-
คำถามจากผู้อ่านหอสังเกตการณ์ 2001 | ตุลาคม 1
-
-
อัครสาวกเปาโลเขียนจดหมายถึงคริสเตียนชาวฮีบรูในศตวรรษแรกดังนี้: “การหยุดพักซะบาโตสำหรับไพร่พลของพระเจ้ายังมีอยู่. เพราะคนที่ได้เข้าสู่การหยุดพักของพระเจ้าก็ได้หยุดพักจากงานของตนเองด้วย เหมือนที่พระเจ้าได้ทรงหยุดพักจากงานของพระองค์เอง. เหตุฉะนั้นให้เราทั้งหลายทำสุดกำลังของเราเพื่อเข้าสู่การหยุดพักนั้น.”—เฮ็บราย 4:9-11, ล.ม.
-
-
คำถามจากผู้อ่านหอสังเกตการณ์ 2001 | ตุลาคม 1
-
-
ย้อนไปพิจารณาคำกล่าวของเปาโลในพระธรรมเฮ็บราย เราสังเกตที่ท่านได้แย้มให้รู้ว่า “การหยุดพักซะบาโตสำหรับไพร่พลของพระเจ้ายังมีอยู่” และท่านกระตุ้นเพื่อนคริสเตียนทั้งหลายให้ทำสุดกำลังเพื่อ “เข้าสู่การหยุดพักนั้น.” คำพูดตอนนี้แสดงว่าเมื่อเปาโลเขียนถ้อยคำเหล่านั้น “วันที่เจ็ด” แห่งการหยุดพักของพระเจ้าซึ่งเริ่มเมื่อ 4,000 กว่าปีก่อนยังคงดำเนินอยู่เรื่อยมา. วันนั้นจะไม่จบสิ้นจนกว่าพระประสงค์ของพระเจ้าเกี่ยวกับมนุษยชาติและแผ่นดินโลกสำเร็จบริบูรณ์ตอนสิ้นรัชสมัยพันปีแห่งการปกครองของพระเยซูคริสต์ ผู้ทรงเป็น “เจ้าแห่งวันซะบาโต.”—มัดธาย 12:8; วิวรณ์ 20:1-6; 21:1-4.
-
-
คำถามจากผู้อ่านหอสังเกตการณ์ 2001 | ตุลาคม 1
-
-
การพิจารณาของเปาโลในเรื่องการหยุดพักของพระเจ้าและที่ว่าคนเราอาจเข้าสู่การหยุดพักได้อย่างไรนั้น ถือได้ว่าเป็นแหล่งที่ให้การหนุนกำลังใจอย่างแน่นอนแก่คริสเตียนชาวฮีบรูในกรุงยะรูซาเลม ซึ่งคริสเตียนเหล่านั้นได้ทนรับการข่มเหงและการเยาะเย้ยมากเนื่องด้วยความเชื่อ. (กิจการ 8:1; 12:1-5) ในทำนองเดียวกัน ถ้อยคำของเปาโลย่อมเป็นแหล่งให้การหนุนกำลังใจคริสเตียนสมัยปัจจุบัน. การตระหนักว่าความสำเร็จสมจริงแห่งคำสัญญาของพระเจ้าที่ว่าจะทรงทำให้แผ่นดินโลกกลายเป็นอุทยานภายใต้ราชอาณาจักรอันชอบธรรมของพระองค์ใกล้เข้ามามากแล้ว พวกเราควรหยุดพักจากการงานของตนเองและทำสุดความสามารถเพื่อจะเข้าสู่การหยุดพักนั้น.—มัดธาย 6:10, 33; 2 เปโตร 3:13.
-