அப்போஸ்தலர் காலங்களில் ஒளிப் பிரகாசங்கள்

“நீதிமானுக்காக வெளிச்சமும், [“ஒளி தானே பிரகாசித்திருக்கிறது,” NW] செம்மையான இருதயத்தாருக்காக மகிழ்ச்சியும் விதைக்கப்பட்டிருக்கிறது.”—சங்கீதம் 97:11.

1. இன்று யெகோவாவின் சாட்சிகள் எவ்வாறு பூர்வ கிறிஸ்தவர்களை ஒத்திருக்கிறார்கள்?

உண்மை கிறிஸ்தவர்களாக, சங்கீதம் 97:11-ன் வார்த்தைகளை நாம் எவ்வளவாகப் போற்றுகிறோம்! மறுபடியும் மறுபடியுமாக நமக்கு ‘ஒளிப் பிரகாசித்திருக்கிறது.’ உண்மையில், யெகோவாவின் பிரகாசிக்கும் ஒளியை நம்மில் சிலர் அநேக ஆண்டுகளாகக் கண்டிருக்கிறோம். இதெல்லாம், நீதிமொழிகள் 4:18-ஐ நமக்கு நினைவுபடுத்துகிறது; அது இவ்வாறு வாசிக்கிறது: “நீதிமான்களுடைய பாதை நடுப்பகல்வரைக்கும் அதிகமதிகமாய்ப் பிரகாசிக்கிற சூரியப்பிரகாசம்போலிருக்கும்.” பாரம்பரியத்தைவிட வேதவசனங்களுக்கு போற்றுதலைக் காண்பிப்பதில், யெகோவாவின் சாட்சிகளாகிய நாம் பூர்வ கிறிஸ்தவர்களை ஒத்திருக்கிறோம். தெய்வீக ஏவுதலினால் எழுதப்பட்ட கிறிஸ்தவ கிரேக்க வேதாகமத்தின் சரித்திரப்பூர்வ புத்தகங்களிலிருந்தும் அதன் கடிதங்களிலிருந்தும் அவர்களுடைய மனநிலையைத் தெளிவாகக் காணலாம்.

2. இயேசுவைப் பின்பற்றியவர்கள் பெற்ற முதல் ஒளிப் பிரகாசங்களில் எவை உட்பட்டிருந்தன?

² இயேசு கிறிஸ்துவைப் பின்பற்றிய ஆரம்ப காலத்தவர்கள் பெற்றுக்கொண்ட முதல் ஒளிப் பிரகாசங்களில் மேசியாவைப் பற்றியவை இருந்தன. அந்திரேயா தன் சகோதரனாகிய சீமோன் பேதுருவிடம் சொன்னார்: “மேசியாவைக் கண்டோம்.” (யோவான் 1:41) சிறிதுகாலத்திற்குப் பின், அப்போஸ்தலனாகிய பேதுரு இயேசு கிறிஸ்துவிடம் பின்வருமாறு சொன்னபோது அதே கருத்துக்குச் சான்றுபகர பரலோகத்திலுள்ள பிதா அவருக்கு உதவினார்: “நீர் ஜீவனுள்ள தேவனுடைய குமாரனாகிய கிறிஸ்து.”—மத்தேயு 16:16, 17; யோவான் 6:68, 69.

அவர்களுடைய பிரசங்க வேலைமீது பிரகாசம்

3, 4. தம்முடைய உயிர்த்தெழுதலுக்குப் பின், அவரைப் பின்பற்றியவர்களுடைய எதிர்கால வேலையைப் பற்றி என்ன ஒளியூட்டுதலை இயேசு அவர்களுக்குக் கொடுத்தார்?

³ உயிர்த்தெழுதலுக்குப்பின் இயேசு கிறிஸ்து, தம்மைப் பின்பற்றுகிற அனைவர்மீதும் விழுந்திருக்கும் ஒரு கடமையின்பேரில் ஒளிப் பிரகாசங்களை அளித்தார். பெரும்பாலும் கலிலேயாவில் கூடியிருந்த 500 சீஷர்களிடமே அவர் இதைச் சொன்னார்: “ஆகையால், நீங்கள் புறப்பட்டுப்போய், சகல ஜாதிகளையும் சீஷராக்கி, பிதா குமாரன் பரிசுத்த ஆவியின் நாமத்திலே அவர்களுக்கு ஞானஸ்நானங்கொடுத்து, நான் உங்களுக்குக் கட்டளையிட்ட யாவையும் அவர்கள் கைக்கொள்ளும்படி அவர்களுக்கு உபதேசம்பண்ணுங்கள். இதோ, உலகத்தின் முடிவுபரியந்தம் சகல நாட்களிலும் நான் உங்களுடனேகூட இருக்கிறேன்.” (மத்தேயு 28:19, 20; 1 கொரிந்தியர் 15:6) அதற்கு பின்னர், கிறிஸ்துவைப் பின்பற்றுகிறவர்கள் அனைவரும் பிரசங்கிப்பவர்களாய் ஆக வேண்டியிருந்தது; மேலும், அவர்களுடைய பிரசங்க வேலை, ‘காணாமற்போன ஆடுகளாகிய இஸ்ரவேல் வீட்டாருக்கு’ வரையறுக்கப்பட்டதாய் இருக்கப்போவதில்லை. (மத்தேயு 10:6) பாவமன்னிப்பிற்கான மனந்திரும்புதலின் அடையாளமாக அவர்கள் யோவானின் முழுக்காட்டுதலைக் கொடுக்க வேண்டியதாகவும் இல்லை. பதிலாக, அவர்கள் “பிதா குமாரன் பரிசுத்த ஆவியின் நாமத்திலே” மக்களுக்கு முழுக்காட்டுதல் கொடுக்க வேண்டியதாயிருந்தது.

⁴ இயேசு பரலோகத்திற்கு ஏறிப்போவதற்கு சற்று முன்னர், அவருடைய 11 உண்மையுள்ள அப்போஸ்தலர் இவ்வாறு கேட்டனர்: “ஆண்டவரே, இக்காலத்திலா ராஜ்யத்தை இஸ்ரவேலுக்குத் திரும்பக் கொடுப்பீர்”? அந்தக் கேள்விக்குப் பதிலளிப்பதற்குப் பதிலாக, இயேசு பின்வருமாறு சொல்லி அவர்களுடைய பிரசங்க வேலையைப்பற்றி மேலுமான போதனைகளைக் கொடுத்தார்: “பரிசுத்தஆவி உங்களிடத்தில் வரும்போது நீங்கள் பெலனடைந்து, எருசலேமிலும், யூதேயா முழுவதிலும், சமாரியாவிலும், பூமியின் கடைசிபரியந்தமும் எனக்குச் சாட்சிகளாயிருப்பீர்கள்.” அப்போது வரையிலும் அவர்கள் யெகோவாவுக்கு மட்டுமே சாட்சிகளாக இருந்தார்கள்; இப்போதோ அவர்கள் கிறிஸ்துவுக்கும் சாட்சிகளாக இருப்பார்கள்.—அப்போஸ்தலர் 1:6-8.

5, 6. பெந்தெகொஸ்தே அன்று இயேசுவின் சீஷர்கள் என்னென்ன ஒளிப் பிரகாசங்களைப் பெற்றனர்?

⁵ பத்தே நாட்களுக்குப் பின்னர், என்னே பகட்டான ஒளிப் பிரகாசங்களை இயேசுவைப் பின்பற்றுகிறவர்கள் பெற்றார்கள்! பொ.ச. 33-ல் பெந்தெகொஸ்தே நாள் அன்று, யோவேல் 2:28, 29-ன் முக்கியத்துவத்தை அவர்கள் முதல் முறையாக, முழுமையாகப் புரிந்துகொண்டார்கள்: “நான் [யெகோவா] மாம்சமான யாவர்மேலும் என் ஆவியை ஊற்றுவேன்; அப்பொழுது உங்கள் குமாரரும் உங்கள் குமாரத்திகளும் தீர்க்கதரிசனஞ் சொல்லுவார்கள்; உங்கள் மூப்பர் சொப்பனங்களையும், உங்கள் வாலிபர் தரிசனங்களையும் காண்பார்கள். ஊழியக்காரர்மேலும் ஊழியக்காரிகள்மேலும், அந்நாட்களிலே என் ஆவியை ஊற்றுவேன்.” எருசலேமில் கூடியிருந்த அவர்கள் அனைவரின்—சுமார் 120 ஆண்கள் மற்றும் பெண்களின்—தலைகள் மேலும் பரிசுத்த ஆவி, அக்கினி மயமான நாவுகளின் வடிவில் வந்தமர்ந்ததை இயேசுவின் சீஷர்கள் கண்டனர்.—அப்போஸ்தலர் 1:12-15; 2:1-4.

⁶ மேலும், சங்கீதம் 16:10-ன் வார்த்தைகள், உயிர்த்தெழுப்பப்பட்ட இயேசு கிறிஸ்துவுக்குப் பொருந்தின என்று பெந்தெகொஸ்தே நாளன்றுதான் அந்தச் சீஷர்கள் முதல்முறையாகப் புரிந்துகொண்டார்கள். சங்கீதக்காரன் சொல்லுகிறார்: “[யெகோவா தேவன்] என் ஆத்துமாவைப் பாதாளத்தில் விடீர்; உம்முடைய பரிசுத்தவானை அழிவைக் காணவொட்டீர்.” அந்நாள்வரையாக அரசனாகிய தாவீதின் கல்லறை அவர்களிடத்தில் இருந்தபடியால், அந்த வார்த்தைகள் அவருக்குப் பொருந்தியிருக்க முடியாது என்பதை சீஷர்கள் அறிந்துகொண்டார்கள். இந்தப் புதிய ஒளி விவரிக்கப்பட்டதைக் கேட்ட சுமார் 3,000 பேருக்கு அது அந்தளவு ஏற்கத்தக்கதாக இருந்தபடியால் அன்றுதானே அவர்கள் முழுக்காட்டுதலைப் பெற்றதில் ஆச்சரியமேதுமில்லை!—அப்போஸ்தலர் 2:14-41.

