ห้องสมุดออนไลน์ของวอชเทาเวอร์

จงทำให้พระยะโฮวาเป็นที่วางใจของคุณ

หอสังเกตการณ์ 2003 | กันยายน 1
- เหตุใดพระยะโฮวาทรงยอมให้มีความทุกข์?
  
  10, 11. (ก) ตามที่กล่าวในโรม 8:19-22 เกิดอะไรขึ้นกับ “สิ่งทรงสร้างทั้งปวง”? (ข) เราจะบอกได้อย่างไรว่าใครทำให้สิ่งทรงสร้างอยู่ใต้อำนาจความไร้ประโยชน์?
  
  ¹⁰ ข้อความส่วนหนึ่งในจดหมายของอัครสาวกเปาโลที่ไปถึงคริสเตียนในกรุงโรมให้ความกระจ่างในประเด็นสำคัญนี้. เปาโลเขียนดังนี้: “สิ่งทรงสร้างคอยท่าการปรากฏของเหล่าบุตรของพระเจ้าด้วยความคาดหมายอันแรงกล้า. เพราะสิ่งทรงสร้างถูกทำให้อยู่ใต้อำนาจความไร้ประโยชน์ มิใช่โดยความตั้งใจของสิ่งนั้นเองแต่โดยทางพระองค์ซึ่งทำให้สิ่งทรงสร้างตกอยู่ใต้อำนาจนั้น โดยมีความหวัง ว่าสิ่งทรงสร้างนั้นจะได้รับการปลดปล่อยจากการเป็นทาสความเสื่อมเสียและมีเสรีภาพอันรุ่งโรจน์แห่งบุตรทั้งหลายของพระเจ้า. ด้วยเรารู้ว่าสิ่งทรงสร้างทั้งปวงนั้นเฝ้าแต่คร่ำครวญด้วยกันและตกอยู่ในความเจ็บปวดด้วยกันจนกระทั่งบัดนี้.”—โรม 8:19-22, ล.ม.
  
  ¹¹ เพื่อจะเข้าใจข้อเหล่านี้ เราต้องทราบคำตอบสำหรับคำถามสำคัญ ๆ บางอย่างก่อน. ตัวอย่างเช่น ใครทำให้สิ่งทรงสร้างอยู่ใต้อำนาจความไร้ประโยชน์? บางคนให้ความเห็นว่าเป็นซาตาน ส่วนคนอื่น ๆ บอกว่าเป็นอาดาม. แต่ผู้ที่ทำให้อยู่ใต้อำนาจนั้นไม่น่าจะเป็นสองบุคคลนี้. เพราะเหตุใด? เนื่องจากผู้ที่ทำให้สิ่งทรงสร้างอยู่ใต้อำนาจความไร้ประโยชน์ทำเช่นนั้น “โดยมีความหวัง.” ถูกแล้ว ผู้นี้เสนอความหวังแก่บรรดาผู้ซื่อสัตย์ว่าในที่สุดพวกเขาจะ “ได้รับการปลดปล่อยจากการเป็นทาสความเสื่อมเสีย.” ทั้งอาดามและซาตานไม่สามารถเสนอความหวังดังกล่าว. มีแต่พระยะโฮวาผู้เดียวที่สามารถทำเช่นนั้นได้. ดังนั้น เห็นได้ชัดว่าพระองค์เองเป็นผู้ทำให้สิ่งทรงสร้างอยู่ใต้อำนาจความไร้ประโยชน์.
  
  12. มีความเข้าใจผิดไปว่า “สิ่งทรงสร้างทั้งปวง” หมายถึงอะไร และเราจะตอบคำถามนี้อย่างไร?
  
  ¹² แต่ “สิ่งทรงสร้างทั้งปวง” ที่กล่าวถึงในข้อความนั้นหมายถึงอะไร? บางคนบอกว่า “สิ่งทรงสร้างทั้งปวง” พาดพิงถึงทุกสิ่งตามธรรมชาติบนโลกนี้ รวมทั้งสัตว์และพืช. แต่สัตว์และพืชหวังที่จะได้รับ “เสรีภาพอันรุ่งโรจน์แห่งบุตรทั้งหลายของพระเจ้า” ไหม? ไม่เลย. (2 เปโตร 2:12) ดังนั้นแล้ว “สิ่งทรงสร้างทั้งปวง” จึงหมายถึงเฉพาะแต่มนุษยชาติ. มนุษยชาติเป็นสิ่งทรงสร้างที่ได้รับผลกระทบจากบาปและความตายอันเนื่องมาจากการกบฏในสวนเอเดน และต้องการอย่างยิ่งที่จะมีความหวัง.—โรม 5:12.
  
