KAWIH 117
Mekarkeun Kahadéan
Édisi nu Dicitak
1. Nun Yéhuwa di sawarga,
Allah nu hadé lampah,
Mahasuci tur satia
Ka sadaya umat-Na.
Pangampura Ama limpah
Ka manusa nu dosa.
Mung ka Ama, abdi nyembah
Sarta reueus ngawula.
2. Sipat kahadéan Ama
Diconto umat Ama,
Nyata dina lalampahan
Jeung dina pangwawaran.
Pangajaran nu sajati
Nyebar ka tungtung bumi.
Roh suci Ama ngabantu
Mekarkeun kahadéan.
3. Mugi Ama ngaberkahan
Kabéh upaya abdi
Ngalampahkeun kahadéan
Pikeun dulur saiman.
Di sidang, di kulawarga,
Sarta ka jalma-jalma,
Mugia abdi tiasa
Milampah kahadéan.
(Tingali ogé 2 Bab. 6:41; Jab. 103:10; Mar. 10:18; Epe. 5:9.)