7. ரோம படை அதிகாரியாகிய கொர்நேலியுவிடம் சென்றபோது என்ன பிரகாசமான ஒளியை அப்போஸ்தலன் பேதுரு பெற்றார்?

⁷ பல நூற்றாண்டுகளாக இஸ்ரவேலர்கள், கடவுள் தங்களைப்பற்றி சொன்னவற்றை மதித்துணர்ந்தனர்: “பூமியின் எல்லா வம்சங்களுக்குள்ளும் உங்களை மாத்திரம் அறிந்துகொண்டேன்.” (ஆமோஸ் 3:2) ஆகவே, விருத்தசேதனம் செய்யப்படாத புறஜாதியாரான விசுவாசிகளிடம் பரிசுத்த ஆவி முதல்முறையாக வந்திறங்கினபோது, அப்போஸ்தலனாகிய பேதுருவும் ரோம படை அதிகாரியாகிய கொர்நேலியுவின் வீட்டிற்கு அவருடன் சென்றவர்களும் உண்மையிலேயே அதிக பிரகாசமான ஒளி ஒன்றைப் பெற்றனர். இந்த ஒருமுறை மட்டுமே, முழுக்காட்டுதல் பெறுவதற்குமுன் பரிசுத்த ஆவி கொடுக்கப்பட்டது என்பது கவனிக்கத்தக்கது. ஆனால் அது அவசியமாக இருந்தது. இல்லாவிட்டால், விருத்தசேதனம் செய்யப்படாத இந்தப் புறஜாதியார் முழுக்காட்டுதலுக்குத் தகுதி பெற்றிருந்தனர் என்று பேதுருவுக்குத் தெரிந்திருக்காது. இந்தச் சம்பவத்தின் முக்கியத்துவத்தை முழுமையாகப் புரிந்துகொண்டவராய், பேதுரு கேட்டார்: “நம்மைப்போல பரிசுத்தஆவியைப் பெற்ற இவர்களும் [புறஜாதியாரும்] ஞானஸ்நானம் பெறாதபடிக்கு எவனாகிலும் தண்ணீரை விலக்கலாமா”? சந்தேகமின்றி, அங்கிருந்த எவராலும் சரியானபடி மறுக்கமுடியவில்லை; ஆகவே இந்தப் புறஜாதியாரின் முழுக்காட்டுதலும் நடைபெற்றது.—அப்போஸ்தலர் 10:44-48; ஒப்பிடுக: அப்போஸ்தலர் 8:14-17.

இனிமேலும் விருத்தசேதனம் இல்லை

8. விருத்தசேதன பழக்கத்தைக் கைவிடுவதை ஏன் சில பூர்வ கிறிஸ்தவர்கள் கடினமானதாகக் கண்டார்கள்?

⁸ விருத்தசேதனத்தைப் பற்றிய பிரச்சினையின் சம்பந்தமாக மேலுமான தெளிவான சத்தியத்தின் ஒளிப் பிரகாசம் தென்பட்டது. விருத்தசேதன பழக்கம் பொ.ச.மு. 1919-ல், ஆபிரகாமுடன் யெகோவா செய்த உடன்படிக்கையின்போது ஆரம்பமானது. ஆபிரகாமும் அவருடைய வீட்டிலுள்ள மற்ற எல்லா ஆண்களும் விருத்தசேதனம் செய்யப்பட வேண்டும் என்று கடவுள் அப்போது கட்டளையிட்டார். (ஆதியாகமம் 17:9-14, 23-27) ஆகவே ஆபிரகாமின் சந்ததியாருக்கு விருத்தசேதனம் ஒரு அடையாளக்குறியாக ஆனது. அவர்கள் இந்தப் பழக்கத்தைக் குறித்து எவ்வளவு பெருமைப்பட்டனர்! அதன் விளைவாக, “விருத்தசேதனமில்லாத” என்ற பதம் வெறுப்பிற்குரிய பதமாக ஆனது. (ஏசாயா 52:1; 1 சாமுவேல் 17:26, 27) ஆரம்பகால யூத கிறிஸ்தவர்களில் ஒருசிலர், ஏன் இந்த அடையாளத்தைத் தக்க வைத்துக்கொள்ள விரும்பினர் என்பதைக் காண்பது எளிதாயிருக்கிறது. அவர்களில் சிலர் இந்த விஷயத்தைக் குறித்து, பவுல் மற்றும் பர்னபாவுடன் ஒரு பெரிய விவாதத்தைக் கொண்டிருந்தனர். அதற்குத் தீர்வு காண்பதற்காக, கிறிஸ்தவ நிர்வாகக் குழுவோடு கலந்துபேசும்படி, பவுலும் மற்றவர்களும் எருசலேமுக்குச் சென்றனர்.—அப்போஸ்தலர் 15:1, 2.

9. அப்போஸ்தலர் 15-ம் அதிகாரத்தில் பதிவு செய்யப்பட்டிருந்தபடி, ஆரம்பகால நிர்வாகக் குழுவிற்கு என்ன ஒளிப் பிரகாசங்கள் வெளிப்படுத்தப்பட்டன?

⁹ யெகோவாவின் ஊழியர்களுக்கு விருத்தசேதனம் இனிமேலும் ஒரு தேவையாக இல்லை என்ற ஒளியை அந்த ஆரம்பகால கிறிஸ்தவர்கள், தெளிவான ஒரு அற்புதத்தின் வாயிலாக இம்முறை பெறவில்லை. மாறாக, வேதவசனங்களை ஆராய்வதன் மூலமும், வழிநடத்துதலுக்காக பரிசுத்த ஆவியைச் சார்ந்திருப்பதன் மூலமும், விருத்தசேதனமில்லாத புறஜாதியாரின் மன மாற்றத்தைக் குறித்து பேதுரு மற்றும் பவுலின் அனுபவங்களைக் கேட்பதன் மூலமும் அந்த அதிகப்படியான ஒளியை அவர்கள் பெற்றார்கள். (அப்போஸ்தலர் 15:6-21) அந்தத் தீர்மானம் ஒரு கடிதத்தின் மூலமாகத் தெரிவிக்கப்பட்டது; அதன் ஒரு பாகம் இவ்வாறு வாசிக்கிறது: “விக்கிரகங்களுக்குப் படைத்தவைகளுக்கும், இரத்தத்திற்கும், நெருக்குண்டு செத்ததிற்கும், வேசித்தனத்திற்கும், நீங்கள் விலகியிருக்க வேண்டுமென்பதே. அவசியமான இவைகளையல்லாமல் பாரமான வேறொன்றையும் உங்கள்மேல் சுமத்தாமலிருப்பது பரிசுத்தஆவிக்கும் எங்களுக்கும் நலமாகக் கண்டது.” (அப்போஸ்தலர் 15:28, 29) இவ்வாறாக, விருத்தசேதனம் செய்ய வேண்டும் என்ற கட்டளையிலிருந்தும் மோசேயின் நியாயப்பிரமாணம் தேவைப்படுத்திய மற்ற காரியங்களிலிருந்தும் ஆரம்ப கிறிஸ்தவர்கள் விடுவிக்கப்பட்டார்கள். எனவே, கலாத்திய கிறிஸ்தவர்களிடம் பவுலால் இவ்வாறு சொல்ல முடிந்தது: “அப்படிப்பட்ட சுயாதீனத்திற்கே கிறிஸ்து நம்மை விடுவித்தார்.”—கலாத்தியர் 5:1, NW.

சுவிசேஷங்களில் ஒளி

10. மத்தேயு சுவிசேஷத்தில் வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ள சில ஒளிப் பிரகாசங்கள் யாவை?

¹⁰ சுமார் பொ.ச. 41-ல் எழுதப்பட்ட மத்தேயு சுவிசேஷம், அதை வாசிப்பவர்களின் நன்மைக்காக அநேக ஒளிப் பிரகாசங்களை உடையதாய் இருக்கிறது என்பதில் எவ்வித சந்தேகமுமில்லை. இயேசு தம்முடைய போதனைகளை விவரித்துக்கூறுவதை, முதல் நூற்றாண்டு கிறிஸ்தவர்களில் வெகு சிலரே நேரடியாகக் கேட்டிருந்தனர். குறிப்பாக, ராஜ்யமே இயேசுவுடைய பிரசங்கத்தின் பொருளாக இருந்தது என்று மத்தேயு சுவிசேஷம் அழுத்திக் காண்பித்தது. மேலும், சரியான உள்நோக்கத்தைக் கொண்டிருப்பதன் முக்கியத்துவத்தை இயேசு எவ்வளவு பலமாக அழுத்திக் கூறியிருந்தார்! அவருடைய மலைப் பிரசங்கத்திலும், (13-ம் அதிகாரத்தில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது போன்ற) அவருடைய உவமைகளிலும், 24 மற்றும் 25-ம் அதிகாரங்களிலுள்ள அவருடைய பெரிய தீர்க்கதரிசனத்திலும் உள்ள ஒளியின் பிரகாசங்கள்தான் எத்தனை எத்தனை! பொ.ச. 33 பெந்தெகொஸ்தேக்குச் சுமார் எட்டு வருடங்களுக்குப் பின்னரே எழுதப்பட்ட இதெல்லாம் மத்தேயு சுவிசேஷ பதிவில், ஆரம்ப கிறிஸ்தவர்களின் கவனத்திற்குக் கொண்டுவரப்பட்டது.

11. லூக்கா மற்றும் மாற்கு சுவிசேஷங்களிலுள்ள பொருளடக்கத்தைப்பற்றி என்ன சொல்லப்படலாம்?

