Makosa na dhambi zakomeshwa. Kukatiliwa mbali kwa Yesu katika kifo, ufufuo wake, na kuonekana kwake mbinguni kulitokeza ‘ukomeshaji wa makosa, na kumaliza kabisa dhambi, na kufanya upatanisho kwa ajili ya kosa.’ (Da 9:24) Agano la Sheria lilikuwa limewafunua Wayahudi kuwa watenda-dhambi, likawahukumu kuwa hivyo, na kuleta juu yao laana ya kuwa wavunja-agano. Lakini mahali ambapo dhambi ‘ilizidi’ ikiwa imefunuliwa au kudhihirishwa na Sheria ya Musa, rehema na kibali cha Mungu vilizidi zaidi kupitia Masihi. (Ro 5:20) Kupitia dhabihu ya Masihi, makosa na dhambi ya watenda-dhambi wenye kutubu yanaweza kufutiliwa mbali na adhabu yake kuondolewa.

Jinsi Sheria ilivyofanya dhambi ‘izidi.’ Ingawa kipimo fulani cha dhamiri kilimpa mwanadamu ufahamu fulani wa kiasili wa linalofaa na lisilofaa, Mungu sasa, kwa kufanya agano la Sheria pamoja na Israeli, alitambulisha dhambi kihususa katika visehemu vyake vingi. Kwa njia hiyo mtu yeyote aliyezaliwa kutokana na rafiki za Mungu, Abrahamu, Isaka, na Yakobo ambaye angeweza kudai kwamba yeye hakuwa na hatia ya dhambi ‘alizibwa kinywa na ulimwengu wote ukastahili adhabu kutoka kwa Mungu.’ Hii ilikuwa ni kwa sababu mwili usiokamilika waliourithi kutoka kwa Adamu ulifanya wasiweze kutangazwa kuwa waadilifu mbele za Mungu kupitia matendo ya sheria, “kwa maana ujuzi sahihi juu ya dhambi ni kwa njia ya sheria.” (Ro 3:19, 20; Gal 2:16) Sheria ilitaja waziwazi mapana na marefu yote ya dhambi, hivi kwamba, matokeo yake, yakawa ni kufanya kosa na dhambi ‘kuzidi,’ kwa kuwa matendo mengi na hata mitazamo sasa ilitambulishwa kuwa yenye dhambi. (Ro 5:20; 7:7, 8; Gal 3:19; linganisha Zb 40:12.) Dhabihu zayo ziliwakumbusha wale walio chini ya Sheria juu ya hali yao yenye dhambi. (Ebr 10:1-4, 11) Kupitia njia hizo Sheria ilitenda kama mtunzaji ili iwaongoze kwa Kristo, ili waweze ‘kutangazwa kuwa waadilifu kutokana na imani.’—Gal 3:22-25.