (późniejszy papież Pius XII) podpisał w Rzymie konkordat z nazistowskimi Niemcami, dając wyraz zainteresowaniu Watykanu rosnącą potęgą narodowego socjalizmu. W imieniu Hitlera podpisał ten dokument von Papen, którego Pacelli udekorował później wysokim odznaczeniem papieskim — Wielkim Krzyżem Orderu Piusa.b W książce Satan in Top Hat (Szatan w cylindrze) Tibor Koeves skomentował to następująco: „Konkordat był dla Hitlera wielkim osiągnięciem. Stanowił pierwsze poparcie moralne z zewnątrz, i to od wielce poważanego autorytetu”. Na mocy konkordatu Watykan miał wycofać poparcie dla niemieckiej partii katolickiej Centrum, sankcjonując tym samym jednopartyjne „państwo totalne” Hitlera.c Prócz tego artykuł 14 tego układu głosił: „Bulle nominacyjne dla arcybiskupów, biskupów, koadiutorów z prawem następstwa lub prałata niezależnego wtedy dopiero zostaną wydane, gdy nazwisko kandydata przedstawione zostanie pełnomocnikowi Rzeszy w odnośnym kraju i zostanie ustalone, że nie istnieją przeciwko niemu zastrzeżenia natury ogólnopolitycznej”. Pod koniec roku 1933 (który został ogłoszony przez Piusa XI „Rokiem Świętym”) poparcie Watykanu stało się głównym atutem Hitlera w dążeniu do podporządkowania sobie świata.

8, 9. (a) Jak Watykan, Kościół katolicki i jego duchowni reagowali na terror nazistowski? (b) Jakie oświadczenie opublikowali na początku drugiej wojny światowej niemieccy biskupi katoliccy? (c) Do czego prowadzi mariaż religii z polityką?

⁸ Wprawdzie garstka księży i zakonnic zaprotestowała przeciw okrucieństwom Hitlera — i ucierpiała z tego powodu — ale zarówno Watykan, jak i cały Kościół katolicki z armią swych duchownych udzielali czynnego lub milczącego poparcia reżimowi nazistowskiemu, który uważali za bastion obronny przed pochodem komunizmu. Schroniony w cichych komnatach Watykanu, papież Pius XII ani słowem nie zganił ludobójstwa dokonywanego na Żydach ani okrutnych prześladowań Świadków Jehowy i innych ludzi. Na ironię zakrawa fakt, że podczas wizyty w Niemczech w maju 1987 roku papież Jan Paweł II wysławiał antynazistowską postawę jednego uczciwego księdza. A co robiły tysiące innych duchownych niemieckich podczas hitlerowskiego terroru? Nieco światła na tę sprawę rzuca list pasterski wystosowany przez tamtejszych biskupów katolickich we wrześniu 1939 roku, tuż po wybuchu drugiej wojny światowej. Napisano w nim między innymi: „W tej rozstrzygającej godzinie zachęcamy wszystkich naszych katolickich żołnierzy, by w posłuszeństwie wobec Führera spełniali swój obowiązek i byli gotowi do bezgranicznych poświęceń. Apelujemy do wiernych o wspólne zanoszenie żarliwych modlitw, aby dzięki Opatrzności Bożej wojna ta skończyła się zwycięstwem”.

⁹ Ta katolicka dyplomacja ilustruje, jakiego rodzaju nierząd uprawia od przeszło 4000 lat religia, umizgując się do państwa dla zdobycia władzy i korzyści. Mariaż religii z polityką podsycał wojny i prześladowania i przysporzył ludziom niesłychanych cierpień. Jakże mogą się cieszyć, że na wielkiej nierządnicy już wkrótce zostanie wykonany wyrok Jehowy! Oby to nastąpiło jak najprędzej!

Nad wieloma wodami

10. Czym jest „wiele wód”, na których ochronę liczy Babilon Wielki, i co się z nimi dzieje?

¹⁰ Starożytny Babilon leżał nad wieloma wodami — rzeka Eufrat i liczne kanały zapewniały miastu ochronę, a zarazem umożliwiały prowadzenie dochodowego handlu, dopóki nie wyschły w ciągu jednej nocy (Jeremiasza 50:38; 51:9, 12, 13). Również Babilon Wielki liczy na to, że „wiele wód” zapewni mu ochronę i bogactwo. Tymi symbolicznymi wodami są „ludy i rzesze, i narody, i języki”, to znaczy miliardy ludzi, nad którymi panuje i które wspierają go materialnie. Ale wody te także wysychają, czyli wycofują swe poparcie (Objawienie 17:15; porównaj Psalm 18:5; Izajasza 8:7).

11. (a) Jak starożytny Babilon ‛upijał całą ziemię’? (b) Jak ‛upija całą ziemię’ Babilon Wielki?