¹¹ சுமார் 15 வருடங்களுக்குப் பின், லூக்கா தன் சுவிசேஷத்தை எழுதினார். அதில் பெரும்பாலானவை மத்தேயு பதிவோடு ஒத்திருந்தாலும், 59 சதவீதம் கூடுதலான விஷயமாகவே இருக்கிறது. மற்ற சுவிசேஷ எழுத்தாளர்களால் குறிப்பிடப்படாத, இயேசுவின் ஆறு அற்புதங்களையும் இரண்டு மடங்குக்கும் கூடுதலான அவருடைய உவமைகளையும் லூக்கா பதிவு செய்தார். செயல் ஈடுபாடு கொண்ட ஒரு மனிதராக, அற்புதம் செய்யும் ஒருவராக, இயேசு கிறிஸ்துவை முக்கியப்படுத்திக் காண்பித்து, மாற்கு தன் சுவிசேஷத்தை ஒருசில வருடங்கள் கழித்து எழுதியிருப்பதாகத் தோன்றுகிறது. மத்தேயு மற்றும் லூக்காவால் முன்னதாக பதிவுசெய்யப்பட்ட சம்பவங்களையே மாற்கு பெரும்பாலும் பதிவு செய்தபோதிலும், அவர்கள் பதிவு செய்திராத ஒரு உவமையை அவர் பதிவு செய்தார். அந்த உவமையில், இயேசு, கடவுளுடைய ராஜ்யத்தை, முளைத்து, பின்பு கதிர்விட்டு, தானியத்தையும் விளைவிக்கும் விதைக்கு ஒப்பிட்டுப் பேசினார்.a—மாற்கு 4:26-29.

12. யோவான் சுவிசேஷம் எந்த அளவுக்குக் கூடுதலான அறிவொளியூட்டுதலைத் தந்தது?

¹² மாற்கு தன் பதிவை எழுதி 30-க்கும் அதிகமான வருடங்களுக்குப் பின்னர், யோவானின் சுவிசேஷம் எழுதப்பட்டது. இயேசுவின் ஊழியத்தில், குறிப்பாக, அவர் மனிதனானதற்கு முன்னான வாழ்க்கையைப் பற்றி பல குறிப்புகளின்மூலம், எப்பேர்ப்பட்ட ஒளிக் கதிரை யோவான் பரவச் செய்கிறார்! யோவான் மட்டுமே லாசருவின் உயிர்த்தெழுதலைப் பற்றிய பதிவை அளிக்கிறார்; மேலும் 13 முதல் 17 அதிகாரங்களில் பதிவுசெய்யப்பட்டுள்ளபடி, இயேசு தம்முடைய உண்மையுள்ள அப்போஸ்தலரிடம் சொன்னவற்றிலுள்ள அநேக நல்ல குறிப்புகளையும், அவர் காட்டிக்கொடுக்கப்பட்ட அன்றிரவு செய்த உருக்கமான ஜெபத்தையும் அவர் மட்டுமே கூறுகிறார். உண்மையில், யோவான் சுவிசேஷத்தில், 92 சதவீத பகுதி தனித்தன்மை வாய்ந்தது என சொல்லப்படுகிறது.

பவுலின் கடிதங்களில் ஒளிப் பிரகாசங்கள்

13. பவுல் ரோமருக்கு எழுதிய கடிதத்தை ஏன் சிலர் ஒரு சுவிசேஷமாகக் கருதியிருக்கின்றனர்?

¹³ அப்போஸ்தலர் காலங்களில் வாழ்ந்துவந்த கிறிஸ்தவர்களுக்குச் சத்தியத்தின் பிரகாசங்களைக் கொண்டு செல்வதற்கு முக்கியமாக அப்போஸ்தலன் பவுல் பயன்படுத்தப்பட்டார். உதாரணமாக, சுமார் பொ.ச. 56-ல், ரோமருக்கு எழுதிய பவுலின் கடிதம் உள்ளது; கிட்டத்தட்ட லூக்கா தன்னுடைய சுவிசேஷத்தை எழுதிய அதே சமயத்தில் எழுதப்பட்டதாய் இருக்கிறது. கடவுளின் தகுதியற்ற தயவின் காரணமாகவும் இயேசு கிறிஸ்துவிலுள்ள விசுவாசத்தின் மூலமாகவும் நீதி பெறப்படுகிறது என்ற உண்மையை பவுல் இந்தக் கடிதத்தில் சிறப்பித்துக்காட்டுகிறார். நற்செய்தியின் இந்த அம்சத்தை பவுல் அழுத்திக்கூறியிருப்பது, அவர் ரோமருக்கு எழுதியிருக்கும் கடிதத்தைச் சிலர் ஐந்தாவது சுவிசேஷமாகக் கருதும்படி செய்திருக்கிறது.

14-16. (அ) கொரிந்தியருக்கு எழுதிய முதல் கடிதத்தில், ஐக்கியத்திற்கான தேவையைப்பற்றி பவுல் என்ன ஒளியூட்டுதலைக் கொடுத்தார்? (ஆ) நடத்தையைக் குறித்ததில் மேலுமான என்ன வெளிச்சத்தை ஒன்று கொரிந்தியர் கொண்டிருக்கிறது?

¹⁴ கொரிந்துவிலிருந்த கிறிஸ்தவர்களை உறுத்திக்கொண்டிருந்த ஒருசில காரியங்களைப் பற்றி பவுல் எழுதினார். கொரிந்தியருக்கு அவர் எழுதிய கடிதம், இன்று வரையாக கிறிஸ்தவர்களுக்குப் பயனளித்திருக்கும் ஏவப்பட்டெழுதப்பட்ட ஆலோசனையை உட்படுத்துகிறது. முதலாவதாக, குறிப்பிட்ட நபர்களை மையமாக வைத்து தனிப்பட்ட கருத்து வேறுபாட்டு குழுக்களை உருவாக்கியதால் அவர்கள் செய்த தவறை அவர் கொரிந்தியருக்கு அறிவுறுத்த வேண்டியிருந்தது. இவ்வாறு தைரியமாகச் சொல்வதன்மூலம், அப்போஸ்தலன் அவர்களுடைய மனநிலையை சரிசெய்தார்: “நீங்களெல்லாரும் ஒரே காரியத்தைப் பேசவும், பிரிவினைகளில்லாமல் ஏகமனதும் ஏகயோசனையும் உள்ளவர்களாய்ச் சீர்பொருந்தியிருக்கவும் வேண்டுமென்று, நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் நாமத்தினாலே உங்களுக்குப் புத்திசொல்லுகிறேன்.”—1 கொரிந்தியர் 1:10-15.

¹⁵ வினைமையான ஒழுக்கக்கேடும் கொரிந்துவிலுள்ள கிறிஸ்தவ சபையில் பொறுத்துக்கொள்ளப்பட்டு வந்தது. அங்கு ஒருவன் தன் தகப்பனுடைய மனைவியை வைத்திருந்தான்; இதன்மூலம் ‘அஞ்ஞானிகளுக்குள்ளும் சொல்லப்படாத வேசித்தனத்தை’ அவன் நடப்பித்து வந்தான். பவுல் தெளிவான வார்த்தைகளில் எழுதினார்: “அந்தப் பொல்லாதவனை உங்களைவிட்டுத் தள்ளிப்போடுங்கள்.” (1 கொரிந்தியர் 5:1, 11-13) அது—சபை நீக்கம் செய்தல்—கிறிஸ்தவ சபைக்குப் புதிதான ஒன்றாக இருந்தது. கொரிந்து சபையில் அறிவொளியூட்டப்படுதல் தேவைப்பட்ட மற்றொரு பிரச்சினை, அதன் அங்கத்தினர் சிலர், குறைகளைத் தீர்த்துக்கொள்வதற்கு தங்கள் ஆவிக்குரிய சகோதரர்களை உலகப்பிரகாரமான வழக்காடு மன்றங்களுக்குக் கொண்டு சென்றிருந்த உண்மையோடு சம்பந்தப்பட்டிருந்தது. இவ்வாறு செய்ததற்காக பவுல் அவர்களை வன்மையாகக் கண்டித்தார்.—1 கொரிந்தியர் 6:5-8.

¹⁶ கொரிந்து சபையில் தொந்தரவாக இருந்த மற்றுமொரு பிரச்சினையானது பாலுறவுகளோடு தொடர்புடையதாகும். பாலின ஒழுக்கக்கேடு பரவலாக இருந்ததால், ஒவ்வொரு ஆணும் தன் சொந்த மனைவியையும் ஒவ்வொரு பெண்ணும் தன் சொந்த புருஷனையும் கொண்டிருப்பது நல்லது என்று 1 கொரிந்தியர் 7-ம் அதிகாரத்தில் பவுல் காண்பித்தார். திருமணமாகாதவர்கள் அதிக கவனச்சிதறலின்றி யெகோவாவைச் சேவிக்க முடிகிறது, என்றாலும் திருமணமின்றியிருக்கும் வரத்தை எல்லாரும் கொண்டில்லை என்றும் பவுல் காண்பித்தார். ஒரு பெண்ணின் புருஷன் மரணமடைந்தால், அவள் மீண்டும் திருமணம்செய்ய விடுதலையாய் இருப்பாள், ஆனால் “கர்த்தருக்கு உட்பட்டவனை மாத்திரமே” திருமணம் செய்ய வேண்டும்.—1 கொரிந்தியர் 7:39, NW.

17. உயிர்த்தெழுதலைப் பற்றிய போதனையின்மேல் பவுல் என்ன வெளிச்சத்தை அளித்தார்?

