-
ชาวซะมาเรียพิสูจน์ตัวว่าเป็นเพื่อนบ้านที่ดีหอสังเกตการณ์ 1998 | กรกฎาคม 1
-
-
เมื่อคำนึงถึงสภาพการณ์เช่นนี้ ถ้อยคำที่พระเยซูตรัสกับชายคนหนึ่งซึ่งรอบรู้ในกฎหมายของชาวยิวนับว่าเป็นการสั่งสอนทีเดียว. ชายคนนั้นเข้าไปหาพระเยซูแล้วถามว่า “อาจารย์เจ้าข้า, ข้าพเจ้าจะต้องทำอะไรเพื่อจะได้ชีวิตนิรันดร์?” ในการตอบ พระเยซูทรงเรียกให้เขาเอาใจใส่บัญญัติของโมเซ ซึ่งบัญชาให้ “รักพระองค์ [“พระยะโฮวา,” ล.ม.] ผู้เป็นพระเจ้าของเจ้าด้วยสุดใจสุดจิตต์ของเจ้า, ด้วยสุดกำลังและสิ้นสุดความคิดของเจ้า” และให้ “รักเพื่อนบ้านเหมือนรักตนเอง.” แล้วนักกฎหมายคนนั้นก็ถามว่า “ใครเป็นเพื่อนบ้านของข้าพเจ้า?” (ลูกา 10:25-29; เลวีติโก 19:18; พระบัญญัติ 6:5) ตามที่พวกฟาริซายกล่าวนั้น คำ “เพื่อนบ้าน” นำมาใช้เฉพาะแต่กับคนเหล่านั้นซึ่งรักษาประเพณีของชาวยิวเท่านั้น—นำมาใช้กับคนต่างชาติหรือชาวซะมาเรียไม่ได้แน่ ๆ. หากนักกฎหมายที่ช่างซักถามคนนี้คิดว่าพระเยซูจะสนับสนุนทัศนะเช่นนั้นแล้ว เขาก็จะประหลาดใจในไม่ช้า.
-
-
ชาวซะมาเรียพิสูจน์ตัวว่าเป็นเพื่อนบ้านที่ดีหอสังเกตการณ์ 1998 | กรกฎาคม 1
-
-
บทเรียนสำหรับเรา
ชายที่ซักถามพระเยซูทำเช่นนั้นด้วยความพยายาม “จะสำแดงว่าตัวดี [“พิสูจน์ตัวชอบธรรม,” ล.ม.].” (ลูกา 10:29) บางทีเขาคิดว่าพระเยซูจะสรรเสริญการที่เขายึดมั่นกับบัญญัติของโมเซอย่างพิถีพิถัน. แต่บุคคลที่ภูมิใจในตัวเองผู้นี้ต้องเรียนความจริงของสุภาษิตในคัมภีร์ไบเบิลที่ว่า “ทางทุกอย่างของมนุษย์ถูกต้องในสายตาของเขาเอง แต่พระยะโฮวาทรงประเมินหัวใจ.”—สุภาษิต 21:2, ล.ม.
-