-
“พระยะโฮวาพระราชทานปัญญา”หอสังเกตการณ์ 1999 | พฤศจิกายน 15
-
-
กษัตริย์ซะโลโมผู้ทรงปัญญาแห่งชาติยิศราเอลโบราณได้ตรัสถ้อยคำเยี่ยงบิดาผู้เปี่ยมด้วยความรักดังนี้: “ศิษย์ของเราเอ๋ย, ถ้าเจ้าจะรับคำของเรา, และจะรักษาบัญญัติของเราไว้กับเจ้า; ยอมที่จะตะแคงหูลงฟังพระปัญญา, และน้อมใจของเจ้าลงเพื่อความเข้าใจ; เออ, ถ้าเจ้าจะร้องหาความรู้, และส่งเสียงของเจ้าวอนหาความเข้าใจ; ถ้าเจ้าจะเสาะหาพระปัญญาเหมือนหาเงิน, และขุดค้นหาพระปัญญาเหมือนหนึ่งทรัพย์ที่ซ่อนอยู่นั้น; เมื่อนั้นเจ้าจะเข้าใจความยำเกรงพระยะโฮวา, และจะพบความรู้ของพระเจ้า.”—สุภาษิต 2:1-5.
-
-
“พระยะโฮวาพระราชทานปัญญา”หอสังเกตการณ์ 1999 | พฤศจิกายน 15
-
-
การจดจ่อตั้งใจฟังสติปัญญานั้นเกี่ยวพันกับการที่จะได้มาซึ่งการสังเกตเข้าใจและความเข้าใจ. ตามที่พจนานุกรม เว็บสเตอรส์ รีไวสด์ อันอะบริดจ์ ชี้แจง การสังเกตเข้าใจหมายถึง “อำนาจหรือความสามารถของจิตใจซึ่งแยกแยะความแตกต่างของสิ่งหนึ่งจากอีกสิ่งหนึ่ง.” การสังเกตเข้าใจหลักศีลธรรมคือความสามารถแยกสิ่งถูกออกจากสิ่งผิด ครั้นแล้วก็จะเลือกแนวทางที่ถูกต้อง. ถ้าเราไม่ ‘น้อมใจของเรา’ เพื่อการสังเกตเข้าใจหรือไม่กระตือรือร้นเพื่อให้ได้มาซึ่งการสังเกตเข้าใจนั้น แล้วเราจะอยู่บน “ทาง . . . ซึ่งนำไปถึงชีวิต” ได้อย่างไร? (มัดธาย 7:14; เทียบกับพระบัญญัติ 30:19, 20.) การศึกษาและการใช้พระคำของพระเจ้าช่วยเราให้มีการสังเกตเข้าใจ.
เราจะ “ร้องหาความรู้ [“ความเข้าใจ,” ล.ม.]” ได้โดยวิธีใด ซึ่งหมายถึงความสามารถในการมองเห็นว่าแง่มุมต่าง ๆ ของเรื่องเกี่ยวข้องกับแง่มุมอื่น และเกี่ยวข้องกับเรื่องทั้งหมดอย่างไร? จริงอยู่ วัยและประสบการณ์เป็นปัจจัยที่ช่วยเราพัฒนาความเข้าใจได้กว้างยิ่งขึ้น––แต่ไม่เป็นเช่นนั้นเสมอไป. (โยบ 12:12; 32:6-12) ผู้ประพันธ์เพลงสรรเสริญกล่าวว่า “ข้าพเจ้ามีความเข้าใจมากกว่าคนชรา, เพราะข้าพเจ้าได้ถือรักษาพระโอวาทของพระองค์ [พระยะโฮวา].” ท่านยังได้ร้องเพลงอีกด้วยว่า “การอธิบายพระวจนะของพระองค์เป็นที่ให้ใจสว่าง; และกระทำคนที่มีปัญญาน้อย [“ขาดประสบการณ์,” ล.ม.] ให้มีความเข้าใจ.” (บทเพลงสรรเสริญ 119:100, 130) พระยะโฮวาทรงเป็น “ผู้ทรงพระชนม์แต่เบื้องบรรพ์” และพระองค์ทรงมีความเข้าใจยอดเยี่ยมยิ่งกว่ามวลมนุษย์ทั้งสิ้น. (ดานิเอล 7:13) พระเจ้าสามารถประทานความเข้าใจแก่คนขาดประสบการณ์ ช่วยเขาให้มีคุณสมบัติดังกล่าวมากขึ้นกระทั่งเกินกว่าเหล่าคนที่สูงวัย. ด้วยเหตุนี้ เราควรขยันหมั่นเพียรศึกษาคัมภีร์ไบเบิล พระคำของพระเจ้าและปฏิบัติตาม.
วลี “ถ้าเจ้า” ที่กล่าวซ้ำ ๆ กันในข้อต้น ๆ ของพระธรรมสุภาษิตบทสองนั้น ตามด้วยวลีต่าง ๆ เช่น “รับ,” “รักษา,” “ร้องหา,” “เสาะหา,” “ขุดค้นหา.” ทำไมผู้เขียนใช้ถ้อยคำที่เพิ่มความหนักแน่นเหล่านี้? หนังสืออ้างอิงเล่มหนึ่งบอกว่า “ผู้คงแก่เรียนเน้น [ที่นี่] ถึงความจำเป็นของการแสวงหาสติปัญญาอย่างจริงจัง.” ใช่แล้ว เราต้องเอาจริงเอาจังในการแสวงหาสติปัญญาและคุณลักษณะที่เกี่ยวข้องอยู่ด้วย นั่นคือการสังเกตเข้าใจและความเข้าใจ.
-