¹⁷ உயிர்த்தெழுதலைக் குறித்து எப்பேர்ப்பட்ட ஒளிப் பிரகாசங்களைப் பிரகாசிக்கச் செய்ய கர்த்தர் பவுலைப் பயன்படுத்தினார்! அபிஷேகம்செய்யப்பட்ட கிறிஸ்தவர்கள் என்ன வகையான சரீரத்துடன் எழுப்பப்படுவார்கள்? “ஜென்மசரீரம் விதைக்கப்படும், ஆவிக்குரிய சரீரம் எழுந்திருக்கும்,” என்று பவுல் எழுதினார். மாம்சப்பிரகாரமான சரீரம் எதுவும் பரலோகத்திற்கு எடுத்துச்செல்லப்படுவதில்லை, ஏனென்றால் “மாம்சமும் இரத்தமும் தேவனுடைய ராஜ்யத்தைச் சுதந்தரிக்கமாட்டாது.” அபிஷேகம்செய்யப்பட்ட எல்லாரும் மரணத்தில் நித்திரையாய் இருப்பதில்லை, இயேசுவுடைய வந்திருத்தலின்போது, சிலர் மரித்த உடனேயே சாவாமையுள்ள வாழ்க்கைக்கு உயிர்த்தெழுப்பப்படுவார்கள் என்று பவுல் மேலுமாகச் சொன்னார்.—1 கொரிந்தியர் 15:43-53.

18. தெசலோனிக்கேயருக்குப் பவுல் எழுதிய முதல் கடிதம் எதிர்காலத்தைப் பற்றிய என்ன வெளிச்சத்தைக் கொண்டிருந்தது?

¹⁸ தெசலோனிக்கேயாவிலுள்ள கிறிஸ்தவர்களுக்குப் பவுல் எழுதிய கடிதத்தில், எதிர்காலத்தின்பேரில் ஒளி வீசச்செய்யும்படி அவர் பயன்படுத்தப்பட்டார். இரவில் திருடன் வருகிறவிதமாக யெகோவாவின் நாள் வரும். பவுல் மேலுமாக விவரித்தார்: “சமாதானமும் சவுக்கியமும் உண்டென்று அவர்கள் சொல்லும்போது, கர்ப்பவதியானவளுக்கு வேதனை வருகிறதுபோல, அழிவு சடிதியாய் அவர்கள்மேல் வரும்; அவர்கள் தப்பிப்போவதில்லை.”—1 தெசலோனிக்கேயர் 5:2, 3.

19, 20. எபிரெயருக்குப் பவுல் எழுதிய கடிதத்தில், எருசலேம் மற்றும் யூதேயாவிலிருந்த கிறிஸ்தவர்கள் என்ன ஒளிப் பிரகாசங்களைப் பெற்றார்கள்?

¹⁹ எபிரெயருக்கு எழுதிய கடிதத்தின் மூலமாக பவுல், எருசலேம் மற்றும் யூதேயாவிலிருந்த ஆரம்ப கிறிஸ்தவர்களுக்கு ஒளிப் பிரகாசங்களைத் தெரியப்படுத்தினார். மோசேயின் நியாயப்பிரமாண வணக்கமுறைக்கு மேலாக கிறிஸ்தவ வணக்கமுறையின் சிறப்பை எவ்வளவு திறம்பட அவர் காண்பித்தார்! தூதர்களால் கடத்தப்பட்ட நியாயப்பிரமாணத்தைப் பின்பற்றுவதற்குப் பதிலாக, அப்படிப்பட்ட தேவதூத தூதுவர்களைவிட மிகவும் மேம்பட்டவரான கடவுளுடைய குமாரனால் முதலாவதாகச் சொல்லப்பட்ட ஒரு இரட்சிப்பில் கிறிஸ்தவர்கள் விசுவாசத்தைக் கொண்டிருக்கிறார்கள். (எபிரெயர் 2:2-4) கடவுளுடைய வீட்டில் மோசே, வெறும் ஒரு ஊழியக்காரனாகவே இருக்கிறார். இயேசு கிறிஸ்துவோ அந்த முழு வீட்டையும் நடத்துபவராக இருக்கிறார். கிறிஸ்து, மெல்கிசேதேக்கின் முறைமையின்படி பிரதான ஆசாரியராக இருந்து, ஆரோனிய ஆசாரியத்துவத்திற்கு மிகவும் மேம்பட்ட ஒரு ஸ்தானத்தைக் கொண்டிருக்கிறார். விசுவாசம் மற்றும் கீழ்ப்படிதலில் குறைவுபட்டதன் காரணமாக, இஸ்ரவேலர் கடவுளுடைய இளைப்பாறுதலுக்குள் பிரவேசிக்க முடியவில்லை என்றும், ஆனால் கிறிஸ்தவர்கள் தங்களுடைய விசுவாசம் மற்றும் கீழ்ப்படிதலின் காரணமாக அதனுள் பிரவேசிக்கின்றனர் என்றும் பவுல் குறிப்பிட்டுக் காட்டினார்.—எபிரெயர் 3:1–4:11.

²⁰ மேலுமாக, புதிய உடன்படிக்கையானது நியாயப்பிரமாண உடன்படிக்கையைவிட மிகவும் மேலானது. எரேமியா 31:31-34-ல், 600 வருடங்களுக்கு முன்னர் தீர்க்கதரிசனமுரைக்கப்பட்டபடி, புதிய உடன்படிக்கையிலுள்ளவர்கள், கடவுளுடைய சட்டம் தங்களுடைய இருதயத்தில் எழுதப்பட்டவர்களாகவும் பாவங்களுக்கு உண்மையான மன்னிப்பை அனுபவிப்பவர்களாகவும் இருக்கிறார்கள். கிறிஸ்தவர்கள், வருடந்தோறும் தன் சொந்த பாவங்களுக்காகவும் மக்களுடைய பாவங்களுக்காகவும் பலிகளைச் செலுத்தவேண்டியிருந்த ஒரு பிரதான ஆசாரியனைக் கொண்டிருப்பதற்குப் பதிலாக, பாவமில்லாதவரும் ஒரேதரம் பாவங்களுக்கான பலியைச் செலுத்தியவருமான இயேசு கிறிஸ்துவை தங்களுக்குப் பிரதான ஆசாரியராகக் கொண்டிருக்கின்றனர். தம் பலியைச் செலுத்த கைகளால் கட்டப்பட்ட பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் பிரவேசிப்பதற்குப் பதிலாக, அவர் பரலோகத்தில்தானே, யெகோவாவுக்கு முன்பாகக் காணப்படும்படி அங்கு பிரவேசித்தார். மேலுமாக, மோசேயின் நியாயப்பிரமாணத்தின்கீழிருந்த மிருக பலிகள் பாவங்களை முழுமையாக நீக்கிப்போட முடிவதில்லை; முடிந்திருந்தால் அவை வருடந்தோறும் செலுத்தப்பட்டிருக்காது. ஆனால், ஒரேதரமாகச் செலுத்தப்பட்ட கிறிஸ்துவின் பலி, உண்மையில் பாவங்களை நீக்கிப்போடுகிறது. இதெல்லாம், இன்று அபிஷேகம் செய்யப்பட்ட மீதியானோரும் ‘வேறே ஆடுகளும்’ சேவை செய்யக்கூடிய பிராகாரங்களை உடைய பெரிய ஆவிக்குரிய ஆலயத்தின்மேல் ஒளியைப் பிரகாசிக்கச் செய்கிறது.—யோவான் 10:16; எபிரெயர் 9:24-28.

21. அப்போஸ்தலர் காலங்களில் சங்கீதம் 97:11 மற்றும் நீதிமொழிகள் 4:18-ன் நிறைவேற்றத்தைக் குறித்து இந்தக் கலந்தாலோசிப்பு எதைக் காண்பித்திருக்கிறது?

²¹ அப்போஸ்தலன் பேதுரு மற்றும் சீஷர்களாகிய யாக்கோபு மற்றும் யூதாவுடைய கடிதங்களில் காணப்படுகிறவற்றைப் போன்ற ஒளிப் பிரகாசங்களைப்பற்றிய அதிக உதாரணங்களைக் குறிப்பிடுவதற்கு இடம் போதாது. ஆனால் சங்கீதம் 97:11 மற்றும் நீதிமொழிகள் 4:18, அப்போஸ்தலர் காலங்களில் கருத்தைக்கவரும் நிறைவேற்றங்களைக் கொண்டிருந்தன என்பதைக் காண்பிப்பதற்கு மேற்சொல்லப்பட்டவை போதுமானவையாக இருக்கும். சத்தியமானது, மாதிரிகளிலும் நிழல்களிலுமிருந்து நிறைவேற்றங்களுக்கும் மெய்மைகளுக்கும் முன்னேறியது.—கலாத்தியர் 3:23-25; 4:21-26.

22. அப்போஸ்தலரின் மரணத்திற்குப் பின் என்ன நடந்தது, அடுத்த கட்டுரை எதைக் காண்பிக்கும்?

²² இயேசுவின் அப்போஸ்தலருடைய மரணத்துக்கும் முன்னுரைக்கப்பட்ட விசுவாசதுரோகம் ஆரம்பிப்பதற்கும் பின்னர், சத்தியத்தின் ஒளி மிக மங்கலானது. (2 தெசலோனிக்கேயர் 2:1-11) என்றபோதிலும், இயேசுவின் வாக்குறுதிக்கு இசைவாக, பல நூற்றாண்டுகளுக்குப் பின் எஜமான் திரும்பி வந்தபோது, “உண்மையும் விவேகமுமுள்ள அடிமை” ஏற்ற வேளையில் தம் “வேலைக்காரருக்கு” போஜனம் கொடுப்பதாகக் கண்டார். அதன் விளைவாக, “தன் ஆஸ்திகள் எல்லாவற்றின்மேலும்” இயேசு கிறிஸ்து அந்த அடிமையை விசாரணைக்காரனாக வைத்தார். (மத்தேயு 24:45-47, NW) என்னென்ன ஒளிப் பிரகாசங்கள் பின்தொடர்ந்தன? அடுத்த கட்டுரையில் இது சிந்திக்கப்படும்.

[அடிக்குறிப்புகள்]

ஒளிப் பிரகாசங்கள் —பெரியவையும் சிறியவையும்—ப கு தி ஒ ன் று

“நீதிமான்களுடைய பாதை நடுப்பகல்வரைக்கும் அதிகமதிகமாய்ப் பிரகாசிக்கிற சூரியப்பிரகாசம்போலிருக்கும்.”—நீதிமொழிகள் 4:18.

