การให้สิ่งที่ล้ำค่าในสายพระเนตรของพระยะโฮวา
สำนักงานสาขาของพยานพระยะโฮวาในโมซัมบิกได้รับจดหมายต่อไปนี้:
“ผมอายุเจ็ดขวบครับ. ผมยังเรียนอยู่ชั้นประถม. ผมส่งเงินที่ผมได้จากการเลี้ยงลูกไก่มา. ผมขายมันไป 12,000 เมตีคิส [37 บาท]. ผมขอบพระคุณพระยะโฮวาที่ทำให้ลูกไก่ตัวแรกที่ผมเลี้ยงโตขึ้นกลายเป็นพ่อไก่. ผมอยากให้เอาเงินที่ผมบริจาคนี้ไปใช้ในงานราชอาณาจักรของพระยะโฮวาครับ.
“ป.ล. คุณพ่อช่วยผมเขียนจดหมายฉบับนี้ครับ.”
บางคนคิดว่าคนที่ควรจะแสดงความเอื้อเฟื้อคือคนที่มีเงินทองเหลือใช้. แต่เมื่อเราอ่านในคัมภีร์ไบเบิลเรื่องหญิงหม้ายซึ่งใส่ “สตางค์แดงสองสตางค์” ลงในตู้เก็บเงินถวาย เราก็เข้าใจได้ว่าความเอื้อเฟื้อไม่ได้วัดกันที่ปริมาณ แต่วัดกันที่แนวโน้มของหัวใจที่ถูกต้อง.—ลูกา 21:1-4.
พระยะโฮวาทรงเห็นค่าการให้ทุกอย่าง ที่ออกมาจากหัวใจซึ่งถูกกระตุ้นด้วยความรัก ไม่ว่าจะมีค่าเล็กน้อยสักเพียงไร. และพระองค์ทรงอวยพระพรอย่างมากมายให้แก่คนที่เลียนแบบความเอื้อเฟื้อของพระองค์โดยให้เวลา, พลังงาน, หรือทรัพย์สมบัติวัตถุเพื่อผลประโยชน์ของราชอาณาจักร.—มัดธาย 6:33; เฮ็บราย 6:10.