Sani, Aktōbar 10
‘indha unavai saappidugira evarum endrendrum uyir vaalvaar. naan kodukkappōgira unavu, ulagatthukku vaalvu kidaippadharkaaga naan tharappōgira en sadhaidhaan.’—yōvaa. 6:51.
ejamaanin iravu virundhinpōdhu yēsu thannudaiya appōsthalargalidam sonna vishayam vēru, galilēyaavilirundha makkal kūttatthidam sonna vishayam vēru. yēsuvidamirundhu unavu kidaikkum endru edhirpaartthukkondirundha makkalidamdhaan ki.pi. 32-il galilēyaavil yēsu pēsikkondu irundhaar. avargal edhirpaarttha unavaivida mukkiyamaana oru vishayam irukkiradhu endru yēsu avargalukku puriyavaikka ninaitthaar. ēnendraal, adhudhaan avargalukku mudivillaadha vaalvai kodukkum. avargaludaiya gavanatthai adhanmēl yēsu thiruppinaar. kadaisi naalil irandhavargal uyirōdu varuvadharku vaaippu irukkiradhu endrum avargalukku mudivillaadha vaalvu kidaippadharku vaaippu irukkiradhu endrum yēsu avargalukku sonnaar. avarmun nindrukondirundha oru periya makkal kūttatthidam idhai sonnaar; oru chinna thogudhiyidam alla. podhuvaaga ellaa makkalukkumē kidaikkappōgira aasīrvaadhatthai patritthaan yēsu ingē pēsikkondu irundhaar. w24.12 11 ¶10-11
Nyaayiru, Aktōbar 11
kanavargalē, ungal manaivimēl eppōdhum anbu kaattungal.—kolō. 3:19.
kodūramaaga nadandhukolgiravargalai yegōvaa verukkiraar. (sang. 11:5) adhuvum manaiviyai aditthu kodumaippadutthi, murattutthanamaaga nadatthugira kanavarai yegōvaavukku sutthamaaga pidikkaadhu. (mal. 2:16) oru kanavar manaiviyai sariyaaga nadatthavillai endraal yegōvaavōdu avarukku irukkum natpu baadhikkappadum. sollappōnaal, avar seigira jebatthaikkūda yegōvaa kētka maattaar. (1 pē. 3:7) sila kanavargal, manaiviyidam kōbamaaga pēsugiraargal, manadhai kutthi kilikkum mōsamaana vaartthaigalai payanpadutthugiraargal. aanaal yegōvaa, “sinatthaiyum, kadum kōbatthaiyum, kūchalaiyum, palippēchaiyum” verukkiraar. (ebē. 4:31, 32) eppōdhum manaiviyidam kadugaduppaaga pēsugira oru kanavar avarudaiya kalyaana vaalkkaiyai mattumalla, yegōvaavōdu avarukku irukkum natpaiyum kedutthukkolgiraar. (yaak. 1:26) adhē pōl, asingamaana padangalai paarkkira oru kanavar yegōvaavōdu avarukku irukkum natpaiyum kedutthukkolgiraar; avarudaiya manaiviyaiyum kēvalappadutthugiraar. kanavar, than manaivikku unmaiyaaga irukka vēndum endru yegōvaa edhirpaarkkiraar. manaivikku unmaiyaaga irukkira oru kanavar, vēru pennōdu thappaana uravu vaitthukkolla maattaar; adhai patri yōsitthukkūda paarkka maattaar. oru pennai kaama unarvōdu paartthukkondē irukkum oruvar avalōdu ērkenavē than “idhayatthil” muraikēdaana uravukonduvidugiraar endru yēsu sonnaar.—mat. 5:28, 29. w25.01 9 ¶6-8
Thingal, Aktōbar 12
kristhu yēsuvin mīdhulla visuvaasatthaaldhaan oruvan nīdhimaanaaga ētrukkollappadugiraan.—galaa. 2:16.
oruvarai nīdhimaanaaga ētrukkolvadhu endraal, avar seidha paavatthai ratthu seidhu, andha paavatthai thudaitthalippadhai kurikkiradhu. ippadi seivadhaal, yegōvaa thannudaiya nīdhiyaana tharaadharatthai vittu irangividugiraar endru arttham kidaiyaadhu. ēnendraal, naam ēdhō nīdhimaangalaaga nadandhukondadhaalō alladhu nammudaiya paavangalai kandukollaamal iruppadhaalō avar ippadi seiyavillai. paava parigaara ērpaattilum, mītpuvilaiyilum naam visuvaasam vaitthadhaaldhaan yegōvaa nammudaiya paavangalai ratthu seigiraar. (rō. 3:24) yegōvaa nammai nīdhimaangalaaga ētrukkolvadhaal enna nanmai kidaikkiradhu? yēsuvōdu paralōgatthil aatchi seivadharkaaga thērndhedukkappattirukkiravargal ērkenavē nīdhimaangalaaga ētrukkollappattu irukkiraargal. avargal kadavuludaiya pillaigalaaga irukkiraargal. (thīth. 3:7; 1 yō. 3:1) avargaludaiya paavangal mannikkappattirukkindrana. sollappōnaal, avargal paavamē seiyaadha maadhiri yegōvaa avargalai paarkkiraar. adhanaal, kadavuludaiya arasaangatthil iruppadharku avargal thagudhi petrirukkiraargal. (rō. 8:1, 2, 30) būmiyil vaalgira nambikkai irukkiravargalaiyum kadavul nīdhimaangalaaga ētrukkondu thannudaiya nanbargalaaga paarkkiraar. avargaludaiya paavangalaiyum mannikkiraar.—yaak. 2:21-23. w25.02 5 ¶17; 7 ¶18