15 Pikiran ieu jalma-jalma téh geus marintul. Maranéhna ngadéngé tapi teu nurut, panonna dipeureum-peureumkeun. Ku kituna, maranéhna teu bisa nempo ku panonna, teu bisa ngadéngé ku ceulina, teu bisa ngarti ku haténa, sarta maranéhna moal balik deui pikeun dicageurkeun ku Kuring.’+