HABAKUK
1 Ieu pesen nu ditarima ku Habakuk* dina titingalian:
2 Nun Yéhuwa, dugi ka iraha abdi kedah sasambat nyuhunkeun pitulung tapi teu didangu ku Gusti?+
Dugi ka iraha abdi kedah nyuhunkeun pitulung supaya Gusti nyalametkeun abdi sadaya? Iraha Gusti badé nyingkirkeun kajahatan?+
3 Ku naon Gusti ngantep abdi ningal kajahatan?
Ku naon Gusti ngantep jalmi-jalmi nindes batur?
Ku naon abdi ningal kaancuran sareng kajahatan?
Ku naon di mana-mana aya nu garelut sareng paraséa?
4 Hukum taya dayana,
Kaadilan teu dijalankeun.
Jalmi bener dikurilingan ku jalmi jahat,
Éta sababna kaadilan jadi tibalik.+
5 ”Tuh tempo bangsa-bangsa, pék perhatikeun!
Maranéh bakal héran jeung olohok,
Bakal aya kajadian dina jaman maranéh,
Tapi maranéh moal percaya sanajan geus dibéjaan.+
6 Sabab Kuring bakal ngagerakkeun urang Khaldéa,+
Bangsa anu kejem jeung gedé ambek.
Maranéhna nyerbu daérah nu lega di bumi,
Ngarampas imah-imah nu lain milikna.+
7 Maranéhna pikasieuneun, jalma-jalma ngadarégdég nempo maranéhna.
Maranéhna nyieun hukum sorangan jeung ngarasa pangkawasana.*+
8 Kuda-kudana leuwih tarik tibatan maung tutul,
Maranéhna leuwih galak tibatan ajag nu keur moro peuting-peuting.+
Kuda-kuda perangna lumpatna tarik pisan.
Kuda-kudana datang ti tempat nu jauh.
Urang Khaldéa nyerbu kawas heulang nyamber mamangsan.+
9 Maranéhna kabéh daratang, hayang pisan maéhan.+
Éta pasukan nyerbu kawas angin wétan.+
Nu ditawan ku maranéhna téh lobana kawas keusik.
10 Raja-raja dihina ku maranéhna.
Para pajabat diseungseurikeun.+
Maranéhna nyeungseurikeun unggal tempat nu dibénténgan.+
Maranéhna ngagundukkeun taneuh supaya bisa ngarebut éta tempat.
11 Geus kitu, maranéhna maju ngabelesat kawas angin.
12 Nun Yéhuwa, Gusti téh tos aya ti jaman baheula, pan?+
Nun Allah abdi, Allah abdi nu suci, Gusti teu tiasa maot.*+
Nun Yéhuwa, Gusti ngalantik maranéhna kanggo ngalaksanakeun putusan hukum Gusti.
Gunung Batu abdi,+ Gusti tos netepkeun maranéhna kanggo ngalaksanakeun hukuman.*+
13 Soca Gusti téh murni pisan, moal tahan ningali jalmi ngalampahkeun nu jahat.
Kajahatan moal diantep ku Gusti.+
Jadi, ku naon Gusti ngantep nu ngahianat?+
Ku naon Gusti cicing waé ningali jalmi jahat ngajajah jalmi nu langkung bener tibatan manéhna?+
14 Ku naon Gusti ngantep manusa dianggap kawas lauk di laut,
Kawas sasatoan laut nu teu aya pamingpinna?
Éta sababna jalmi-jalmi jahat éta gumbira pisan.+
16 Éta sababna maranéhna ngabaktikeun kurban ka jaringna
Sarta ngabaktikeun kurban ka* kecrikna.
Ku lantaran alat-alat éta, maranéhna tiasa tuang nu narikmat
Sarta gaduh tuangeun nu pangsaéna.
17 Dugi ka iraha maranéhna badé teras nebarkeun jaringna?*
Ari maranéhna téh bakal teras ngabasmi bangsa-bangsa tanpa ampun, kitu?+
2 Abdi bakal terus nangtung di pos jaga abdi+
Sarta bakal jaga di témbok pertahanan.
Abdi rék ngadago naon nu rék ditepikeun ku Anjeunna ku jalan abdi.
Abdi gé mikirkeun bakal ngajawab naon waktu ditegor.
2 Geus kitu Yéhuwa ngajawab abdi,
”Catet ieu titingalian, tuliskeun sing jelas dina papan-papan batu*+
3 Éta titingalian téh moal waka kajadian sabab can waktuna.
