-
จงฝากความกระวนกระวายทั้งสิ้นไว้กับพระยะโฮวาหอสังเกตการณ์ 1994 | พฤศจิกายน 15
-
-
8, 9. อาจได้รับการปลอบโยนเช่นไรจาก 1 เปโตร 5:6-11?
8 เปโตรกล่าวต่อดังนี้: “เหตุฉะนั้น ท่านทั้งหลายจงถ่อมตัวลงภายใต้พระหัตถ์อันทรงฤทธิ์ของพระเจ้า เพื่อพระองค์จะทรงยกท่านทั้งหลายขึ้นในเวลาอันควร ขณะที่ท่านทั้งหลายฝากความกระวนกระวายทั้งสิ้นของท่านไว้กับพระองค์ เพราะว่าพระองค์ทรงใฝ่พระทัยในท่านทั้งหลาย. จงรักษาสติของท่านไว้ จงระวังระไวให้ดี. พญามาร ปรปักษ์ของท่านทั้งหลาย เที่ยวเดินไปเหมือนสิงโต แผดเสียงร้อง เสาะหาคนหนึ่งคนใดที่มันจะขย้ำกลืนเสีย. แต่จงยืนหยัดต่อต้านมัน มั่นคงในความเชื่อ โดยรู้ว่า สิ่งเดียวกันในด้านความลำบากเกิดขึ้นอยู่ในสังคมพี่น้องทั้งสิ้นของท่านทั้งหลายในโลก. แต่หลังจากท่านทั้งหลายได้ทนทุกข์อยู่ชั่วเวลาสั้น ๆ แล้ว พระเจ้าแห่งความกรุณาทั้งมวลอันไม่พึงได้รับ ผู้ทรงเรียกท่านทั้งหลายมาสู่สง่าราศีนิรันดร์ของพระองค์ร่วมสามัคคีกับพระคริสต์ จะทรงโปรดให้การอบรมของท่านทั้งหลายถึงที่สำเร็จ พระองค์เองจะให้ท่านทั้งหลายมั่นคง พระองค์จะทำให้ท่านทั้งหลายเข้มแข็ง. ขอให้ฤทธานุภาพเป็นของพระองค์ตลอดไปเป็นนิตย์. อาเมน.”—1 เปโตร 5:6-11, ล.ม.
-
-
จงฝากความกระวนกระวายทั้งสิ้นไว้กับพระยะโฮวาหอสังเกตการณ์ 1994 | พฤศจิกายน 15
-
-
10. หนึ่งเปโตร 5:6, 7 พูดเป็นนัยถึงคุณลักษณะสามประการอะไรบ้าง ซึ่งอาจช่วยบรรเทาความกระวนกระวายได้?
10 พระธรรม 1 เปโตร 5:6, 7 (ล.ม.) กล่าวพาดพิงคุณลักษณะสามประการซึ่งช่วยให้เรารับมือกับความกระวนกระวายได้. ประการหนึ่งคือความถ่อม หรือ “จิตใจอ่อนน้อม.” ข้อ 6 จบด้วยคำพูดที่ว่า “ในเวลาอันควร” แสดงนัยว่าต้องเพียรอดทน. ข้อ 7 แสดงให้เห็นว่า เราสามารถมอบความกระวนกระวายทุกอย่างไว้กับพระเจ้าได้ ‘เพราะพระองค์ใฝ่พระทัยในพวกเรา’ และถ้อยคำเหล่านี้สนับสนุนเราให้ไว้วางใจพระยะโฮวาเต็มที่. ดังนั้น ขอให้เราพิจารณาว่า ความถ่อม, ความเพียรอดทน, และความไว้วางใจพระเจ้าสามารถจะบรรเทาความกระวนกระวายได้อย่างไร.
วิธีที่ความถ่อมช่วยได้
11. ความถ่อมอาจช่วยเราให้รับมือกับความกระวนกระวายได้อย่างไร?
11 ถ้าเราถ่อมใจ เราจะยอมรับว่า ความคิดของพระเจ้าเลอเลิศสูงส่งกว่าความคิดของเราเป็นอย่างยิ่ง. (ยะซายา 55:8, 9) ความถ่อมใจช่วยเราให้ตระหนักถึงความสามารถทางความคิดที่มีขีดจำกัดของเรา เมื่อเทียบกับการมองเห็นทุกแง่มุมของพระยะโฮวา. พระองค์ทรงเห็นสิ่งต่าง ๆ ซึ่งเราไม่เห็น ดังแสดงให้ปรากฏในกรณีของโยบผู้ชอบธรรม. (โยบ 1:7-12; 2:1-6) โดยการถ่อมตัว “อยู่ภายใต้หัตถ์อันทรงฤทธิ์ของพระเจ้า” เราแสดงว่าเรายอมรับฐานะต่ำต้อยของเราเมื่อเทียบเคียงกับพระบรมเดชานุภาพใหญ่ยิ่งของพระเจ้า. ครั้นแล้ว การทำเช่นนี้จะช่วยเรารับมือได้กับสภาพการณ์ตามที่พระองค์ทรงยอมให้เป็นไป. ใจของเราอาจต้องการการบรรเทาทันทีทันใด แต่เนื่องจากคุณลักษณะต่าง ๆ ของพระยะโฮวาอยู่ในดุลยภาพครบถ้วน พระองค์ทรงทราบแน่นอนว่าจะช่วยเหลือเราเมื่อไรและอย่างไร. เช่นเดียวกับเด็กเล็ก ๆ ให้เรายอมถ่อมตัวยึดพระหัตถ์อันทรงฤทธิ์ของพระยะโฮวาไว้ มั่นใจว่าพระองค์จะทรงช่วยเราให้รับมือกับความกระวนกระวายต่าง ๆ ของเรา.—ยะซายา 41:8-13.