1. சத்தியம் ஏன் படிப்படியாக வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது?

நீதிமொழிகள் 4:18-க்கு இசைவாக, ஆவிக்குரிய சத்தியங்கள் ஒளிப் பிரகாசங்கள் மூலமாகப் படிப்படியாக வெளிப்படுத்தப்பட்டிருப்பது, தெய்வீக ஞானத்தின் நிரூபணமாக இருக்கிறது. அப்போஸ்தலர் காலங்களில் இந்த வசனம் எவ்வாறு நிறைவேறியது என்று முந்தின கட்டுரையில் கண்டோம். வேதப்பூர்வ சத்தியம் அனைத்தும் மொத்தமாக ஒரே சமயத்தில் வெளிப்படுத்தப்பட்டிருந்தால், அது தாங்கிக்கொள்ள முடியாததாகவும் குழப்பமூட்டுவதாகவும் இருந்திருக்கும்—ஓர் இருண்ட குகையிலிருந்து பளிச்சிடும் சூரியவொளியிடம் வருவதை ஒத்திருக்கும். மேலுமாக, படிப்படியாக வெளிப்படுத்தப்பட்ட சத்தியம் கிறிஸ்தவர்களின் விசுவாசத்தைத் தொடர்ச்சியான விதத்தில் பலப்படுத்துகிறது. அது அவர்களுடைய நம்பிக்கையை அதிக பிரகாசமானதாகவும் அவர்கள் நடக்கவேண்டிய பாதையை முன்னிருந்ததைவிட தெளிவாகவும் ஆக்குகிறது.

“உண்மையும் விவேகமுமுள்ள அடிமை”

2. இயேசு தம்மைப் பின்பற்றியவர்களுக்கு ஆவிக்குரிய ஒளியைக் கொண்டுவருவதற்கு யாரைப் பயன்படுத்தப்போவதாக குறிப்பிட்டார், மேலும் அந்த செயல்துணை எவரை உள்ளடக்குகிறது?

² அப்போஸ்தலர் காலங்களில், இயேசு கிறிஸ்து தம்மைப் பின்பற்றியவர்களுக்கு ஒளியின் ஆரம்ப பிரகாசங்களை அளிப்பதற்கு இயற்கைக்கு அப்பாற்பட்ட முறைகளைப் பயன்படுத்துதைத் தெரிந்துகொண்டார். இதற்கு நாம் இரண்டு உதாரணங்களைக் கொண்டிருக்கிறோம்: பொ.ச. 33-ன் பெந்தெகொஸ்தே மற்றும் பொ.ச. 36-ல் கொர்நேலியுவின் மதமாற்றம். அதற்குப்பின், அவர் முன்னுரைத்தது போலவே, ஒரு மனித செயல்துணையைப் பயன்படுத்துவதைக் கிறிஸ்து தெரிந்துகொண்டார்: “ஏற்றவேளையிலே தன் வேலைக்காரருக்குப் போஜனங்கொடுத்து அவர்களை விசாரிக்கும்படி எஜமான் வைத்த உண்மையும் விவேகமுமுள்ள ஊழியக்காரன் [“அடிமை,” NW] யாவன்? எஜமான் வரும்போது அப்படிச் செய்கிறவனாகக் காணப்படுகிற ஊழியக்காரனே பாக்கியவான். தன் ஆஸ்திகள் எல்லாவற்றின்மேலும் அவனை விசாரணைக்காரனாக வைப்பானென்று மெய்யாகவே உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்.” (மத்தேயு 24:45-47) இந்த அடிமை வெறும் ஒரு தனி நபராக இருக்க முடியாது, ஏனென்றால் பெந்தெகொஸ்தே அன்று கிறிஸ்தவ சபை ஆரம்பிக்கப்பட்டதிலிருந்து எஜமானாகிய இயேசு கிறிஸ்து கணக்குக் கேட்க வரும்வரையாக அவன் ஆவிக்குரிய உணவை அளிக்கவேண்டியதாக இருந்தது. குறிப்பிட்ட எந்தவொரு சமயத்திலும் பூமியிலிருக்கும் எல்லா அபிஷேகம் செய்யப்பட்டவர்களையும் கொண்ட ஒரு தொகுதியை இந்த உண்மையும் விவேகமுமுள்ள அடிமை வகுப்பு உள்ளடக்குகிறது என்று உண்மைகள் குறிப்பிட்டுக் காட்டுகின்றன.

3. அடிமை வகுப்பின் ஆரம்பகால அங்கத்தினர்களுள் யாரெல்லாம் உட்படுத்தப்பட்டிருந்தனர்?

³ உண்மையும் விவேகமுமுள்ள அடிமை வகுப்பாரின் முதல் அங்கத்தினரில் உட்பட்டிருந்தவர்கள் யாவர்? “என் ஆடுகளை மேய்ப்பாயாக,” என்ற இயேசுவின் கட்டளைக்கு இணங்கிய அப்போஸ்தலன் பேதுரு அதில் ஒருவர். (யோவான் 21:17) அடிமை வகுப்பின் ஆரம்பகால அங்கத்தினர்களில், தன் பெயரைத் தாங்கிய சுவிசேஷத்தை எழுதிய மத்தேயு, ஏவப்பட்ட கடிதங்களை எழுதிய பவுல், யாக்கோபு, யூதா ஆகியோரும் உட்பட்டிருந்தனர். வெளிப்படுத்துதல் புத்தகம், தன் சுவிசேஷம், தன் கடிதங்கள் ஆகியவற்றைப் பதிவு செய்த அப்போஸ்தலன் யோவானும் உண்மையும் விவேகமுமுள்ள அடிமை வகுப்பின் ஒரு அங்கத்தினராக இருந்தார். இயேசுவின் கட்டளைக்கு இணங்க அவர்கள் எழுதினார்கள்.

4. ‘வேலைக்காரர்’ யாவர்?

⁴ பூமியில் எங்கு வாழ்ந்தாலும் சரி, அபிஷேகம் செய்யப்பட்டோர் ஒரு மொத்த தொகுதியாக அடிமை வகுப்பின் அங்கத்தினர்களாக இருப்பார்களானால், அந்த ‘வேலைக்காரர்’ யாவர்? அவர்களும் அபிஷேகம் செய்யப்பட்ட அதே நபர்கள்தான், ஆனால் வேறொரு நோக்குநிலையிலிருந்து—தனிநபர்களாக—கருதப்படுகையில் அப்படி இருக்கிறார்கள். ஆம், ஆவிக்குரிய உணவை அளிக்கிறார்களா அல்லது அதில் பங்கெடுக்கிறார்களா என்பதைப் பொறுத்து அவர்கள் தனி நபர்களாக ‘அடிமையை’ சேர்ந்தவர்களாக அல்லது ‘வேலைக்காரராக’ இருப்பார்கள். உதாரணமாக: 2 பேதுரு 3:15, 16-ல் பதிவு செய்யப்பட்டபடி, பவுலின் கடிதங்களை அப்போஸ்தலன் பேதுரு மேற்கோள் காட்டுகிறார். அவற்றை வாசிக்கும்போது, அடிமை வகுப்பின் ஒரு பிரதிநிதியாகிய பவுலால் கொடுக்கப்பட்ட ஆவிக்குரிய உணவை உட்கொள்ளும் வேலைக்காரரில் ஒருவரைப்போல் பேதுரு இருப்பார்.

5. (அ) அப்போஸ்தலருக்குப் பின்னான நூற்றாண்டுகளின்போது அந்த அடிமைக்கு என்ன சம்பவித்தது? (ஆ) 19-ம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் என்ன வளர்ச்சிகள் ஏற்பட்டன?

⁵ இதைக் குறித்து, கடவுளுடைய ஆயிர வருட ராஜ்யம் நெருங்கிவிட்டது (ஆங்கிலம்) என்ற புத்தகம் இவ்வாறு குறிப்பிட்டது: “எஜமானாகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் அப்போஸ்தலருடைய மரணத்திற்குப் பிறகு நூற்றாண்டுகளினூடே ‘உண்மையும் விவேகமுமுள்ள அடிமை’ வகுப்பு எப்படி இருந்தது, எவ்வாறு செயல்பட்டது என்பதைப்பற்றிய தெளிவான சரித்திரப் பதிவு நம்மிடமில்லை. ‘அடிமை’ வகுப்பின் ஒரு தலைமுறை அதைத் தொடர்ந்துவரும் அடுத்த தலைமுறைக்கு உணவளித்திருக்க வேண்டும். (2 தீமோத்தேயு 2:2) ஆனால் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில், பரிசுத்த பைபிளின் ஆவிக்குரிய உணவை நேசித்த மற்றும் அதை உட்கொள்ள விரும்பிய கடவுள்-பயமுள்ள ஆட்கள் இருந்தனர் . . . பைபிள் படிப்பு வகுப்புகள் . . . அமைக்கப்பட்டு, பரிசுத்த வேத வசனங்களின் அடிப்படை சத்தியங்களைப் புரிந்துகொள்வதில் முன்னேறின. இந்த பைபிள் மாணாக்கர்களில் நேர்மையாகவும் தன்னலமற்றவர்களாகவும் இருந்தவர்கள், ஆவிக்குரிய உணவின் இந்த முக்கியமான பகுதிகளை மற்றவர்களுடன் பகிர்ந்துகொள்ள ஆர்வமுள்ளவர்களாய் இருந்தனர். தேவையான ஆவிக்குரிய ‘உணவை ஏற்றவேளையில்’ அந்த ‘வேலைக்காரருக்கு’ கொடுக்கும்படியாக நியமிக்கப்பட்ட ‘அடிமையின்’ உண்மையுள்ள மனநிலையை அவர்கள் கொண்டிருந்தனர். உணவை அளிப்பதற்கான சரியான, ஏற்ற சமயம் அதுவே என்றும் அதைப் பகிர்ந்தளிப்பதற்கு மிகச் சிறந்த உதவிப் பொருட்கள் எவை என்றும் கண்டுணரும் விதத்தில் அவர்கள் ‘விவேகமுள்ளவர்களாய்’ இருந்தனர். அதை அளிக்க முயன்றனர்.”—பக்கங்கள் 344-5.a

நவீன காலங்களில் ஆரம்ப ஒளிப் பிரகாசங்கள்

6. சத்தியம் படிப்படியாக வெளிப்படுத்தப்படுவதன் சம்பந்தமாக எந்த உண்மை மேலோங்கி நிற்கிறது?