Tapi waktuna geus téréh, éta moal gagal.*
Najan telat gé,* dagoan baé sing yakin!+
Éta pasti kajadian.
Éta moal telat!
4 Tuh, tempo nu sombong.
Jalma kitu téh goréng haté.
Tapi jalma bener mah bakal hirup ku karana kasatiaanana.*+
5 Saenyana, cianggur téh nyasabkeun.
Waktu mabok, jalma sombong bakal gagal ngajalankeun rencanana.
Manéhna hawek kawas Kuburan,*
Kawas maot nu taya seubeuhna.
Manéhna nalukkeun kabéh bangsa
Jeung ngumpulkeun kabéh jalma keur dirina sorangan.+
6 Kabéhanana bakal moyok, ngahina, jeung nyindir manéhna.+
Maranéhna pada ngomong kieu,
’Nepi ka iraha manéhna ngabeungharkeun diri ku nu lain milikna?
Cilaka manéhna téh, da hutangna beuki gedé!
7 Nu ngahutangkeun bakal ujug-ujug daratang.
Manéh bakal dihudangkeun jeung dioyag-oyag.
Manéh bakal dijarah ku maranéhna.+
8 Ku sabab manéh geus ngajarah loba bangsa,
Geus maéhan loba jalma,
Ngaruksak bumi,
Kota-kotana, jeung jalma-jalmana,+
Manéh bakal dijarah ku jalma-jalma nu nyésa.+
9 Cilaka manéhna! Manéhna ngabeungharkeun kulawargana ku cara nu teu jujur
Supaya bisa nyayang di tempat nu luhur,
Supaya aman tina bahla.
10 Tapi éta rarancang manéh téh bakal ngérakeun kulawarga* manéh sorangan.
Manéh ngalampahkeun dosa ku cara ngamusnakeun loba bangsa.+
11 Batu dina témbok bakal ngajerit,
Sora jejeritanana bakal diteruskeun ku kai dina hateup.
12 Cilaka manéhna nu ngawangun kota ku cara maéhan loba jalma,
Sarta nu ngadegkeun éta kota ku kajahatan!
13 Jalma-jalma digawé susah payah, tapi hasil gawéna béak kaduruk.
Bangsa-bangsa susah payah, tapi teu meunang nanaon.
Nu nyababkeun éta téh Yéhuwa, pangawasa pasukan sorga, pan?+
15 Cilaka manéhna nu ambek jeung amarahna ngagedur,
Tuluy méré inuman ka babaturanana sina marabok,
Ngarah bisa nempo maranéhna taranjang!
16 Manéh bakal seubeuh ku panghina, lain ku kamulyaan.
Manéh gé kudu nginum, seug batur bakal nénjo manéh taranjang jeung teu disunatan.*
Manéh bakal meunang giliran nginum tina gelas nu aya dina panangan katuhu Yéhuwa.+
Kamulyaan manéh bakal jadi kahinaan.
17 Kakejeman manéh ka Lébanon bakal malik ka manéh.
Sasatoan di dinya sarieuneun jeung diparaéhan ku manéh, nya kitu ogé manéh bakal dipaéhan ku batur.
Kitu téh lantaran manéh geus maéhan loba jalma
Sarta ngaruksak bumi,
Kota-kotana, jeung jalma-jalmana.+
18 Jalma-jalma percaya kana patung ukiran nu dijieun ku maranéhna tina kai, batu, jeung logam,
Padahal naséhat tina patung-patung éta téh palsu.
Maranéhna percaya kana barang jieunan sorangan,
Padahal patung-patung éta taya gunana
Jeung teu bisa ngomong-ngomong acan.+
19 Cilaka jalma nu ngomong kana kai sapotong, ”Geura gugah!”
Atawa kana batu nu teu bisa ngomong, ”Geura gugah! Abdi sadaya badé nyuhunkeun pituduh!”
20 Ari Yéhuwa mah aya di bait-Na nu suci.+
Jalma saalam dunya kudu jempé hareupeun Anjeunna!’”+
3 Doa Nabi Habakuk dina lagu sedih:
2 Nun Yéhuwa, abdi tos nguping nu dipidamel ku Gusti.
Abdi tajub pisan, nun Yéhuwa.
Tindakan-tindakan Gusti nu hébat téh pidamel deui di jaman abdi sadaya.*
Tindakan-tindakan Gusti téh témbongkeun deui di jaman abdi sadaya.*
Waktu kaayaan kacow, mugia Gusti émut ka abdi sadaya sarta némbongkeun welas asih.+
Kaagungana-Na minuhan langit.+
Bumi pinuh ku pujian ka Anjeunna.