12. ถ้าเราถ่อมใจปฏิบัติตามถ้อยคำในเฮ็บราย 13:5 อาจมีผลกระทบอย่างไรต่อความกระวนกระวายเกี่ยวกับความมั่นคงทางวัตถุ?
12 ความถ่อมใจรวมเอาความเต็มใจที่จะปฏิบัติตามคำแนะนำจากพระคำของพระเจ้า ซึ่งบ่อยครั้งลดความกระวนกระวายได้. ยกตัวอย่าง ถ้าความกระวนกระวายเกิดจากการถลำเข้าไปพัวพันกับการติดตามแสวงหาสิ่งฝ่ายวัตถุ คงเป็นการดีหากเราไตร่ตรองคำแนะนำของเปาโลที่ว่า “จงให้วิถีชีวิตของท่านพ้นจากการรักเงิน ขณะที่ท่านอิ่มใจด้วยสิ่งของที่มีอยู่นั้น. เพราะพระองค์ได้ตรัสไว้แล้วว่า ‘เราจะไม่ละท่านไว้เลยและจะไม่ทิ้งท่านเสียเลย.’” (เฮ็บราย 13:5, ล.ม.) โดยการปฏิบัติตามคำแนะนำดังกล่าวด้วยใจถ่อม หลายคนหลุดพ้นความกระวนกระวายอย่างหนักเกี่ยวด้วยความมั่นคงทางวัตถุ. ขณะที่สภาพการเงินของเขาอาจไม่กระเตื้องขึ้น แต่เรื่องนี้ไม่ครอบงำความคิดของเขาจนถึงขั้นเสียหายฝ่ายวิญญาณ.
บทบาทของความเพียรอดทน
13, 14. (ก) เกี่ยวเนื่องกับความเพียรอดทน ผู้ชายชื่อโยบได้ให้ตัวอย่างอะไร? (ข) การอดใจคอยท่าพระยะโฮวาอาจเป็นประโยชน์ต่อเราอย่างไร?
13 ถ้อยคำที่ว่า “ในเวลาอันควร” ที่ 1 เปโตร 5:6 ชวนให้นึกถึงความจำเป็นที่ต้องแสดงความเพียรอดทน. บางครั้งปัญหายืดเยื้ออยู่นาน และเรื่องนี้อาจเพิ่มความกระวนกระวายมากขึ้น. ตอนนี้แหละเราจะต้องฝากเรื่องไว้ในความดูแลของพระยะโฮวา. สาวกยาโกโบเขียนว่า “เราบอกว่า คนเหล่านั้นที่ได้อดทนก็เป็นสุข. ท่านทั้งหลายเคยได้ยินถึงความอดทนของโยบและได้เห็นผลที่พระยะโฮวาทรงประทานแล้วว่า พระยะโฮวาทรงเปี่ยมไปด้วยความรักใคร่อันอ่อนละมุนและเมตตา.” (ยาโกโบ 5:11, ล.ม.) โยบประสบความหายนะทางทรัพย์สิน, ท่านสูญเสียบุตรถึงสิบคน, ทรมานด้วยโรคร้ายน่ารังเกียจ, และถูกเพื่อนผู้ปลอบโยนจอมปลอมกล่าวหาอย่างผิด ๆ. ภายใต้สภาพการณ์ดังกล่าว เป็นธรรมดาที่ต้องมีความกระวนกระวายใจอยู่บ้าง.
14 อย่างไรก็ตาม โยบเป็นตัวอย่างในเรื่องความเพียรอดทน. ถ้าพวกเราประสบการทดสอบอย่างหนักด้านความเชื่อ เราอาจต้องคอยการบรรเทาทุกข์ ดังที่โยบเองก็ต้องทำ. แต่พระเจ้าทรงดำเนินการช่วยเหลือท่าน ในที่สุดก็ทรงปลดเปลื้องความทุกข์ของโยบและประทานบำเหน็จแก่ท่านอย่างอุดมล้นเหลือ. (โยบ 42:10-17) การอดใจคอยท่าพระยะโฮวาพัฒนาความอดทนของเราและเผยให้เห็นความลึกซึ้งแห่งความเลื่อมใสของเราต่อพระองค์.—ยาโกโบ 1:2-4.
-