-
ข้อมูลสำหรับศึกษาของหนังสือกิจการ บท 2คัมภีร์ไบเบิลฉบับแปลโลกใหม่ (ฉบับศึกษา)
-
-
เพ็นเทคอสต์: มาจากคำกรีก เพ็นเทคอสเท (มีความหมายว่า “[วัน] ที่ 50”) มีการใช้คำกรีกนี้ในพระคัมภีร์ภาคภาษากรีกเพื่อหมายถึง “เทศกาลเก็บเกี่ยว [“เทศกาลฉลองหลังครบ 7 สัปดาห์,” เชิงอรรถ]” ในพระคัมภีร์ภาคภาษาฮีบรู (อพย 23:16) มีการฉลองเทศกาลนี้หลังจากจบ 7 สัปดาห์ของการเก็บเกี่ยว โดยช่วงเวลาของการเก็บเกี่ยวนี้จะเริ่มต้นจากการเก็บเกี่ยวข้าวบาร์เลย์แล้วต่อด้วยข้าวสาลี มีการฉลองเทศกาลเพ็นเทคอสต์ในวันที่ 50 โดยนับตั้งแต่วันที่ 16 เดือนนิสาน ซึ่งเป็นวันที่ปุโรหิตจะเอาฟ่อนข้าวบาร์เลย์ที่เป็นผลแรกไปยื่นถวาย (ลนต 23:15, 16) ในปฏิทินของชาวฮีบรู วันเพ็นเทคอสต์จะตรงกับวันที่ 6 เดือนสิวัน (ดูภาคผนวก ข15) ใน ลนต 23:15-21; กดว 28:26-31 และ ฉธบ 16:9-12 มีคำสั่งเกี่ยวกับการฉลองเทศกาลนี้ ในช่วงที่มีการฉลองเทศกาลเพ็นเทคอสต์จะมีชาวยิวและคนที่เปลี่ยนมานับถือศาสนายิวจำนวนมากจากหลายประเทศหลายดินแดนเดินทางมาที่กรุงเยรูซาเล็ม เหตุผลที่มีการฉลองเทศกาลนี้ก็เพื่อกระตุ้นให้ผู้คนต้อนรับและทำดีต่อกันไม่ว่าพวกเขาจะมีภูมิหลังแบบไหน จะเป็นทาส จะยากจน เป็นลูกกำพร้า แม่ม่าย เป็นชาวเลวี หรือเป็นคนต่างชาติ (ฉธบ 16:10, 11) นี่ทำให้วันเพ็นเทคอสต์ปี ค.ศ. 33 เป็นโอกาสที่เหมาะมากในการเริ่มต้นประชาคมคริสเตียนในกรุงเยรูซาเล็ม ซึ่งจุดประสงค์ของการมีประชาคมคริสเตียนก็เพื่อประกาศให้ทุกคนได้รู้จัก “สิ่งมหัศจรรย์ต่าง ๆ ของพระเจ้า” (กจ 1:8; 2:11) ชาวยิวเชื่อกันว่าวันเพ็นเทคอสต์ตรงกับช่วงเวลาที่พระเจ้าให้กฎหมายพวกเขาที่ภูเขาซีนายและเลือกพวกเขาให้เป็นประชาชนของพระองค์ ตอนที่พวกเขามารวมตัวกันที่ภูเขาซีนายและได้รับกฎหมายเป็นช่วงต้น ๆ ของเดือน 3 หรือเดือนสิวัน (อพย 19:1) เช่นเดียวกับโมเสสที่เป็นผู้กลางซึ่งพาชาวอิสราเอลเข้ามาอยู่ใต้สัญญาเกี่ยวกับกฎหมาย ในปีนั้นพระเยซูคริสต์ก็เป็นผู้กลางที่พาอิสราเอลของพระเจ้าเข้ามาอยู่ใต้สัญญาใหม่
-