4 Sinar Anjeunna kawas cahaya nu ngagebray.+
Panangan-Na ngaluarkeun dua cahaya,
Nya di dinya kawasa-Na disumputkeun.
5 Wabah panyakit datang miheulaan Anjeunna,+
Muriang nu parah nuturkeun Anjeunna.
6 Waktu Anjeunna eureun, bumi eundeur.+
Barang diteuteup ku Anjeunna, bangsa-bangsa ngadarégdég.+
Éta tindakan-tindakan Anjeunna ti jaman baheula téh.
7 Abdi ningal kasusah di kémah-kémah Kusyan.
Kaén-kaén kémah di tanah Midian gumeter.+
8 Nun Yéhuwa, Gusti téh ambek ka walungan-walungan?
Ka maranéhna kitu amarah Gusti ngagedur téh?
Atawa Gusti téh ambekna ka laut?+
9 Busur panah Gusti tos dikaluarkeun, siap dianggo.
Tongkat-tongkat* siap dianggo sakumaha sumpah Gusti. (Sela)
Ku walungan-walungan, Gusti meulah bumi.
10 Ningal Gusti, gunung-gunung murungkut bakating ku sieun.+
11 Panonpoé jeung bulan teu obah di langit.+
Anak-anak panah Gusti ngabelesat kawas cahaya.+
Tumbak Gusti gugurilapan kawas kilat.
12 Gusti ngurilingan bumi bari ambek.
Gusti ngaleyek bangsa-bangsa bakating ku ambek.
13 Gusti maju pikeun nyalametkeun umat Gusti, pikeun nyalametkeun jalma nu dilantik ku Gusti.
Gusti ngancurkeun pamingpin imahna jalma jahat.
Imahna diancurkeun, ti pondasi nepi ka hateupna. (Sela)
14 Sirah para prajuritna ku Gusti ditojos maké senjatana* sorangan
Waktu abdi sadaya* rék dipaburencaykeun ku maranéhna.
Maranéhna resep pisan ngadodoho jeung ngancurkeun jalma nu sangsara.
15 Bari tumpak kuda, Gusti meuntasan laut,
Ngaliwatan cai nu motah.
16 Nguping éta, abdi ngadégdég.
Nguping éta warta, biwir ngageter.
Tulang-tulang laleuleus,+
Suku ngeleper.
Tapi abdi bakal tenang ngantosan poé kasusah éta,+
Lantaran éta bakal ninggang ka jalma nu nyerang abdi sadaya.
17 Najan tangkal ara teu kembangan,
Sareng tangkal anggur teu buahan,
Najan tangkal zaitun gagal panén,
Sareng kebon teu ngahasilkeun dahareun,
Najan embé laleungitan ti kandangna,
Sareng kandang sapi karosong,
18 Abdi mah bakal gumbira ku karana Yéhuwa.
Abdi bakal suka bungah ku karana Allah Jurusalamet abdi.+
19 Yéhuwa, Gusti Nu Maha Agung, jadi kakuatan abdi.+
Suku abdi ku Anjeunna dijadikeun lincah kawas suku uncal,
Ku kituna abdi bisa leumpang di tempat-tempat nu luhur.+
Keur pamingpin musik. Pikeun diiring ku alat musik abdi nu maké senar.
Bisa jadi hartina ”Tangkeup”.
Atawa ”panghébatna”.
Atawa bisa jadi ”Lantaran kakuatanana téh déwana”.
Atawa bisa jadi ”abdi sadaya moal maot”.
Atawa ”kanggo negor”.
Maksudna, ku urang Khaldéa.
Atawa ”meuleum dupa keur”.
Atawa bisa jadi ”badé teras ngagunakeun pedangna”.
Atawa ”papan-papan kai”.
Atawa ”lancar”.
As. ”éta lain bohong”.
Atawa ”katingalina telat gé”.
Atawa bisa jadi ”imanna; kayakinanana”.
Atawa ”Syéol”. Tingali Daptar Istilah.
Atawa ”bangsa”.
Atawa ”kanyaho”.
Atawa bisa jadi ”jeung sasampoyongan”.
As. ”di antara taun-taun éta”.
As. ”di antara taun-taun éta”.
Tingali Daptar Istilah.
Atawa ”Bukit-bukit”.
Atawa ”kasalametan”.
Atawa bisa jadi ”Anak-anak panah”.
As. ”tongkatna”.
As. ”abdi”.