ROMA

TOPIK-TOPIK UTAMA

  • 1

    • Salam (1-7)

    • Paulus hayang pisan datang ka Roma (8-15)

    • Jalma bener bakal hirup ku lantaran imanna (16, 17)

    • Jalma-jalma nu teu taat moal bisa nyebut can nyaho (18-32)

      • Sipat-sipat Allah katémbong tina ciptaana-Na (20)

  • 2

    • Allah ngahakiman urang Yahudi jeung Yunani (1-16)

      • Cara haté sanubari ngingetan urang (14, 15)

    • Urang Yahudi sarta Torét (17-24)

    • Sunat haté (25-29)

  • 3

    • ”Allah mah tetep bener” (1-8)

    • Urang Yahudi jeung Yunani dikawasaan ku dosa (9-20)

    • Dianggap bener lantaran boga iman (21-31)

      • Kabéh teu bisa ngahontal kamulyaan Allah (23)

  • 4

    • Ibrahim dianggap jalma bener ku lantaran boga iman (1-12)

      • Ibrahim, bapa keur sakabéh jalma nu boga iman (11)

    • Narima jangji ku lantaran boga iman (13-25)

  • 5

    • Dirukunkeun jeung Allah ku jalan Al-Masih (1-11)

    • Maot ku lantaran Adam, hirup ku lantaran Al-Masih (12-21)

      • Dosa jeung maot nyebar ka sakabéh manusa (12)

      • Hiji tindakan nu ngalantarankeun kabéh jalma dianggap bener (18)

  • 6

    • Hirup anyar ku cara dibaptis pikeun ngahiji jeung Al-Masih (1-11)

    • Ulah nepi ka dosa ngawasaan awak aranjeun (12-14)

    • Tadina palayan dosa, ayeuna palayan Allah (15-23)

      • Upahna dosa téh maot, kurnia ti Allah mah hirup langgeng (23)

  • 7

    • Ibarat ngeunaan dibébaskeun tina Torét (1-6)

    • Torét méré nyaho naon dosa téh (7-12)

    • Bajoang ngalawan dosa (13-25)

  • 8

    • Kawasa suci mawa kahirupan jeung kabébasan (1-11)

    • Kawasa suci ngayakinkeun jalma nu diangkat jadi anak Allah (12-17)

    • Sakabéh ciptaan ngarep-ngarep kamerdékaan anak-anak Allah (18-25)

    • ”Kawasa suci bisa nulungan urang ngungkabkeun” (26, 27)

    • Jalma-jalma nu ditetepkeun ku Allah (28-30)

    • Unggul ku lantaran kanyaah Allah (31-39)

  • 9

    • Paulus sedih ku lantaran bangsa Israél (1-5)

    • Turunan Ibrahim nu sajati (6-13)

    • Ulah cangcaya kana pilihan Allah (14-26)

      • Jalma nu pantes narima amarah sarta nu pantes dipikawelas (22, 23)

    • Ngan sésana nu bakal salamet (27-29)

    • Israél labuh (30-33)

  • 10

    • Carana dianggap bener ku Allah (1-15)

      • Pangakuan hareupeun jalma-jalma (10)

      • Nu sasambat ka nami Yéhuwa bakal salamet (13)

      • Resep pisan ningali nu nguarkeun warta hadé (15)

    • Warta hadé ditolak (16-21)

  • 11

    • Teu kabéh urang Israél ditolak (1-16)

    • Ibarat ngeunaan tangkal zaitun (17-32)

    • Kacida jerona kabijaksanaan Allah (33-36)

  • 12

    • Baktikeun awak jeung hirup aranjeun (1, 2)

    • Hiji awak tapi béda-béda kurnia (3-8)

    • Naséhat keur kahirupan Kristen (9-21)

  • 13

    • Tunduk ka pamaréntah (1-7)

    • Jalma nu boga kanyaah téh geus ngajalankeun hukum (8-10)

    • Jaga laku lampah sakumaha pantesna waktu keur beurang (11-14)

  • 14

    • Ulah silih hakiman (1-12)

    • Ulah ngalantarankeun dulur luntur iman (13-18)

    • Pigawé naon waé nu ngahasilkeun karukunan jeung kasatunggalan (19-23)

  • 15

    • Kudu silih tarima cara Al-Masih (1-13)

    • Paulus, palayan keur bangsa-bangsa (14-21)

    • Rencana perjalanan Paulus (22-33)

  • 16

    • Paulus ngenalkeun Fébe, nu ngalalayanan di sidang jamaah (1, 2)

    • Salam keur urang Kristen di Roma (3-16)

    • Ati-ati ka nu mecah belah (17-20)

    • Salam ti batur gawé Paulus (21-24)

    • Rasiah suci geus diungkabkeun (25-27)