¹¹ O starożytnym Babilonie napisano też, że jest „złotym kubkiem w ręku Pana, upijającym całą ziemię” (Jeremiasza 51:7). Podbił sąsiednie narody i zmusił je do przełknięcia przejawów gniewu Jehowy, wskutek czego osłabły niczym ktoś, kto się upił. Pod tym względem Babilon był narzędziem Jehowy. Również Babilon Wielki dokonał licznych podbojów i stał się imperium ogólnoświatowym. Z pewnością jednak nie jest narzędziem Bożym. Przeciwnie, ta symboliczna nierządnica wysługuje się „królom ziemi”, z którymi uprawia rozpustę duchową. Zaspokaja ich życzenia i za pomocą kłamliwych nauk oraz jarzma swych praktyk utrzymuje masy ludzkie, czyli „zamieszkujących ziemię”, w uległości wobec panujących.

12. (a) Jaką odpowiedzialność za morze krwi przelanej na drugiej wojnie światowej ponosi japońska odnoga Babilonu Wielkiego? (b) Jak „wody” poparcia dla Babilonu Wielkiego wyschły w Japonii i z jakim rezultatem?

¹² Znamiennym przykładem jest sintoizm, wyznawany w Japonii. Indoktrynowany żołnierz japoński poczytywał sobie za najwyższy zaszczyt oddanie życia za cesarza — najważniejszego boga sintoizmu. Na polach bitewnych drugiej wojny światowej zginęło jakieś 1 500 000 Japończyków, a niemal każdy z nich uważał poddanie się za hańbiące. Ale po klęsce Japonii cesarz Hirohito musiał się zrzec roszczeń do boskości. Spowodowało to znaczny odpływ „wód” z sintoistycznej odnogi Babilonu Wielkiego — niestety, wcześniej sintoizm usankcjonował przelanie morza krwi podczas działań wojennych na obszarze Oceanu Spokojnego. Osłabienie wpływów tej religii zaowocowało też tym, że ostatnimi laty ponad 170 000 Japończyków — z których olbrzymia większość wyznawała przedtem sintoizm lub buddyzm — zostało oddanymi i ochrzczonymi sługami Wszechwładnego Pana Jehowy.

„Pan wszechmocny”, Jehowa, nie tylko nie toleruje takiego bałwochwalstwa, ale wzywa: „Wyjdźcie spośród nich i odłączcie się od nich, (...) i nie tykajcie tego, co nieczyste” (2 Koryntian 6:14-18, Romaniuk).

[Ramka na stronie 237]

Churchill demaskuje „nierząd”

W swej książce The Gathering Storm (Nadciągająca burza, 1948) Winston Churchill pisze, że Hitler mianował Franza von Papena niemieckim posłem w Wiedniu; miał on „podkopać autorytet czołowych polityków austriackich lub ich pozyskać”. Przytacza też słowa wiedeńskiego posła USA, który podobno powiedział o von Papenie: „Najzuchwalej i najcyniczniej (...) Papen zaczął mi opowiadać, (...) że zamierza wykorzystać swą opinię dobrego katolika do zyskania wpływu na kardynała Innitzera i innych Austriaków”.

Kiedy po kapitulacji Austrii hitlerowskie oddziały szturmowe defilowały przez Wiedeń, katolicki kardynał Innitzer nakazał wywiesić we wszystkich kościołach austriackich flagi ze swastyką, bić w dzwony, a z okazji urodzin Hitlera odprawić za niego modły.

[Ramka na stronie 238]

„MODLITWA WOJENNA” ZA RZESZĘ

Pod takim nagłówkiem ukazała się w pierwszym wydaniu dziennika The New York Times z 7 grudnia 1941 roku następująca notatka:

„Biskupi katoliccy modlą się w Fuldzie o błogosławieństwo i zwycięstwo (...) Niemieccy biskupi katoliccy zgromadzeni na konferencji w Fuldzie zalecili wprowadzenie specjalnej ‚modlitwy wojennej’, która ma być odczytywana na początku i przy końcu każdego nabożeństwa. W modlitwie błaga się Opatrzność o pobłogosławienie wojsk niemieckich zwycięstwem oraz powierza jej opiece życie i zdrowie wszystkich żołnierzy. Ponadto biskupi nakazali duchownym katolickim, aby przynajmniej raz w miesiącu wygłaszali specjalne kazanie niedzielne, poświęcone żołnierzom niemieckim walczącym ‚na lądzie, morzu i w powietrzu’”.

Artykuł ten usunięto z późniejszych wydań gazety. Tego samego dnia Japonia, sprzymierzona z hitlerowskimi Niemcami, zaatakowała flotę USA w Pearl Harbor.

[Ramka na stronie 244]

„Bluźniercze imiona”

Kiedy po pierwszej wojnie światowej dwurożna bestia propagowała Ligę Narodów, jej liczni zalotnicy religijni niezwłocznie pobłogosławili to posunięcie. Skutkiem tego nowa organizacja na rzecz pokoju stała się „pełna bluźnierczych imion”.