Chrześcijanin, który ciągle jest niedojrzały, może łatwo dać się oszukać wskutek „podstępu” i „przebiegłych matactw”, a także teorii spiskowych i poglądów odstępców. Może być skłonny do zazdrości, wywoływania konfliktów, obrażania się lub ulegania pokusie (1 Kor. 3:3). Biblia przyrównuje rozwój duchowy do rozwoju fizycznego (Efez. 4:15). Dziecku brakuje rozeznania i potrzebuje ono nadzoru. Zilustrujmy to przykładem. Mama może poprosić swoją córeczkę, żeby przechodząc przez ulicę, trzymała ją za rękę. Ale gdy dziewczynka dorasta, mama może puścić ją samą. Nadal jednak przypomina jej, żeby uważała na samochody. A gdy córka dorośnie, to sama o tym pamięta. Podobnie kiedy chrześcijanie stają się dojrzali, biorą pod uwagę zasady biblijne, żeby zrozumieć pogląd Jehowy na daną sprawę, a następnie się do tego stosują. w24.04 14:5, 6

Przez pewien czas grono przyjaciół Jehowy było ograniczone do tych, którzy żyli z Nim w niebie. Potem powiększył On swój namiot, żeby objął też ludzi na ziemi. Z czasem znaleźli się w nim między innymi Henoch, Noe, Abraham i Hiob. Ci wierni słudzy Jehowy zostali opisani jako Jego przyjaciele — ci, którzy ‛chodzili z prawdziwym Bogiem’ (Rodz. 5:24; 6:9; Hioba 29:4; Izaj. 41:8). Na przestrzeni wieków Jehowa zapraszał różne osoby, żeby były Jego gośćmi (Ezech. 37:26, 27). Na przykład z proroctwa Ezechiela dowiadujemy się, że Bogu bardzo zależy na tym, żeby Jego lojalni słudzy mieli z Nim przyjacielskie relacje. Obiecał, że zawrze z nimi „przymierze pokoju”. Proroctwo to dotyczyło czasu, gdy ludzie mający nadzieję niebiańską oraz ci z nadzieją ziemską będą tworzyć „jedną trzodę” w symbolicznym namiocie Jehowy (Jana 10:16). Spełnia się ono właśnie teraz! w24.06 23:2, 4, 5

Jako słudzy Jehowy całym sercem popieramy Królestwo Boże (Mat. 6:33). Ale często potrzebujemy do tego odwagi. Na przykład jest ona niezbędna, żeby żyć zgodnie z zasadami Jehowy i głosić dobrą nowinę. Odwaga jest też potrzebna, by w tym coraz bardziej podzielonym świecie zachowywać neutralność (Jana 18:36). Ponieważ słudzy Jehowy nie angażują się w politykę ani nie popierają działań militarnych, wielu z nich ponosi straty finansowe, pada ofiarą przemocy lub trafia do więzienia. Możemy nabrać sił i odwagi, kiedy będziemy brać wzór z osób, które zdecydowanie popierały władzę Jehowy. Na przykład nasz Król, Chrystus Jezus, stanowczo odrzucił propozycję wejścia w skład systemu politycznego podległego Szatanowi (Mat. 4:8-11; Jana 6:14, 15). Zawsze ufał, że Jehowa będzie dodawał mu sił. w24.07 27:4, 7