ห้องสมุดออนไลน์ของวอชเทาเวอร์

ความอดทน—สำคัญสำหรับคริสเตียน

หอสังเกตการณ์ 1993 | กันยายน 15
- 17. (ก) พระเยซูทรงอดทนกับความยากลำบากอะไรบ้าง? (ข) ความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัสที่พระเยซูทรงทนเอานั้นอาจเห็นได้จากข้อเท็จจริงอะไร? (ดูเชิงอรรถ.)
  
  ¹⁷ คัมภีร์ไบเบิลสนับสนุนเราให้ “มองเขม้น” ไปที่พระเยซูและ ‘เอาใจใส่พิจารณาพระองค์อย่างใกล้ชิด.’ พระองค์ทรงทนเอาการทดลองอะไรบ้าง? การทดลองบางอย่างสืบเนื่องมาจากบาปและความไม่สมบูรณ์ของผู้อื่น. พระเยซูทรงอดทนไม่เฉพาะ “การกล่าวขัดแย้งโดยคนบาปทั้งหลาย” แต่กับปัญหาต่าง ๆ ซึ่งเกิดขึ้นระหว่างสาวกของพระองค์ รวมทั้งการโต้เถียงหลายครั้งที่ว่าใครจะเป็นเอกเป็นใหญ่. ยิ่งกว่านั้น พระองค์ทรงเผชิญการทดลองความเชื่ออย่างหนักหาที่เปรียบไม่ได้. พระองค์ “ยอมทนหลักทรมาน.” (เฮ็บราย 12:1-3, ล.ม.; ลูกา 9:46; 22:24) เป็นการยากมากแม้เพียงจะสร้างมโนภาพการทนทุกข์ทรมานทั้งทางจิตใจและร่างกายด้วยความเจ็บปวดขณะถูกประหารชีวิตเสมือนคนหมิ่นประมาท.a
  
  18. ตามคำกล่าวของอัครสาวกเปาโล สองสิ่งที่ได้ค้ำจุนพระเยซูคืออะไร?
  
  ¹⁸ อะไรช่วยให้พระเยซูอดทนได้จนถึงที่สุด? อัครสาวกเปาโลพูดถึงสองสิ่งซึ่งค้ำจุนพระเยซู คือ ‘คำวิงวอนและคำขอร้อง’ และ “ความยินดีซึ่งมีอยู่ตรงหน้าพระองค์” ด้วย. พระเยซู พระบุตรองค์สมบูรณ์พร้อมของพระเจ้าไม่ทรงละอายที่จะทูลขอการช่วยเหลือ. พระองค์ทรงอธิษฐาน “ด้วยเสียงดังและน้ำพระเนตรไหล.” (เฮ็บราย 5:7; 12:2, ล.ม.) โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อการทดลองครั้งใหญ่คืบใกล้เข้ามา พระองค์ยิ่งทรงเห็นความจำเป็นที่จะอธิษฐานขอกำลังหลายครั้งหลายหนและอย่างจริงจัง. (ลูกา 22:39-44) ในการตอบคำวิงวอนของพระเยซู พระยะโฮวาหาได้ทรงถอนการทดลองออกไปไม่ แต่พระองค์ทรงเสริมกำลังพระเยซูให้อดทนต่อการทดลองนั้น. อนึ่ง พระเยซูทรงอดทนได้เพราะพระองค์ทรงมองไกลเลยเสาทรมานไปที่รางวัลของพระองค์—ความยินดีที่พระองค์จะได้รับโดยการมีส่วนร่วมกระทำให้พระนามของพระยะโฮวาเป็นที่นับถืออันบริสุทธิ์ และการไถ่ครอบครัวมนุษย์พ้นความตาย.—มัดธาย 6:9; 20:28.

ความอดทน—สำคัญสำหรับคริสเตียน

หอสังเกตการณ์ 1993 | กันยายน 15
- ²⁰ บางครั้งเราต้องอดทนด้วยน้ำตา. สำหรับพระเยซู ความเจ็บปวดเกี่ยวด้วยเสาทรมานนั้นไม่ใช่เหตุผลที่ก่อความชื่นชมยินดี. แทนที่จะเป็นเช่นนั้น ความยินดีนั้นอยู่ที่รางวัลซึ่งตั้งไว้เฉพาะหน้าพระองค์. ในกรณีของเรา มิใช่เป็นจริงที่จะคาดหมายว่าเราจะรู้สึกร่าเริงยินดีเสมอไปเมื่อเราตกอยู่ในการทดลอง. (เทียบกับเฮ็บราย 12:11.) อย่างไรก็ตาม โดยการจดจ้องอยู่ที่รางวัล เราอาจสามารถ “ถือว่าเป็นความยินดีทั้งสิ้น” แม้แต่ในยามที่เราเผชิญกับสภาพการณ์ที่ยากลำบากยิ่ง. (ยาโกโบ 1:2-4, ล.ม.; กิจการ 5:41) สิ่งสำคัญคือว่าเรายืนหยัดมั่นคง—ถึงแม้ต้องอดทนด้วยหลั่งน้ำตา. พระเยซูไม่ได้ตรัสว่า ‘ผู้ที่หลั่งน้ำตาน้อยที่สุดก็จะรอด’ แต่พระองค์ตรัสดังนี้: “ผู้ใดทนได้จนถึงที่สุด, ผู้นั้นจะรอด.”—มัดธาย 24:13.