ปฏิกิริยา​ที่​พระ​เยซู​ทรง​มี​ต่อ​ความ​ตาย​ของ​ลาซะโร​เผย​ให้​เห็น​ความ​รู้สึก​อัน​อ่อน​ละมุน​ยิ่ง​ของ​พระ​บุตร​ของ​พระเจ้า. ความ​รู้สึก​อัน​ลึกซึ้ง​ของ​พระองค์​ใน​โอกาส​นั้น​แสดง​ชัดเจน​ว่า พระองค์​ทรง​ปรารถนา​อย่าง​แรง​กล้า​จะ​ปลุก​ผู้​ตาย. เรา​อ่าน​ว่า “ครั้น​มาเรีย​มา​ถึง​ที่​พระ​เยซู​ทรง​อยู่​และ​เห็น​พระองค์​แล้ว, จึง​กราบ​ลง​ที่​พระ​บาท​ของ​พระองค์​ทูล​ว่า, ‘พระองค์​เจ้าข้า, ถ้า​พระองค์​ได้​อยู่​ที่​นี่​น้อง​ชาย​ของ​ข้าพเจ้า​คง​ไม่​ตาย.’ เมื่อ​พระ​เยซู​ทรง​เห็น​มาเรีย​ร้องไห้, และ​พวก​ยูดาย​ที่​มา​กับ​เขา​ร้องไห้​ด้วย, พระองค์​ทรง​คร่ำครวญ​ร้อน​พระทัย [คร่ำครวญ​ใน​พระทัย​และ​เป็น​ทุกข์, ล.ม.], และ​ตรัส​ถาม​ว่า, ‘ได้​เอา​ศพ​ไป​ไว้​ที่​ไหน?’ เขา​ทูล​ว่า, ‘พระองค์​เจ้าข้า, เชิญ​เสด็จ​มา​ดู​เถิด.’ ฝ่าย​พระ​เยซู​ก็​กันแสง. ส่วน​พวก​ยูดาย​จึง​ว่า, ‘ดู​เถิด พระองค์​ทรง​รัก​เขา​มาก​ยิ่ง​นัก.’”—โยฮัน 11:32-36.

ความ​เมตตา​สงสาร​อย่าง​จริง​ใจ​ของ​พระ​เยซู​มี​แสดง​ใน​ที่​นี้​โดย​ถ้อย​คำ​สาม​อย่าง​คือ “คร่ำครวญ,” “เป็น​ทุกข์,” และ “กันแสง.” คำ​ใน​ภาษา​เดิม​ที่​อัครสาวก​โยฮัน​ใช้​ใน​การ​บันทึก​ฉาก​เหตุการณ์​ที่​ซึ้ง​ใจ​นี้​แสดง​ว่า พระ​เยซู​ทรง​ถูก​กระตุ้น​อย่าง​ลึกซึ้ง​เนื่อง​จาก​ความ​ตาย​ของ​ลาซะโร​สหาย​ที่​รัก​ของ​พระองค์​และ​การ​เห็น​พี่​สาว​ของ​ลาซะโร​ร้องไห้​จน​พระ​เนตร​ของ​พระองค์​เอ่อ​ล้น​ด้วย​น้ำตา.a

สิ่ง​ที่​โดด​เด่น​มาก​ก็​คือ ก่อน​หน้า​นี้​พระ​เยซู​ได้​ทรง​ทำ​ให้​อีก​สอง​คน​ฟื้น​คืน​ชีพ. และ​พระองค์​ทรง​ตั้ง​พระทัย​อย่าง​แรง​กล้า​จะ​ทำ​เช่น​เดียว​กัน​นั้น​กับ​ลาซะโร. (โยฮัน 11:11, 23, 25) กระนั้น พระองค์​ทรง “กันแสง.” ดัง​นั้น การ​ทำ​ให้​มนุษย์​ฟื้น​คืน​ชีพ​ไม่​ใช่​เพียง​ขั้น​ตอน​การ​ทำ​งาน​ของ​พระ​เยซู​เท่า​นั้น. ความ​รู้สึก​อัน​อ่อน​ละมุน​และ​ลึกซึ้ง​ของ​พระองค์​ดัง​ที่​แสดง​ให้​เห็น​ใน​โอกาส​นี้​บ่ง​ชัดเจน​ถึง​ความ​ปรารถนา​อัน​แรง​กล้า​จะ​กำจัด​ความ​หายนะ​อัน​เนื่อง​จาก​ความ​ตาย.