Sani, Aktōbar 17
naangal indha pokkishatthai manpaatthirangalil petrirukkirōm.—2 ko. 4:7.
kadavuludaiya arasaangatthai patriya nalla seidhidhaan andha pokkisham. adhu, matravargalin uyirai kaappaatrugiradhu. (2 ko. 4:1) appadiyendraal, manpaatthiram edhai kurikkiradhu? nalla seidhiyai matravargalidam solgira kadavuludaiya ūliyargalaana nammaitthaan. pavuludaiya kaalatthil saappaadu, dhraatchamadhu, panam pōndra vilaimadhippulla porulgalai kondupōvadharku manpaatthirangalaitthaan vyaabaarigal payanpadutthinaargal. adhēmaadhiri, indha vilaimadhippulla seidhiyai matravargalidam sollum vēlaiyai kadavul nammidam kodutthirukkiraar. avarudaiya udhaviyōdu, indha ūliya vēlaiyai nammaal thodarndhu seiya mudiyum. silasamayangalil, matravargal naam solvadhai kētka maattaargalō, nammai edhirppaargalō endru bayam varalaam. indha bayatthai eppadi samaalikkalaam? ūliyam seiya kūdaadhu endru appōsthalargalukku kattalai pōdappattapōdhu avargal enna solli jebam seidhaargal endru paarungal. avargal bayappaduvadharku badhilaaga, dhairiyatthōdu pēsikkondē irukka udhava solli jebam seidhaargal. yegōvaa avargaludaiya jebatthai kēttu udanadiyaaga badhil kodutthaar. (ap. 4:18, 29, 31) adhēmaadhiri indraikkum ungalukku bayamaaga irundhaal manidhargalai paarkkumpōdhu bayam varakkūdaadhu, avargalmēl anbu varavēndum endru yegōvaavidam jebam seiyungal. w24.04 16 ¶8-9
Nyaayiru, Aktōbar 18
paralōgatthil irukkira engal thagappanē, ungaludaiya peyar parisutthappada vēndum.—mat. 6:9.
yegōvaamēl anbu iruppadhaal, avarudaiya peyarai parisutthappaduttha naam aasaippadugirōm. avarai patri saatthaan solliyiruppadhu ellaamē poidhaan enbadhai edutthu solla virumbugirōm. (aadhi. 3:1-5; yōbu 2:4; yōvaa. 8:44) adhanaal ūliyam seiyumpōdhu, yegōvaavai patriya unmaigalai solgirōm. adhaavadhu, yegōvaavidam irukkum mukkiyamaana gunam anbudhaan... avar nyaayamaagavum nīdhiyaagavum aatchi seigiraar... avarudaiya arasaangam nammudaiya ellaa kashtangalukkum mudivukatti, sīkkiratthil sandhōshatthaiyum samaadhaanatthaiyum konduvarum... endru ellaarukkum solgirōm. (sang. 37:10, 11, 29; 1 yō. 4:8) ūliyatthil idhaiyellaam sollumpōdhu naam yegōvaavudaiya peyarai parisutthappadutthugirōm. adhumattumalla, yegōvaavin saatchigalaaga andha peyarukku ētra maadhiri vaalgirōm endra sandhōshamum namakku kidaikkiradhu. w24.05 18 ¶12
Thingal, Aktōbar 19
virundhu kodukkumpōdhu, ēlaigalaiyum udal ūnamaanavargalaiyum kaal ūnamaanavargalaiyum paarvai illaadhavargalaiyum alaiyungal. appōdhu sandhōshappaduvīrgal. ēnendraal, ungalukku kaimaaru seiya avargalidam ondrum irukkaadhu. aanaal, nīdhimaangal uyirōdu eluppappadumpōdhu ungalukku kaimaaru kidaikkum.—lū. 14:13, 14.
sagōdharargalē, nīngal “ubasarikkum gunamullavaraaga” irundhaal, ungaludaiya nerungiya natpu vattaaratthil irukkiravargalaiyum thaandi matravargalukkum nalladhu seivīrgal. (1 pē. 4:9) ubasarikkum gunam irukkira oruvarai patri baibil aaraaichi butthagam ondru ippadi solgiradhu: “avar munpin theriyaadhavargalukku thannudaiya idhaya kadhavaiyum vīttu vaasal kadhavaiyum thirandhu vaitthiruppaar.” ungalaiyē ippadi kēttukkollungal: ‘sabaikku varugiravargalai nandraaga ubasarikkira oruvar endra peyarai naan sambaadhitthirukkirēnaa?’ (ebi. 13:2, 16) ubasarikkum gunam irukkira oru sagōdharar, thannidam iruppadhai matravargalōdu pagirndhukolvaar. adhaavadhu, ēlai eliyavargalōdum, sabaikku pēchu kodukka varugiravargalōdum, kadinamaaga ulaikkira vattaara kangaanigal pōndravargalōdum pagirndhukolvaar.—aadhi. 18:2-8; nīdhi. 3:27; ap. 16:15; rō. 12:13. w24.11 21 ¶6