⁶ ஆவிக்குரிய வெளிச்சத்தில் இந்தப் படிப்படியான அதிகரிப்பைக் கொண்டுவருவதற்கு யெகோவா பயன்படுத்தியவர்களைக் குறித்ததில் மேலோங்கி நிற்கும் ஒரு உண்மை என்னவென்றால், அவர்கள் எந்தப் புகழையும் தங்களுக்கு ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. தங்களுடைய அற்ப திறன்களைப் பயன்படுத்த கர்த்தர் பிரியப்பட்டார் என்பதே உவாட்ச் டவர் சொஸைட்டியின் முதல் பிரஸிடென்ட்டான சி. டி. ரஸலின் மனநிலையாக இருந்தது. அவருடைய பகைவர்கள் பயன்படுத்திவந்த அடைமொழிகளைக் குறித்ததில், “ரஸலைச் சேர்ந்தவர்” (Russellite) என்றழைக்கப்படக்கூடிய எவரையும் தான் ஒருபோதும் பார்த்ததில்லை என்றும் “ரஸலத்துவம்” (Russellism) என்பதாக ஒன்றும் இல்லை என்றும் சகோதரர் ரஸல் பலமாக வலியுறுத்தினார். எல்லா புகழும் கடவுளுக்குச் சென்றது.

7. சகோதரர் ரஸலும் அவருடன் உழைத்தவர்களும் நிச்சயமாகவே உண்மையும் விவேகமுமுள்ள அடிமையுடன் தொடர்புடையவர்கள் என்பதற்கு என்ன அத்தாட்சியை அளித்தனர்?

⁷ விளைவுகளை வைத்து தீர்ப்பு செய்தால், சகோதரர் ரஸல் மற்றும் அவரோடு தொடர்பு கொண்டவர்களின் முயற்சிகளை யெகோவாவின் பரிசுத்த ஆவி உந்துவித்தது என்பதில் எவ்வித சந்தேகமும் இருக்க முடியாது. உண்மையும் விவேகமுமுள்ள அடிமையோடு தொடர்புடையவர்கள் என்பதற்கு அவர்கள் சான்றளித்தனர். பைபிளானது கடவுளால் ஏவப்பட்ட வார்த்தை என்றும், இயேசு கடவுளுடைய குமாரன் என்றும் நம்புவதாக அப்போதிருந்த மதக் குருக்கள் அநேகர் உரிமைபாராட்டினபோதிலும், திரித்துவம், மனித ஆத்துமா அழியாமை, நித்திய வாதனை போன்ற பொய்யான, பாபிலோனிய கோட்பாடுகளை அவர்கள் ஆதரித்துவந்தார்கள். இயேசுவின் வாக்குறுதிக்கு இசைவாக, சகோதரர் ரஸல் மற்றும் அவருடைய கூட்டாளிகளின் மனத்தாழ்மையுள்ள முயற்சிகள், உண்மையில் பரிசுத்த ஆவியின் காரணமாகவே, சத்தியத்தை முன்னொருபோதும் இராத வகையில் பிரகாசிக்க வைத்தன. (யோவான் 16:13) அபிஷேகம் செய்யப்பட்ட அந்த பைபிள் மாணாக்கர்கள், எஜமானுடைய வேலைக்காரருக்கு ஆவிக்குரிய உணவைக் கொடுக்கும் வேலையைச் செய்யும் உண்மையும் விவேகமுமுள்ள அடிமை வகுப்பின் பாகமாக தாங்கள் உண்மையில் இருந்தனர் என்பதற்கு சான்றளித்தனர். அபிஷேகம் செய்யப்பட்டவர்களைக் கூட்டிச் சேர்ப்பதில் அவர்களுடைய முயற்சிகள் பேருதவியாக இருந்தன.

8. யெகோவா, பைபிள், இயேசு கிறிஸ்து, மற்றும் பரிசுத்த ஆவியைப்பற்றி பைபிள் மாணாக்கர்கள் என்ன அடிப்படை உண்மைகளைத் தெளிவாகப் புரிந்துகொண்டனர்?

⁸ இந்த ஆரம்பகால பைபிள் மாணாக்கர்களை யெகோவா தம் பரிசுத்த ஆவியின்மூலம், ஒளிப் பிரகாசங்களுடன் எந்தளவுக்கு அதிகமாக ஆதரித்தார் என்பதை காண்பது குறிப்பிடத்தக்கதாய் இருக்கிறது. முதலாவதாக, சிருஷ்டிகர் இருக்கிறார் என்றும் அவருக்கு யெகோவா என்ற தனிச்சிறப்பான பெயர் இருக்கிறது என்றும் அவர்கள் உறுதியாக நிரூபித்தார்கள். (சங்கீதம் 83:17; ரோமர் 1:20) யெகோவாவுக்கு வல்லமை, நீதி, ஞானம், அன்பு என்ற நான்கு அடிப்படை பண்புகள் இருப்பதைக் கண்டறிந்தனர். (ஆதியாகமம் 17:1; உபாகமம் 32:4; ரோமர் 11:33; 1 யோவான் 4:8) பைபிள் கடவுளுடைய வார்த்தை என்றும் அதுவே சத்தியம் என்றும் அபிஷேகம் செய்யப்பட்ட இந்தக் கிறிஸ்தவர்கள் தெளிவாக நிலைநாட்டினார்கள். (யோவான் 17:17; 2 தீமோத்தேயு 3:16, 17) மேலுமாக, கடவுளுடைய குமாரனாகிய இயேசு கிறிஸ்து, சிருஷ்டிக்கப்பட்டவரென்றும் அவர் தம்முடைய உயிரை மனிதவர்க்கம் முழுவதற்கும் கிரயமாகக் கொடுத்தார் என்ற நம்பிக்கையை வெளிப்படுத்தினர். (மத்தேயு 20:28; கொலோசெயர் 1:15) திரித்துவத்தின் மூன்றாவது ஆளாக இருப்பதற்கு முற்றிலும் மாறாக, பரிசுத்த ஆவி கடவுளுடைய செயல் நடப்பிக்கும் சக்தியாக இருப்பதாகக் காணப்பட்டது.—அப்போஸ்தலர் 2:17.

9. (அ) மனிதனுடைய இயல்பையும் பைபிள் முன்வைக்கக்கூடிய எதிர்பார்ப்புகளையும் குறித்த என்ன சத்தியங்களை பைபிள் மாணாக்கர்கள் தெளிவாகப் புரிந்துகொண்டார்கள்? (ஆ) மேலும் என்ன சத்தியங்களை யெகோவாவின் ஊழியர்கள் தெளிவாகக் கண்டறிந்தனர்?

⁹ மனிதன் ஒரு அழியாத ஆத்துமாவைக் கொண்டில்லை, ஆனால் அழியும் ஒரு ஆத்துமாவாகவே இருக்கிறான் என்று பைபிள் மாணாக்கர்கள் தெளிவாகக் கண்டார்கள். எரியும் நரகம் என ஒன்று இல்லையாதலால், “பாவத்தின் சம்பளம் மரணம்” என்றும் நித்திய வாதனை அல்ல என்றும் அவர்கள் அறிந்துகொண்டனர். (ரோமர் 5:12; 6:23; ஆதியாகமம் 2:7; எசேக்கியேல் 18:4) மேலுமாக, பரிணாமக் கோட்பாடு வேதப்பூர்வமற்றது மட்டுமல்லாமல் முற்றிலும் உண்மையான ஆதாரமற்றது என்பதை அவர்கள் தெளிவாகக் கண்டார்கள். (ஆதியாகமம், அதிகாரங்கள் 1 மற்றும் 2) பைபிள் இரண்டு எதிர்பார்ப்புகளை முன்வைக்கிறது என்பதையும் அவர்கள் உணர்ந்துகொண்டனர்—கிறிஸ்துவின் அடிச்சுவடுகளைப் பின்பற்றும் அபிஷேகம் செய்யப்பட்ட 1,44,000 பேருக்குப் பரலோகத்துக்குரியதும், ‘வேறே ஆடுகளை’ சேர்ந்த எண்ணற்ற ‘திரள் கூட்டத்தினருக்கு’ ஒரு பரதீஸான பூமிக்குரியதுமான எதிர்பார்ப்பு. (வெளிப்படுத்துதல் 7:9, NW; 14:1; யோவான் 10:16) பூமி என்றைக்கும் நிலைத்திருக்கும் என்றும், பல மதங்களில் போதிக்கப்படுகிறபடி எரிக்கப்படப்போவதில்லை என்றும் அந்த ஆரம்பகால பைபிள் மாணாக்கர்கள் உணர்ந்துகொண்டனர். (பிரசங்கி 1:4; லூக்கா 23:43) கிறிஸ்துவின் வருகை காணக்கூடாததாக இருக்கும் என்றும் அப்போது அவர் தேசங்கள்மீது நியாயத்தீர்ப்பை நிறைவேற்றி, பூமிக்குரிய ஒரு பரதீஸை ஏற்படுத்துவார் என்றும் அவர்கள் கற்றறிந்தனர்.—அப்போஸ்தலர் 10:42; ரோமர் 8:19-21; 1 பேதுரு 3:18.

10. முழுக்காட்டுதல், குருவர்க்கத்தினர்-பாமரர் பாகுபாடு, கிறிஸ்துவினுடைய மரணத்தின் நினைவு ஆசரிப்பு ஆகியவற்றைக் குறித்து பைபிள் மாணாக்கர்கள் என்ன சத்தியத்தைக் கற்றுக்கொண்டார்கள்?

