มหา​ปุโรหิต​อะนาเนีย, ผู้​เฒ่า​ผู้​แก่​ของ​ชาว​ยิว, และ​เตอร์ตุโล​ได้​กล่าวหา​เปาโล​อย่าง​เป็น​ทาง​การ​ต่อ​หน้า​เฟลิกซ์​ว่า​เป็น “คน​พาล, กระทำ​ให้​พวก​ยูดาย​ทั้ง​หลาย​เกิด​การ​วุ่นวาย.” พวก​เขา​อ้าง​ว่า​ท่าน​เป็น “หัวหน้า​พวก​ชาว​นาซาเร็ธ” และ​ว่า​ท่าน​พยายาม​ทำ​ให้​พระ​วิหาร​เป็น​มลทิน.—กิจการ 24:1-6.

เหล่า​ผู้​โจมตี​เปาโล​พวก​แรก​เข้าใจ​ว่า​ท่าน​ได้​พา​คน​ต่าง​ชาติ​ชื่อ​โตรฟีโม​เข้า​ไป​ใน​ลาน​พระ​วิหาร​ที่​สงวน​ไว้​สำหรับ​ชาว​ยิว​เท่า​นั้น.a (กิจการ 21:28, 29) ว่า​กัน​ตาม​ตรง​แล้ว ผู้​ที่​ถูก​กล่าวหา​ว่า​ล่วง​ล้ำ​คือ​โตรฟีโม. แต่​ถ้า​ชาว​ยิว​ตี​ความ​การ​กระทำ​ของ​เปาโล​ตาม​ที่​คิด​เอา​เอง​ว่า​เป็น​การ​ช่วยเหลือและ​สนับสนุน​การ​ล่วง​ล้ำ​นั้น​แล้ว ก็​อาจ​ถือ​ได้​เช่น​กัน​ว่า​นั่น​เป็น​ความ​ผิด​ถึง​ขั้น​ประหาร. และ​โรม​ดู​เหมือน​จะ​ยอม​รับ​การ​ตัดสิน​ประหาร​ชีวิต​สำหรับ​ความ​ผิด​เช่น​นี้. ดัง​นั้น ถ้า​ให้​ชาว​ยิว​ซึ่ง​เป็น​เจ้าหน้าที่​ดู​แล​ความ​เรียบร้อย​ของ​พระ​วิหาร​จับ​กุม​ตัว​เปาโล แทน​ที่​จะ​เป็น​ลีเซียส์ ศาล​ซันเฮดริน​ก็​อาจ​พิจารณา​คดี​และ​พิพากษา​ตัดสิน​ท่าน​ได้​โดย​ไม่​มี​ปัญหา.