Sevvaai, Septambar 22
‘anbu suyanalamaaga nadandhukollaadhu.’—1 ko. 13:5.
perumaiyinaalō matravargal thannai periya aalaaga ninaikka vēndum endra aasaiyinaalō yegōvaavukku sēvai seiya oruvar ninaitthaal, avar edukkira muyarchigalai yegōvaa kattaayam aasīrvadhikka maattaar. (1 ko. 10:24, 33; 13:4) poruppugalai edutthu seiya vēndum endru yēsuvin nerungiya nanbargal aasaippattaargal. aanaal, avargalukkē silasamayam ulnōkkam sariyillaamal irundhadhu. udhaaranatthukku, yaakkōbaiyum yōvaanaiyum edutthukkollungal. yēsuvudaiya arasaangatthil thangalukku oru visēshamaana idam vēndum endru kēttaargal. avargal appadi kēttadhu sari endru yēsu sollavillai. avar thannudaiya 12 appōsthalargalaiyum kūppittu ippadi sonnaar: “ungalil uyarndhavanaaga irukka virumbugiravan ungalukku sēvai seigiravanaaga irukka vēndum. ungalil mudhalaavadhaaga irukka virumbugiravan ellaarukkum adimaiyaaga irukka vēndum.” (maar. 10:35-37, 43, 44) adhanaal, poruppugalai edutthu seiya aasaippadum oru sagōdhararukku ulnōkkam sariyaaga irukka vēndum. adhaavadhu, matravargalukku sēvai seiya vēndum endra ulnōkkam irukka vēndum. appadippatta sagōdharargal sabaikku aasīrvaadhamaaga iruppaargal.—1 the. 2:8. w24.11 15-16 ¶7-8
Budhan, Septambar 23
aalōsagargal niraiya pēr irundhaal vetri nichayam.—nīdhi. 15:22.
namakku anbu irundhaal mudivu edukkumpōdhum ‘matravargalai’ patri yōsippōm, adakkamaaga iruppōm. (1 ko. 10:23, 24, 32; 1 thī. 2:9, 10) naam edukkira mudivugal matravargalmēl namakku anbum mariyaadhaiyum iruppadhai kaattum. oruvēlai, oru periya mudivu edukka pōgirīrgal. andha mudivai edutthaal ennavellaam seiya vēndiyirukkum endru yōsitthu paarungal. adharku ennavellaam thēvaippadum, evvalavu nēram edukkum, evvalavu muyarchi pōda vēndum endru ellaavatraiyum yōsiyungal. ēnendraal, ‘selavai kanakku paarkka’ vēndum endru yēsu sonnaar. (lū. 14:28) silasamayatthil, nīngal edukkira mudivukku ungal kudumbatthil iruppavargaludaiya udhaviyum thēvaippadum. adhanaal, adhai patri avargalidam pēsungal. appōdhudhaan idhu otthuvarumaa, ungal mudivil ēdhaavadhu maatrangal seiya vēndiyirukkiradhaa, vēru ēdhaavadhu mudivu edukka vēndiyirukkiradhaa endru ungalukku theriyum. adhōdu, kudumbatthil irukkiravargalidam idhai patri pēsi avargaludaiya karutthugalai kētkumpōdhu, nīngal edukkum mudivukku avargalum aadharavu koduppaargal. w25.01 18-19 ¶14-15
Vyaalan, Septambar 24
anubavitthu magilungal.—ēsaa. 65:18.
aanmīga pūnjōlaiyai naam ēn ‘anubavitthu magila vēndum’ enbadharkaana kaaranatthai ēsaayaa vilakkugiraar. indha aanmīga pūnjōlaiyai uruvaakkiyadhē yegōvaadhaan! (ēsaa. 65:18, 19) adhanaaldhaan, aanmīga rīdhiyil varandu pōyirukkum indha ulagatthilirundhu alagu konjum aanmīga pūnjōlaikkul makkalai avar kūttichērkkiraar. adharku nammai payanpadutthugiraar. satthiyatthil iruppadhaal naam ēgappatta aasīrvaadhangalai anubavikkirōm. ivatrai patri matravargalidam solla vēndum endru thūndappadugirōm. (erē. 31:12) aanmīga pūnjōlaiyil iruppadhaal namakku edhirkaala nambikkai irukkiradhu. adhai patri ninaikkumpōdhē nam idhayam sandhōshatthil thullugiradhu; nandriyunarvu pongugiradhu. naam ‘vīdugalai katti adhil kudiyiruppōm. dhraatchai thōttangalai amaitthu adhan palangalai saappiduvōm.’ nammudaiya “kadina ulaippu vīnpōgaadhu.” ēnendraal, naam “yegōvaavin aasīrvaadhatthai petra janangalaaga” iruppōm endru baibil vaakkurudhi kodukkiradhu. namakku oru paadhugaappaana, thirupthiyaana vaalkkaiyai koduppadhaagavum kadavul vaakku kodutthirukkiraar. nam vaalkkaikku oru arttham irukkappōgiradhu. nam ovvoruvarudaiya thēvaigalum kadavulukku nandraagavē theriyum. ‘ellaa uyirgalin aasaigalaiyum thirupthippadutthuvaar.’—ēsaa. 65:20-24; sang. 145:16. w24.04 22-23 ¶11-12