యేసు అందరి మనసులో నిలిచిపోయే ఒక ఉదాహరణ చెప్పాడు. అందులో ఒక విధవరాలు న్యాయం చేయమని న్యాయమూర్తిని పదేపదే బతిమాలింది. అప్పట్లో అన్యాయస్థుల చేతుల్లో బలవ్వడం ప్రజలకు కొత్తేమీ కాదు. అందుకే యేసు శిష్యుల హృదయాల్లో ఆ ఉదాహరణ ముద్రపడిపోయింది. (లూకా 18:1-5) మనం కూడా ఎప్పుడోకప్పుడు అన్యాయాన్ని ఎదుర్కొని ఉంటాం కాబట్టి ఆ విధవరాలి మనసును అర్థం చేసుకోగలం. ఇప్పుడు కూడా వివక్ష, వేరేవాళ్లను తక్కువ చేసి చూడడం, అణచివేత అడుగడుగునా కనిపిస్తున్నాయి. కాబట్టి మనకు అన్యాయం జరిగినప్పుడు ఆశ్చర్యపోం. (ప్రసం. 5:8) అయితే మన బ్రదర్స్‌సిస్టర్స్‌ మనకు అన్యాయం చేస్తారని మాత్రం అస్సలు ఊహించం. కానీ, అలా కూడా జరగవచ్చు. వ్యతిరేకించే వాళ్లలా, మన బ్రదర్స్‌సిస్టర్స్‌ కావాలని మనల్ని బాధపెట్టరు. వాళ్లు కూడా అపరిపూర్ణులే కాబట్టి అలా జరుగుతుంది. వ్యతిరేకించేవాళ్ల వల్ల యేసుకు కూడా అన్యాయం జరిగింది. అప్పుడు ఆయన ఏం చేశాడో పరిశీలిస్తే మనం ఎంతో నేర్చుకోవచ్చు. వ్యతిరేకించేవాళ్లు అన్యాయం చేసినప్పుడే మనం ఓపిగ్గా సహిస్తుంటే, బ్రదర్స్‌సిస్టర్స్‌ అలా చేసినప్పుడు ఇంకెంత ఓపిగ్గా సహించాలి! w24.11 2 ¶1-2

బైబిలు కాలంలోని వాళ్లకు ముఖ్యమైన ఆహారం అంటే, రొట్టె. (ఆది. 14:18; లూకా 4:4) అది ఎంత ప్రాముఖ్యమైనది అంటే చాలాసార్లు బైబిల్లో ఆహారం లేదా భోజనం అని అనువదించిన పదం దగ్గర మూలభాషలో “రొట్టె” అని ఉంటుంది. (మత్త. 6:11; అపొ. 20:7, అధస్సూచి) యేసు చేసిన రెండు గొప్ప అద్భుతాల్లో కూడా రొట్టెను ఉపయోగించాడు. (మత్త. 16:9, 10) వాటిలో ఒక అద్భుతం యోహాను 6వ అధ్యాయంలో ఉంది. యేసు, అపొస్తలులు పరిచర్య చేసి బాగా అలసిపోయారు. కాస్త విశ్రాంతి తీసుకోవడానికి వాళ్లంతా పడవ ఎక్కి గలిలయ సముద్రాన్ని దాటారు. (మార్కు 6:7, 30-32; లూకా 9:10) వాళ్లు బేత్సయిదాలో ఎవరూలేని ఒక చోటుకు చేరుకున్నారు. కానీ అంతలోనే కొన్ని వేలమంది అక్కడికి వచ్చేసి వాళ్ల చుట్టూ గుమికూడారు. యేసు వాళ్లను పట్టించుకోకుండా వెళ్లిపోవచ్చు, కానీ అలా చేయలేదు. ఆయన సమయం తీసుకుని వాళ్లకు దేవుని రాజ్యం గురించి బోధించాడు, రోగుల్ని బాగుచేశాడు. సాయంత్రం కావొస్తుంది కాబట్టి అంతమందికి ఆహారం ఎలా పెట్టాలా అని శిష్యులు ఆలోచిస్తున్నారు. కొంతమంది దగ్గర బహుశా కొంచెం ఆహారం ఉండి ఉంటుంది, కానీ ఎక్కువశాతం మందేమో చుట్టుపక్కల ఊళ్లలోకి వెళ్లి ఆహారం కొనుక్కోవాలి.—మత్త. 14:15. w24.12 2 ¶1-2

మన మొదటి తల్లిదండ్రులైన ఆదాముహవ్వలు పరిపూర్ణులుగా అందమైన పరదైసులో జీవించారు. (ఆది. 1:27; 2:7-9) సంతోషంలో మునిగితేలే, చావేలేని జీవితం వాళ్ల కళ్లముందు ఉంది. కానీ పరిస్థితంతా ఒక్కసారిగా తలకిందులైంది. అందమైన తోటలాంటి తమ ఇంటిని, చావేలేని జీవితాన్ని వాళ్లు కోల్పోయారు. భవిష్యత్తులో పుట్టబోయే పిల్లలకు వారసత్వంగా ఇవ్వడానికి వాళ్ల దగ్గర ఏం మిగిలింది? బైబిలు ఇలా చెప్తుంది: “ఒక మనిషి [ఆదాము] ద్వారా పాపం, పాపం ద్వారా మరణం లోకంలోకి ప్రవేశించాయి. అదేవిధంగా, అందరూ పాపం చేశారు కాబట్టి మరణం అందరికీ వ్యాపించింది.” (రోమా. 5:12) ఆదాము నుండి మనకు వారసత్వంగా పాపం వచ్చింది, అది మరణాన్ని తెచ్చింది. ఆ పాపం జీవితాంతం కష్టపడినా తీర్చలేని పెద్ద అప్పుల కుప్ప లాంటిది. (కీర్త. 49:8) యేసు, పాపాల్ని ‘అప్పులతో’ పోల్చాడు. (మత్త. 6:12; లూకా 11:4) పాపం చేసిన ప్రతీసారి మనం యెహోవాకు అప్పుపడుతున్నట్టు అవుతుంది, మన పాపాలకు పరిహారం చెల్లించాల్సిందే. ఒకవేళ ఆ అప్పు తీర్చకపోతే మనం చనిపోయినప్పుడే ఆ అప్పు మాఫీ అవుతుంది.—రోమా. 6:7. w25.02 2-3 ¶2-3