การปลอบประโลมใจในยามที่ต้องการ
จดหมายต่อไปนี้มาจากชายคนหนึ่งในเมืองบัลติมอร์ รัฐแมรีแลนด์ สหรัฐอเมริกา: “กรุณาส่งหนังสือปกแข็งที่มีภาพประกอบหนา 192 หน้าที่ชื่อชีวิตมีแค่นี้ละหรือ? มาให้ผมด้วย ผมอยากได้หนังสือนี้สองเล่ม เพราะผมต้องการให้เล่มหนึ่งแก่เพื่อนของผม. ผมได้เห็นการเสนอในใบพับที่ชื่อมีความหวังอะไรสำหรับคนรักที่ล่วงลับไป? ซึ่งผมได้รับที่ประตูบ้าน. ผมเพิ่งสูญเสียคนรักผู้ซึ่งผมรักมากตลอดเวลา 35 ปี และผมเห็นว่าข้อความในใบพับนั้นน่าสนใจมากและปลอบประโลมใจ จนผมไม่ต้องการที่จะทำใบพับนั้นเสียหายไปโดยการตัดส่วนที่ให้เขียนชื่อและที่อยู่ออกไป. ขอขอบคุณมากที่ช่วยเป็นธุระให้ทุกอย่าง. นับจากนี้ไปผมจะตั้งใจอ่านสรรพหนังสือทุกอย่างที่คุณได้ตีพิมพ์.”
น่ายินดีจริง มีความหวังสำหรับคนรักที่เสียชีวิตไปแล้ว. จงรับเอาพยานหลักฐานที่ทำให้หัวใจเบิกบานในหนังสือที่ชื่อชีวิตมีแค่นี้ละหรือ? พร้อมทั้งใบพับที่ชื่อมีความหวังอะไรสำหรับคนรักที่ล่วงลับไป? เพียงแต่คุณกรอกชื่อที่อยู่ในกรอบสี่เหลี่ยมข้างล่าง.
ข้าพเจ้าต้องการหนังสือปกแข็ง 192 หน้าชื่อ ชีวิตมีแค่นี้ละหรือ? กับใบพับมีความหวังอะไรสำหรับคนรักที่ล่วงลับไป? (ในต่างประเทศจงเขียนถึงสำนักงานสาขาในประเทศของคุณ เพื่อขอทราบรายละเอียด. ดูหน้า 2.)