¹⁰ வேதப்பூர்வ முழுக்காட்டுதல், குழந்தைகள்மீது தண்ணீரைத் தெளிப்பது அல்ல, ஆனால் மத்தேயு 28:19, 20-லுள்ள இயேசுவின் கட்டளைக்கு இசைவாக, கற்பிக்கப்பட்ட விசுவாசிகள் மூழ்கி எழும்படிச் செய்வதாகும் என்று பைபிள் மாணாக்கர்கள் கற்றறிந்தனர். குருவர்க்கத்தினர்-பாமரர் என்ற பாகுபாட்டிற்கு எவ்வித வேதப்பூர்வ அடிப்படையும் இல்லை என்பதை அவர்கள் காண ஆரம்பித்தனர். (மத்தேயு 23:8-10) மாறாக, கிறிஸ்தவர்கள் அனைவரும் நற்செய்தியின் பிரசங்கிகளாக இருக்கவேண்டும். (அப்போஸ்தலர் 1:8) கிறிஸ்துவினுடைய மரணத்தின் நினைவு ஆசரிப்பு, வருடத்திற்கு ஒருமுறை மட்டுமே, நிசான் 14 அன்று அனுசரிக்கப்படவேண்டும் என்பதை பைபிள் மாணாக்கர்கள் மதித்துணர்ந்தனர். மேலுமாக, ஈஸ்டர் ஒரு புறமத கொண்டாட்டம் என்பதைக் கண்டனர். இதோடுகூட, அந்த அபிஷேகம் செய்யப்பட்டவர்கள், தங்களுடைய வேலையைக் கடவுள் ஆதரிப்பதைக் குறித்து அவ்வளவு நம்பிக்கையுள்ளவர்களாக இருந்ததால், ஒருபோதும் காணிக்கைகளை வசூல் செய்யவில்லை. (மத்தேயு 10:8) கிறிஸ்தவர்கள் பைபிள் நியமங்களின்படி வாழவேண்டும் என்பதை மிக ஆரம்ப காலங்களிலிருந்தே புரிந்துகொண்டனர்; கடவுளுடைய ஆவியின் கனிகளை வளர்ப்பதையும் இது உட்படுத்துகிறது.—கலாத்தியர் 5:22, 23.

ஒளிப் பிரகாசங்களின் அதிகரிப்பு

11. கிறிஸ்தவனின் வேலையைக் குறித்தும் செம்மறியாடுகளையும் வெள்ளாடுகளையும் பற்றிய இயேசுவின் உவமையைக் குறித்தும் என்ன ஒளிப் பிரகாசித்தது?

¹¹ குறிப்பாக 1919 முதற்கொண்டு, யெகோவாவின் ஊழியர்கள் அதிகப்படியான ஒளிப் பிரகாசங்களால் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டிருக்கின்றனர். உவாட்ச் டவர் சொஸைட்டியின் இரண்டாம் பிரஸிடென்ட் ஜே. எஃப். ரதர்ஃபர்டு, “ராஜாவையும் அவருடைய ராஜ்யத்தையும் விளம்பரப்படுத்துங்கள், விளம்பரப்படுத்துங்கள், விளம்பரப்படுத்துங்கள்” என்பதை நிறைவேற்றுவதே யெகோவாவின் ஊழியர்களுடைய தலையாய கடமை என்று 1922 சீடர் பாயின்ட் மாநாட்டில் நன்கு அழுத்திக் காண்பித்தபோது, எப்பேர்ப்பட்ட பிரகாசமான ஒளி வீசியது! அதற்கு அடுத்த வருடத்தில்தானே, செம்மறியாடுகள் மற்றும் வெள்ளாடுகளைப் பற்றிய உவமையின்மீது பிரகாசமான ஒளி வீசியது. தற்போதைய கர்த்தருடைய நாளில் இந்தத் தீர்க்கதரிசனம் நிறைவேற்றம் அடையவேண்டியதாக இருந்தது என்றும், முன்னர் எண்ணப்பட்டதுபோல் எதிர்காலத்தில் ஆயிர வருட ஆட்சியில் அல்ல என்றும் காணப்பட்டது. ஆயிர வருட ஆட்சியின்போது, கிறிஸ்துவின் சகோதரர்கள் வியாதிப்பட்டிருக்கவும் மாட்டார்கள், சிறைப்பட்டிருக்கவும் மாட்டார்கள். இது மட்டுமல்லாமல், ஆயிர வருட ஆட்சியின் முடிவில், இயேசு கிறிஸ்து அல்ல, யெகோவா தேவனே நியாயத்தீர்ப்பைச் செய்வார்.—மத்தேயு 25:31-46.

12. அர்மகெதோனைக் குறித்து என்ன பிரகாசமான ஒளி வீசியது?

¹² பைபிள் மாணாக்கர்கள் ஒருகாலத்தில் நினைத்ததுபோல, அர்மகெதோன் யுத்தம் ஒரு சமூக புரட்சியாக இருக்கப்போவதில்லை என்று 1926-ல், பளிச்சிடும் மற்றுமொரு ஒளிப் பிரகாசம் வெளிப்படுத்தியது. மாறாக, யெகோவாவே கடவுள் என்று எல்லா மக்களும் நம்பும்விதத்தில் அவ்வளவு தெளிவாக அவர் தம்முடைய வல்லமையை வெளிக்காட்டும் ஒரு போராக அது இருக்கும்.—வெளிப்படுத்துதல் 16:14-16; 19:17-21.

கிறிஸ்மஸ்—ஒரு புறமத பண்டிகை

13. (அ) கிறிஸ்மஸ் கொண்டாட்டங்களைப்பற்றி என்ன ஒளிப் பிரகாசித்தது? (ஆ) பிறந்தநாட்கள் ஏன் இனிமேலும் கொண்டாடப்படவில்லை? (அடிக்குறிப்பையும் சேர்த்துக்கொள்ளவும்.)

¹³ கொஞ்சக்காலத்திற்குப்பின் ஒரு ஒளிப் பிரகாசம், பைபிள் மாணாக்கர்கள் கிறிஸ்மஸ் கொண்டாடுவதை நிறுத்தும்படி செய்தது. அதற்கு முன்பு வரையாக, உலகெங்கும் பைபிள் மாணாக்கர்களால் கிறிஸ்மஸ் எப்போதுமே கொண்டாடப்பட்டு வந்தது; புரூக்லின் தலைமை அலுவலகத்தில் அதன் கொண்டாட்டம், மிகவும் களிப்பூட்டும் ஒரு சமயமாக இருந்தது. ஆனால், டிசம்பர் 25-ஐ அனுசரிப்பது உண்மையில் புறமத பழக்கமாக இருந்தது என்றும் புறமதத்தினரை மதமாற்றுவதை எளிதாக்குவதற்கு விசுவாசதுரோக கிறிஸ்தவமண்டலத்தால் தெரிந்துகொள்ளப்பட்ட வழியென்றும் கண்டுகொள்ளப்பட்டது. மேலுமாக, குளிர்காலத்தில் இயேசு பிறந்திருக்க முடியாது என்பதாகக் காணப்பட்டது, ஏனென்றால், அவருடைய பிறப்பு காலத்தின்போது, வயல்வெளிகளில் மேய்ப்பர்கள் தங்கள் மந்தைகளை மேய்த்துக்கொண்டிருந்தனர்; டிசம்பர் பிற்பகுதியின் இரவுநேரத்தில் அவர்கள் செய்யாத ஒரு காரியம் அது. (லூக்கா 2:8) மாறாக, அக்டோபர் 1-ம் தேதியளவில் இயேசு பிறந்ததாக வேத வசனங்கள் சுட்டிக் காட்டுகின்றன. இயேசு பிறந்து சுமார் இரண்டு வருடங்களுக்குப்பின் அவரைச் சந்திக்க வந்த ஞானிகள் எனப்பட்டவர்கள், புறமத மந்திர சாஸ்திரிகளாக இருந்தார்கள் என்பதையும் பைபிள் மாணாக்கர்கள் அறிந்துகொண்டனர்.b

ஒரு புதிய பெயர்

14. யெகோவாவின் மக்களுக்கு பைபிள் மாணாக்கர்கள் என்ற பெயர் ஏன் போதுமானதாக இருக்கவில்லை?

¹⁴ 1931-ல் சத்தியத்தின் பிரகாசமான ஒளி அந்த பைபிள் மாணாக்கர்களுக்குப் பொருத்தமான வேதப்பூர்வ பெயர் ஒன்றை வெளிப்படுத்தியது. மற்றவர்கள் அவர்களுக்குக் கொடுத்திருந்த பட்டப்பெயர்களாகிய ரஸலைச் சேர்ந்தவர்கள், ஆயிரவருட விடியல்காரர்கள் (Millennial Dawnists), “நரகமற்றவர்கள்” (“no hellers”) ஆகியவற்றைப் போன்ற எதையும் தாங்கள் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது என்பதை யெகோவாவின் மக்கள் புரிந்துகொண்டிருந்தனர்.c ஆனால் தாங்களாகவே வைத்துக் கொண்டிருந்த பெயராகிய சர்வதேச பைபிள் மாணாக்கர்கள் என்பதும் அவர்களைச் சரியாகப் பிரதிநிதித்துவம் செய்யவில்லை என்பதையும் அவர்கள் புரிந்துகொள்ள ஆரம்பித்தார்கள். அவர்கள் வெறும் பைபிள் மாணாக்கர்கள் மட்டும் அல்லர். அது மட்டுமல்லாமல், பைபிள் மாணாக்கர்களுடன் எவ்விதத்திலும் ஒத்தவர்களாய் இராத மற்றும் அநேகர் பைபிளின் மாணாக்கர்களாக இருந்தனர்.