  13. การกบฏในสวนเอเดนส่งผลเช่นไรต่อมนุษยชาติ?
  
  ¹³ การกบฏครั้งนั้นส่งผลเช่นไรจริง ๆ ต่อมนุษยชาติ? เปาโลพรรณนาผลที่เกิดขึ้นนั้นด้วยคำ ๆ เดียวคือ “ความไร้ประโยชน์.”a ตามที่หนังสืออ้างอิงเล่มหนึ่งอธิบาย คำนี้พรรณนาถึง “ความไร้ประโยชน์ของสิ่งหนึ่งสิ่งใดซึ่งไม่เกิดผลตามที่มุ่งหมายไว้ให้เป็น.” มนุษย์ถูกออกแบบให้มีชีวิตตลอดไป ทำงานร่วมกันเป็นครอบครัวที่มีเอกภาพและสมบูรณ์พร้อม เพื่อเอาใจใส่ดูแลแผ่นดินโลกที่มีสภาพเป็นอุทยาน. แต่แทนที่จะเป็นอย่างนั้น มนุษย์มีชีวิตที่สั้น, เจ็บปวด, และบ่อยครั้งไม่สมหวัง. จริงอย่างที่โยบกล่าว “อันมนุษย์ซึ่งเกิดจากเพศหญิงย่อมมีแต่วันเวลาน้อยนัก, และประกอบไปด้วยความทุกข์ยากลำบาก.” (โยบ 14:1) ช่างไร้ประโยชน์จริง ๆ!
  
  14, 15. (ก) เราเห็นหลักฐานอะไรที่แสดงถึงความยุติธรรมของพระยะโฮวาในการพิพากษาลงโทษมนุษย์? (ข) เหตุใดเปาโลกล่าวว่าสิ่งทรงสร้างไม่ได้อยู่ใต้อำนาจความไร้ประโยชน์ “โดยความตั้งใจของสิ่งนั้นเอง”?
  
  ¹⁴ ตอนนี้ เรามาถึงคำถามสำคัญที่ว่า เหตุใด “ผู้พิพากษาแห่งแผ่นดินโลกทั้งสิ้น” จึงทำให้มนุษยชาติมีชีวิตที่เจ็บปวดและไม่สมหวังเช่นนี้? (เยเนซิศ 18:25, ล.ม.) พระองค์ทำเช่นนั้นเป็นการยุติธรรมไหม? เอาล่ะ ขอให้นึกถึงสิ่งที่บิดามารดาคู่แรกของเราได้กระทำ. ด้วยการกบฏต่อพระเจ้า ทั้งสองจึงเข้าข้างซาตาน ซึ่งกล่าวถ้อยคำที่ท้าทายครอบคลุมไปถึงพระบรมเดชานุภาพของพระยะโฮวา. โดยการกระทำของทั้งสอง พวกเขาสนับสนุนคำกล่าวอ้างที่ว่ามนุษย์จะอยู่ในสภาพที่ดีกว่าถ้าถอนตัวจากพระยะโฮวา คือปกครองตัวเองภายใต้การชี้นำจากกายวิญญาณที่กบฏ. ในการพิพากษาผู้ที่กบฏ จริง ๆ แล้ว พระยะโฮวาก็ให้ในสิ่งที่พวกเขาต้องการ. พระองค์ยอมให้มนุษย์ปกครองตัวเองภายใต้อิทธิพลของซาตาน. ในสภาพการณ์เช่นนี้ จะมีการตัดสินใดที่จะยุติธรรมล้ำลึกไปกว่านี้อีก คือให้มนุษยชาติอยู่ใต้อำนาจความไร้ประโยชน์ แต่ก็ยังให้มีความหวัง?
  
