12. (a) Jak się spełniło proroctwo z Objawienia 17:8? (b) Kto wciąż jeszcze dosiada „zwierzęcia maści szkarłatnej”? Na jak długo?

¹² Z wybuchem drugiej wojny światowej w roku 1939 Liga Narodów znalazła się w „przepaści”, jak opisane w 17 rozdziale Księgi Objawienia „dzikie zwierzę maści szkarłatnej”, którego dosiada stara ladacznica, „Babilon Wielki”. Gdy rozszalała się wojna, rozpustnica musiała z owego zwierzęcia zeskoczyć. W roku 1945 na miejsce nieszczęsnej Ligi powołano Organizację Narodów Zjednoczonych. Zrzesza ona o wiele więcej państw członkowskich niż jej poprzedniczka, toteż można sądzić, że jest potężniejsza i zasługuje na to, by ludzkość obdarzyła ją większym zaufaniem. W ten sposób w roku 1945 „zwierzę maści szkarłatnej” wyszło z „przepaści”, a symboliczna nierządnica, „Babilon Wielki”, ponownie wskoczyła mu na grzbiet, gdzie bezwstydnie zasiada po dziś dzień (Obj. 17:3, 5, 8). Proroczy opis z Księgi Objawienia 17:16 do 18:24 wskazuje jednak, że nie potrwa to już długo. Dlaczego?

Najwidoczniej już od dni Abla Bóg obserwował — jak gdyby zapisując w księdze — tych z mającego dostąpić zbawienia świata ludzkiego, którzy mają widoki na życie wieczne (Mat. 23:35; Łuk. 11:50, 51). Również imiona chrześcijan namaszczonych duchem są ‛zapisane w księdze życia’, to znaczy w księdze pamięci o osobach mających otrzymać życie wieczne, które w ich wypadku będzie życiem niebiańskim (Filip. 3:14, 20; 4:3). W przeciwieństwie do tego Księga Objawienia 17:8 tak informuje o losie ludzi, którzy „wpadną w podziw” nad dokonaniami „dzikiego zwierzęcia”: „Ale ich imiona nie są zapisane w zwoju życia od założenia świata”.