15. 1931-ல் பைபிள் மாணாக்கர்கள் என்ன பெயரை ஏற்றார்கள், அது ஏன் பொருத்தமானதாக இருக்கிறது?

¹⁵ பைபிள் மாணாக்கர்கள் எவ்வாறு ஒரு புதிய பெயரைக் கொண்டிருக்கலாயினர்? பல வருடங்களாக காவற்கோபுரம் யெகோவாவின் பெயரை முதன்மைப்படுத்திக் கொண்டிருந்தது. ஆகவே, ஏசாயா 43:10-ல் காணப்படும் பெயரை பைபிள் மாணாக்கர்கள் ஏற்றுக்கொள்வது மிகவும் பொருத்தமாக இருந்தது: “நானே அவரென்று நீங்கள் உணர்ந்து, என்னை அறிந்து விசுவாசிக்கும்படிக்கு, நீங்களும் நான் தெரிந்துகொண்ட என் தாசனும் எனக்குச் சாட்சிகளாயிருக்கிறீர்கள் என்று கர்த்தர் [“யெகோவா,” NW] சொல்லுகிறார்; எனக்குமுன் ஏற்பட்ட தேவன் இல்லை; எனக்குப்பின் இருப்பதும் இல்லை.”

நியாயநிரூபணமும் ‘திரள் கூட்டமும்’

16. திரும்ப நிலைநாட்டப்படுதலைக் குறித்த தீர்க்கதரிசனங்கள், மாம்சப்பிரகாரமான யூதர்கள் பலஸ்தீனாவிற்குத் திரும்பிச் சென்றதற்கு ஏன் பொருந்தவில்லை, ஆனால் யாருக்குப் பொருந்துகின்றன?

¹⁶ திரும்ப நிலைநாட்டுதலைக்குறித்து, ஏசாயா, எரேமியா, எசேக்கியேல் ஆகியோராலும் மற்ற தீர்க்கதரிசிகளாலும் பதிவுசெய்யப்பட்டுள்ள தீர்க்கதரிசனங்கள், (ஒருகாலத்தில் நினைத்ததுபோல்) விசுவாசக்குறைவுடனும் அரசியல்சார்ந்த உள்நோக்குகளுடனும் பலஸ்தீனாவிற்குத் திரும்பிக் கொண்டிருந்த மாம்சப்பிரகாரமான யூதர்களுக்குப் பொருந்துவதில்லை என்று ஒரு பிரகாசமான ஒளி, 1932-ல், உவாட்ச் டவர் சொஸைட்டியால் பிரசுரிக்கப்பட்ட நியாயநிரூபணம் (ஆங்கிலம்) என்பதன் இரண்டாம் தொகுதியில் வெளிப்படுத்தியது. மாறாக, பொ.ச.மு. 537-ல் யூதர்கள் பாபிலோனிய சிறையிருப்பிலிருந்து திரும்பியபோது சிறிய நிறைவேற்றத்தைக் கொண்டிருந்த திரும்ப நிலைநாட்டப்படுதலைக்குறித்த இந்தத் தீர்க்கதரிசனங்கள், 1919-ல் தொடங்கிய ஆவிக்குரிய இஸ்ரவேலின் மீட்பு மற்றும் திரும்ப நிலைநாட்டப்படுவதிலும் இன்று யெகோவாவின் உண்மை ஊழியர்களால் அனுபவிக்கப்படும் ஆவிக்குரிய பரதீஸில் விளைவடைந்திருக்கும் செழுமையிலும் பெரிய நிறைவேற்றத்தைக் கொண்டிருந்தன.

17, 18. (அ) யெகோவாவின் பிரதான நோக்கம் என்ன என்பதாக காலப்போக்கில் ஒரு பிரகாசமான ஒளியின்மூலம் காண்பிக்கப்பட்டது? (ஆ) வெளிப்படுத்துதல் 7:9-17-ஐக் குறித்து 1935-ல் என்ன பிரகாசமான ஒளி வீசியது?

¹⁷ மனிதரின் மீட்பு அல்ல, ஆனால் யெகோவாவின் அரசுரிமையை நியாயநிரூபணம் செய்வதே அவருடைய பிரதான நோக்கம் என்பதைக் காலப்போக்கில், ஒளிப் பிரகாசங்கள் வெளிப்படுத்தின. பைபிளின் மிக முக்கிய பொருளானது, மீட்பின் கிரயம் அல்ல, ஆனால் ராஜ்யமே, ஏனென்றால் அதுவே யெகோவாவின் அரசுரிமையை நியாயநிரூபணம் செய்யும் என்பதாகக் காணப்பட்டது. என்னே ஓர் பிரகாசமான ஒளி அது! ஒப்புக்கொடுக்கப்பட்ட கிறிஸ்தவர்களுக்கு, தாங்கள் பரலோகத்திற்குச் செல்வது இனிமேலும் பிரதான அக்கறையாக இருக்கவில்லை.

¹⁸ 1935-ல், வெளிப்படுத்துதல் 7:9-17-ல் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள திரள் கூட்டம், இரண்டாந்தரமான பரலோகத் தொகுதியாக இருக்கவில்லை என்று ஒரு பிரகாசமான ஒளி வெளிப்படுத்தியது. அந்த வசனங்களில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளவர்கள், முழு அளவில் உண்மையாக இல்லாதிருந்த அபிஷேகம் செய்யப்பட்டவர்களில் சிலர் என்றும், அதன் காரணமாகவே, ஆட்சி செய்பவர்களாக இயேசு கிறிஸ்துவோடு ராஜாக்களாகவும் ஆசாரியர்களாகவும் சிங்காசனத்தில் உட்கார்ந்து இருப்பதற்குப் பதிலாக சிங்காசனத்திற்கு முன்பாக நின்றுகொண்டிருந்தார்கள் என்றும் கருதப்பட்டிருந்தது. ஆனால், அரைகுறையாக உண்மையுடன் இருத்தல் என்பதாக ஒன்று இல்லவே இல்லை. ஒருவர் உண்மையுள்ளவராக இருக்கிறார் அல்லது உண்மையற்றவராக இருக்கிறார். ஆகவே, எல்லா தேசங்களிலிருந்தும் இப்போது கூட்டிச்சேர்க்கப்பட்டு வருகிற, பூமிக்குரிய நம்பிக்கையை உடைய எண்ணிலடங்கா திரள் கூட்டத்தினரை இந்தத் தீர்க்கதரிசனமானது குறிப்பிட்டது என்பது கண்டுகொள்ளப்பட்டது. மத்தேயு 25:31-46-ல் சொல்லப்பட்டுள்ள ‘செம்மறியாடுகளும்’ யோவான் 10:16-ல் சொல்லப்பட்டுள்ள ‘வேறே ஆடுகளும்’ இவர்களே.

சிலுவை—ஒரு கிறிஸ்தவ அடையாளம் அல்ல

19, 20. சிலுவை ஏன் உண்மை கிறிஸ்தவத்தின் ஓர் அடையாளமாக இருக்க முடியாது?

¹⁹ கிறிஸ்தவத்தின் முக்கியமான அடையாளமாக சிலுவையை பைபிள் மாணாக்கர்கள் அநேக வருடங்களாக வைத்திருந்தனர். ஆடையில் குத்திக்கொள்வதற்கு வசதியாக, “சிலுவையும் கிரீடமும்” உடைய ஒரு சின்னத்தைக்கூட வைத்திருந்தார்கள். கிங் ஜேம்ஸ் வர்ஷனின்படி, இயேசு தம்மைப் பின்பற்றியவர்களிடம், தங்களுடைய ‘சிலுவையை’ எடுத்துக்கொண்டு செல்லும்படி கூறினார்; மேலும் அவர் ஒரு சிலுவையில் கொல்லப்பட்டதாக அநேகர் நம்பத் தொடங்கினர். (மத்தேயு 16:24; 27:32) அநேக ஆண்டுகளாக இந்த அடையாளம் காவற்கோபுர பத்திரிகையின் அட்டையிலும் காணப்பட்டது.

²⁰ ஒரு சிலுவையில் அல்ல, ஆனால் நேராக நிற்கும் கம்பத்தில், அல்லது ஒரு கழுமரத்தில் இயேசு கிறிஸ்து கொல்லப்பட்டார் என்று 1936-ல் பிரசுரிக்கப்பட்ட செல்வம் (ஆங்கிலம்) என்ற புத்தகம் தெளிவாக்கியது. ஒரு ஆதாரத்தின்படி, கிங் ஜேம்ஸ் வர்ஷனில் “சிலுவை” என்பதாக மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ள கிரேக்க வார்த்தை (ஸ்டாரஸ்) என்பது “அடிப்படையில், நேராக நிற்கும் ஒரு கம்பத்தை அல்லது கழுமரத்தைக் குறிக்கிறது. மதஞ்சார்ந்த வகையில் பெற்றிருக்கும் வடிவமாகிய இரு துண்டுகளாலான சிலுவையிலிருந்து [அது] வேறுபடுத்திக் காட்டப்படவேண்டும். . . . பின்குறிப்பிடப்பட்ட இது பண்டைய கல்தேயாவில் தோன்றியது, தம்மூஸ் என்ற கடவுளின் அடையாளமாக அது பயன்படுத்தப்பட்டது.” இயேசு அறைந்து கொல்லப்பட்ட கருவியை வழிபாட்டுக்குரியதாக்குவதற்கு முற்றிலும் மாறாக, எதிர்ப்புணர்ச்சியோடு கருத வேண்டும்.

21. அடுத்த கட்டுரையில் என்ன சிந்திக்கப்படும்?

²¹ பெரிய ஒளிப் பிரகாசங்களுக்கும் சிறியவை என்பதாக எண்ணப்படக்கூடியவற்றிற்கும் மேலுமான உதாரணங்கள் இருக்கின்றன. இவற்றைப் பற்றிய கலந்தாலோசிப்பிற்கு, தயவுசெய்து அடுத்த கட்டுரையைப் பாருங்கள்.

[அடிக்குறிப்புகள்]