  ¹⁵ แน่นอน นี่ไม่ได้เป็นไปโดย “ความตั้งใจ” ของสิ่งทรงสร้างเอง. เราเกิดมาเป็นทาสของบาปและความเสื่อมเสียโดยไม่มีทางเลือก. แต่ด้วยพระเมตตา พระยะโฮวาทรงเปิดโอกาสให้อาดามและฮาวามีชีวิตอยู่ต่อไปและให้กำเนิดบุตรหลาน. แต่เรา ซึ่งเป็นลูกหลานของพวกเขา อยู่ใต้อำนาจความไร้ประโยชน์อันเนื่องจากบาปและความตาย เรามีโอกาสทำในสิ่งที่อาดามกับฮาวาไม่ได้ทำ. เราสามารถเชื่อฟังพระยะโฮวาและเรียนรู้ว่าพระบรมเดชานุภาพของพระองค์นั้นชอบธรรมและสมบูรณ์พร้อม ในขณะที่การปกครองของมนุษย์ซึ่งไม่หมายพึ่งพระยะโฮวานั้นมีแต่ก่อผลเป็นความเจ็บปวด, ความไม่สมหวัง, และความไร้ประโยชน์. (ยิระมะยา 10:23; วิวรณ์ 4:11) และอิทธิพลของซาตานมีแต่จะทำให้เรื่องเลวร้ายยิ่งขึ้น. ประวัติศาสตร์ของมนุษย์พิสูจน์ว่าเป็นอย่างนั้นจริง.—ท่านผู้ประกาศ 8:9.
  
  16. (ก) ทำไมเราแน่ใจได้ว่าพระยะโฮวาไม่ได้เป็นต้นเหตุของความทุกข์ที่เราพบเห็นในโลกทุกวันนี้? (ข) ด้วยความรัก พระยะโฮวาทรงจัดเตรียมความหวังอะไรแก่ผู้ซื่อสัตย์?
  
  ¹⁶ เห็นได้ชัด พระยะโฮวามีเหตุผลอันควรที่ให้มนุษย์อยู่ใต้อำนาจความไร้ประโยชน์. แต่นี่หมายความว่าพระยะโฮวาเป็นต้นเหตุของความไร้ประโยชน์และความทุกข์ที่พวกเราแต่ละคนในทุกวันนี้ประสบไหม? ขอให้เปรียบสถานการณ์นี้กับการที่ผู้พิพากษาประกาศคำตัดสินลงโทษผู้กระทำผิดตามความยุติธรรม. นักโทษผู้นั้นอาจต้องทนทุกข์ลำบากมากจนกว่าจะรับโทษครบตามกำหนด แต่เขาจะตำหนิผู้พิพากษาได้อย่างที่ฟังขึ้นไหมว่าเป็นเหตุให้ เขาต้องได้รับความทุกข์ลำบาก? ไม่เลย! นอกจากนี้ พระยะโฮวาไม่เคยเป็นต้นเหตุของความชั่วเลย. ยาโกโบ 1:13 (ล.ม.) กล่าวว่า “พระเจ้าจะถูกทดลองด้วยสิ่งที่ชั่วไม่ได้ หรือพระองค์เองก็ไม่ทดลองผู้ใดเลย.” นอกจากนี้ ขอเราอย่าลืมว่าพระยะโฮวาประกาศคำพิพากษาดังกล่าว “โดยมีความหวัง.” ด้วยความรัก พระองค์จัดเตรียมให้ลูกหลานผู้ซื่อสัตย์ของอาดามกับฮาวาได้เห็นอวสานของความไร้ประโยชน์ และประสบความยินดีจาก “เสรีภาพอันรุ่งโรจน์แห่งบุตรทั้งหลายของพระเจ้า.” ตลอดชั่วนิรันดร์ มนุษยชาติที่ซื่อสัตย์ไม่ต้องกังวลเลยว่าสิ่งทรงสร้างทั้งปวงอาจจะเสื่อมถอยไปสู่สภาพไร้ประโยชน์ที่เจ็บปวดอีก. วิธีที่พระยะโฮวาจัดการเรื่องนี้ด้วยความเที่ยงธรรมจะพิสูจน์ความชอบธรรมแห่งพระบรมเดชานุภาพของพระองค์สำหรับตลอดกาล.—ยะซายา 25:8.

จงทำให้พระยะโฮวาเป็นที่วางใจของคุณ

หอสังเกตการณ์ 2003 | กันยายน 1
- a คำภาษากรีกที่เปาโลใช้สำหรับ “ความไร้ประโยชน์” เป็นคำเดียวกันกับที่ฉบับกรีกเซปตัวจินต์ ใช้แปลถ้อยคำซึ่งซะโลโมใช้หลายครั้งในพระธรรมท่านผู้ประกาศ เช่นที่พบในถ้อยคำที่ว่า “สารพัตรเป็นอนิจจัง.”—ท่านผู้ประกาศ 1:2; 3:19; 12:8.