ห้องสมุดออนไลน์ของวอชเทาเวอร์

เหตุผลที่ความชั่วยังคงมีอยู่

หอสังเกตการณ์ 2007 | กันยายน 15
- คัมภีร์ไบเบิลบอกเราถึงเหตุการณ์ที่ได้เกิดขึ้น. โดยใช้งูเป็นกระบอกเสียงของมัน ซาตานพญามารได้เข้าไปหาฮาวาแล้วพูดว่า “จริงหรือที่พระเจ้าตรัสห้ามว่า, ‘เจ้าอย่ากินผลไม้ทุกอย่างในสวนนี้’?” เมื่อฮาวากล่าวซ้ำพระบัญชาของพระเจ้า ซาตานบอกเธอว่า “เจ้าจะไม่ตายจริงดอก: เพราะพระเจ้าทรงทราบอยู่ว่า, เจ้ากินผลไม้นั้นเข้าไปวันใด, ตาของเจ้าจะสว่างขึ้นในวันนั้น; แล้วเจ้าจะเป็นเหมือนพระ, จะรู้จักความดีและชั่ว.” ฉะนั้น ต้นไม้นี้ดูเหมือนน่าปรารถนาสำหรับฮาวาจริง ๆ จนเธอ “เก็บผลไม้นั้นมากินเข้าไป.” เรื่องราวบอกต่อไปว่า “แล้ว [เธอ] ส่งให้สามีกินด้วยกัน.” (เยเนซิศ 3:1-6) ด้วยเหตุนี้ ทั้งอาดามและฮาวาต่างก็ใช้เจตจำนงเสรีของตนอย่างผิด ๆ และได้ทำบาปโดยไม่เชื่อฟังพระเจ้า.
  
  คุณตระหนักถึงความร้ายแรงของสิ่งที่ได้เกิดขึ้นไหม? พญามารกล่าวแย้งสิ่งที่พระเจ้าได้ตรัสแก่อาดาม. คำพูดของซาตานบอกเป็นนัยว่าอาดามและฮาวาไม่จำเป็นต้องให้พระยะโฮวาตัดสินว่าอะไรดีอะไรชั่วสำหรับเขา. ดังนั้น ประเด็นที่ซาตานยกขึ้นมาจึงทำให้เกิดความสงสัยต่อความถูกต้องชอบธรรมแห่งการปกครองของพระยะโฮวาเหนือมนุษย์. ฉะนั้น ประเด็นสำคัญที่สุดที่ซาตานยกขึ้นมาคือ พระยะโฮวามีสิทธิที่จะปกครองมนุษยชาติไหม? พระเจ้าองค์เที่ยงแท้ได้ตอบการท้าทายพระบรมเดชานุภาพของพระองค์โดยวิธีใด?

เหตุผลที่ความชั่วยังคงมีอยู่

หอสังเกตการณ์ 2007 | กันยายน 15
- ซาตานยังบอกฮาวาด้วยว่า “พระเจ้าทรงทราบอยู่ว่า, เจ้ากินผลไม้นั้นเข้าไปวันใด, ตาของเจ้าจะสว่างขึ้นในวันนั้น; แล้วเจ้า [ทั้งฮาวาและอาดาม] จะเป็นเหมือนพระ, จะรู้จักความดีและชั่ว.” (เยเนซิศ 3:4, 5) ด้วยคำพูดที่มีเล่ห์เหลี่ยมดังกล่าว ซาตานได้เสนอโอกาสอันเป็นการหลอกลวงแก่มนุษย์ที่จะปกครองตัวเอง. ด้วยจุดมุ่งหมายจะนำพวกเขาไปผิดทาง ซาตานได้บอกเป็นนัยว่ามนุษย์จะมีชีวิตที่ดีกว่าหากไม่พึ่งอาศัยพระเจ้า. เรื่องนี้ปรากฏว่าเป็นความจริงไหม?
  
  ตลอดประวัติศาสตร์ จักรวรรดิต่าง ๆ ได้เรืองอำนาจแล้วก็ล่มสลายไป. ได้มีการทดลองการปกครองทุกรูปแบบของมนุษย์เท่าที่จะคิดออกได้. อย่างไรก็ดี หลายครั้งหลายหน เหตุการณ์ต่าง ๆ ที่น่าสยดสยองได้เกิดขึ้นกับครอบครัวมนุษย์. ผู้เขียนคัมภีร์ไบเบิลคนหนึ่งได้สรุปไว้อย่างฉลาดสุขุมประมาณ 3,000 ปีมาแล้วว่า “มนุษย์ใช้อำนาจเหนือมนุษย์อย่างที่ก่อผลเสียหายแก่เขา.” (ท่านผู้ประกาศ 8:9, ล.ม.) ผู้พยากรณ์ยิระมะยาได้เขียนว่า “ไม่ใช่ที่มนุษย์ซึ่งดำเนินนั้นจะได้กำหนดก้าวของตัวได้.” (ยิระมะยา 10:23) แม้แต่ความสำเร็จทางด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีในไม่กี่ปีมานี้ก็มิได้ลบล้างความจริงของถ้อยคำดังกล่าว. เวลาที่ผ่านไปมีแต่พิสูจน์ว่าข้อสังเกตเหล่านี้เป็นความจริง.