Nie wystarczy po prostu powiedzieć dziecku, co jest dobre, a co złe. Powinieneś pomóc mu zastanowić się nad takimi pytaniami, jak: „Dlaczego Biblia zabrania rzeczy, które mogą wydawać się atrakcyjne? Co mnie przekonuje, że stosowanie zasad biblijnych zawsze wyjdzie mi na dobre?” (Izaj. 48:17, 18). Dziecku, które myśli o chrzcie, trzeba też pomóc przeanalizować, co sądzi o odpowiedzialności, która wiąże się z byciem chrześcijaninem. Jakie są korzyści? Jakie koszty? Dlaczego można powiedzieć, że korzyści zdecydowanie przewyższają koszty? (Marka 10:29, 30). Dziecko zapewne będzie musiało zmierzyć się z takimi kwestiami po chrzcie. Dlatego powinno je przemyśleć przed zrobieniem tego ważnego kroku. Dzięki temu nabierze przekonania, że życie zgodne z zasadami biblijnymi zawsze będzie dla niego najlepsze. w17.12 3:14, 15

Wielu z was, drodzy bracia i siostry, zmaga się z poważnymi chorobami. Inni, chociaż sami nie są już młodzi, muszą się troszczyć o sędziwych członków rodziny. Jeszcze innym z trudem przychodzi zapewnienie rodzinie nawet podstawowych środków do życia. Wiele osób musi radzić sobie nie z jednym, ale z kilkoma problemami naraz! Jeśli Jehowa osobiście interesuje się tworami nieożywionymi, to pomyśl, co czuje, kiedy patrzy na ciebie. Przecież służysz Mu z miłości, a nie dlatego, że zostałeś tak zaprogramowany (Ps. 19:1, 3, 14). Nasz kochający Ojciec zna cię w najdrobniejszym szczególe — zna nawet liczbę twoich włosów (Mat. 10:30). Ponadto psalmista zapewnia nas: „Jehowa wie, przez co przechodzą nienaganni” (Ps. 37:18, NWT, 2013). Bóg zdaje sobie sprawę, z jakimi próbami się zmagasz, i może dodać ci sił, żebyś przetrwał każdą z nich. w18.01 1:1, 4

Wskrzeszenie Tabity przez Piotra było tak niezwykłe, że „wielu uwierzyło w Pana”. Ci nowi uczniowie mogli świadczyć nie tylko o Jezusie, ale też o tym, że Jehowa ma moc wskrzeszać zmarłych (Dzieje 9:36-42). Inni widzieli na własne oczy kolejne wskrzeszenie. Pewnego razu apostoł Paweł przemawiał w górnej izbie pewnego domu w Troadzie (obecnie północno-zachodnia Turcja). Spotkanie przeciągnęło się do północy. Przemówienia słuchał siedzący w oknie młody Eutychus. Niestety zasnął i spadł z trzeciego piętra. Być może pierwszy dotarł do niego Łukasz, który był lekarzem, i stwierdził, że Eutychus nie jest po prostu ranny ani nieprzytomny — jest martwy. Paweł zszedł na dół, wziął ciało w objęcia i powiedział coś zdumiewającego — że chłopiec żyje. Musiało to wywrzeć głęboki wpływ na obserwatorów. Zrozumieli, że doszło do wskrzeszenia, i „czuli się niezmiernie pocieszeni” (Dzieje 20:7-12). w17.12 1:10, 11