ថ្ងៃអង្គារ ទី២១ ខែកក្កដា
ពេលដែលលោកបានឡើងទៅឯទីខ្ពស់ លោក . . . បានឲ្យអំណោយជាមនុស្ស។—អេភ. ៤:៨
លោកយេស៊ូគ្រិស្តបានឲ្យ«អំណោយជាមនុស្ស»ដើម្បីជួយក្រុមជំនុំតាមរបៀបផ្សេងទៀត។ នៅសតវត្សរ៍ទី១ ក្រោមការដឹកនាំរបស់លោក ពួកអ្នកចាស់ទុំនៅក្រុងយេរូសាឡិមចាត់ប៉ូល បាណាបាស និងអ្នកឯទៀតឲ្យធ្វើជាអ្នកធ្វើដំណើរត្រួតពិនិត្យ។ (សកម្ម. ១១:២២) ហេតុអ្វី? មូលហេតុគឺដើម្បីពង្រឹងក្រុមជំនុំ ដូចជំនួយការខាងកិច្ចបម្រើ និងអ្នកចាស់ទុំធ្វើដែរ។ (សកម្ម. ១៥:៤០, ៤១) អ្នកត្រួតពិនិត្យប្រចាំមណ្ឌលត្រូវធ្វើដំណើរច្រើន។ អ្នកខ្លះត្រូវធ្វើដំណើររាប់រយគីឡូម៉ែត្រដើម្បីទៅទស្សនកិច្ចក្រុមជំនុំផ្សេងៗ។ រាល់សប្ដាហ៍ដែលមានទស្សនកិច្ច អ្នកត្រួតពិនិត្យប្រចាំមណ្ឌលថ្លែងសុន្ទរកថាជាច្រើនដង និងទៅសួរសុខទុក្ខបងប្អូនរួមជំនឿក្នុងនាមជាគង្វាល។ មួយវិញទៀត គាត់ក៏ដឹកនាំកិច្ចប្រជុំអ្នកត្រួសត្រាយ កិច្ចប្រជុំអ្នកចាស់ទុំ និងកិច្ចប្រជុំផ្សព្វផ្សាយដែរ។ ម្យ៉ាងទៀត គាត់រៀបចំសុន្ទរកថាផ្សេងៗនិងជួយចាត់ចែងសន្និបាតប្រចាំមណ្ឌលនិងមហាសន្និបាត។ គាត់ក៏បង្រៀនសាលាអ្នកត្រួសត្រាយ និងរៀបចំកិច្ចប្រជុំពិសេសជាមួយអ្នកត្រួសត្រាយនៅក្នុងមណ្ឌលរបស់គាត់។ ក្រៅពីកិច្ចការទាំងនេះ គាត់ក៏មានកិច្ចការសំខាន់ផ្សេងទៀតដែលការិយាល័យសាខាសុំឲ្យធ្វើ។ ជួនកាល នោះជាកិច្ចការបន្ទាន់។ w២៤.១០ ទំ.២១ វ.១២-១៣
ថ្ងៃពុធ ទី២២ ខែកក្កដា
ខ្ញុំនឹងអភ័យទោសឲ្យពួកគេ ហើយខ្ញុំក៏នឹងលែងនឹកចាំអំពើខុសឆ្គងរបស់ពួកគេតទៅទៀតដែរ។—យេ. ៣១:៣៤
អ្នកប្រកាសទំនាយយេរេមាបានដកស្រង់ពាក្យព្រះយេហូវ៉ាដែលមានក្នុងបទគម្ពីរថ្ងៃនេះ។ សាវ័កប៉ូលដកស្រង់ពាក្យទាំងនេះពេលគាត់និយាយថា៖ «ខ្ញុំនឹងមិននឹកចាំការខុសឆ្គងរបស់ពួកគេទៀតឡើយ»។ (ហេ. ៨:១២) ប៉ុន្តែ តើនេះពិតជាមានន័យយ៉ាងណា? នៅក្នុងគម្ពីរ ពាក្យ«នឹកចាំ»មិនតែងតែសំដៅទៅលើបុគ្គលណាម្នាក់គិតអំពីអ្វីដែលបានកើតឡើងនៅអតីតកាលទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ នេះអាចរួមបញ្ចូលបុគ្គលណាម្នាក់ចាត់វិធានការអ្វីមួយ។ ឧក្រិដ្ឋជនដែលព្យួរលើបង្គោលទារុណកម្មក្បែរលោកយេស៊ូបានសំណូមពរលោកថា៖ «លោកយេស៊ូ សូមនឹកឃើញខ្ញុំ ពេលដែលលោកទៅជាស្ដេច»។ (លូក. ២៣:៤២, ៤៣) គាត់មិនគ្រាន់តែសុំលោកយេស៊ូឲ្យគិតអំពីគាត់នៅពេលនោះទេ។ ការតបឆ្លើយរបស់លោកយេស៊ូបានបង្ហាញថា លោកនឹងចាត់វិធានការប្រោសឧក្រិដ្ឋជននេះឲ្យរស់ឡើងវិញ។ ដូច្នេះ ពេលព្រះយេហូវ៉ាមានប្រសាសន៍ថាលោកលែងនឹកចាំការខុសឆ្គងរបស់យើង លោកចង់មានន័យថា លោកបានអភ័យទោសឲ្យយើង ហើយលោកនឹងមិនដាក់ទោសយើងនៅពេលក្រោយមកចំពោះការខុសឆ្គងទាំងនោះទេ។ w២៥.០២ ទំ.១១ វ.១៤-១៥
ថ្ងៃព្រហស្បតិ៍ ទី២៣ ខែកក្កដា
ការស្គាល់ព្រះដ៏បរិសុទ្ធបំផុត នាំឲ្យមានការយល់ដឹង។—សុភ. ៩:១០
ការយល់ដឹងពិតប្រាកដគឺមកពីការស្គាល់គុណសម្បត្តិរបស់ព្រះយេហូវ៉ា គោលបំណងរបស់លោក និងអ្វីដែលលោកស្រឡាញ់ឬស្អប់។ សូមសួរខ្លួនអ្នកថា ‹តាមអ្វីដែលខ្ញុំដឹងអំពីព្រះយេហូវ៉ា តើខ្ញុំអាចធ្វើការសម្រេចចិត្តបែបណាដើម្បីនាំឲ្យលោកពេញចិត្ត?›។ (អេភ. ៥:១៧) ដើម្បីធ្វើឲ្យព្រះយេហូវ៉ាពេញចិត្ត ជួនកាលយើងត្រូវធ្វើអ្វីដែលនឹងនាំឲ្យបុគ្គលដែលយើងជិតស្និទ្ធខកចិត្ត។ ជាឧទាហរណ៍ ដោយមានបំណងចិត្តល្អ ឪពុកម្ដាយខ្លះព្យាយាមបង្ខិតបង្ខំកូនស្រីរបស់ពួកគេឲ្យរៀបការជាមួយបុរសអ្នកមានម្នាក់ ឬអ្នកដែលអាចជូនបណ្ណាការខ្ពស់ ទោះជាបុរសនោះមានជំនឿខ្សោយក៏ដោយ។ ពិតមែនថា ពួកគេចង់ឲ្យកូនស្រីរបស់ពួកគេមានជីវិតសុខស្រួល ប៉ុន្តែតើអ្នកណានឹងជួយនាងឲ្យមានចំណងមិត្តភាពជិតស្និទ្ធជាមួយព្រះយេហូវ៉ា? តើព្រះយេហូវ៉ាមានទស្សនៈយ៉ាងណាចំពោះរឿងនេះ? យើងអាចឃើញចម្លើយនៅម៉ាថាយ ៦:៣៣។ នៅទីនោះ លោកយេស៊ូបានដាស់តឿនគ្រិស្តសាសនិកឲ្យ‹បន្តស្វែងរករាជាណាចក្រជាមុន›។ ទោះបីជាយើងឲ្យកិត្តិយសឪពុកម្ដាយយើង និងគោរពមនុស្សក្នុងសហគមន៍របស់យើងក្ដី អ្វីដែលសំខាន់បំផុតចំពោះយើងគឺធ្វើឲ្យព្រះយេហូវ៉ាពេញចិត្ត។ w២៥.០១ ទំ.១៧ វ.៩-១០