-
จงเป็นผู้อ่านพระธรรมวิวรณ์ที่มีความสุขหอสังเกตการณ์ 1999 | ธันวาคม 1
-
-
16. เหตุใดบทท้าย ๆ ของพระธรรมวิวรณ์จึงเป็นเหตุแห่งความสุขเป็นพิเศษ?
16 ผู้อ่านพระธรรมวิวรณ์ที่มีความสุขย่อมจะมีแต่ความตื่นเต้นยินดีขณะที่เขาอ่านบทท้าย ๆ ที่พรรณนาถึงความหวังอันรุ่งโรจน์ของเรา—ฟ้าสวรรค์ใหม่และแผ่นดินโลกใหม่ ซึ่งก็คือรัฐบาลแห่งราชอาณาจักรฝ่ายสวรรค์ที่ชอบธรรมซึ่งปกครองเหนือสังคมมนุษย์ใหม่ที่ชำระให้สะอาดแล้ว ซึ่งทั้งหมดนี้จะมีขึ้นเพื่อสรรเสริญ “พระยะโฮวาพระเจ้าองค์ทรงฤทธานุภาพทุกประการ.” (วิวรณ์ 21:22, ล.ม.) ขณะที่ชุดของนิมิตอันน่าพิศวงปิดฉากลง ทูตสวรรค์ผู้ส่งข่าวกล่าวแก่โยฮันว่า “ถ้อยคำเหล่านี้วางใจได้และสัตย์จริง; ถูกแล้ว พระยะโฮวา พระเจ้าแห่งคำกล่าวโดยการดลใจของพวกผู้พยากรณ์ได้ทรงใช้ทูตสวรรค์ของพระองค์ไปเพื่อสำแดงให้ทาสทั้งหลายของพระองค์เห็นสิ่งซึ่งจะต้องเกิดขึ้นในไม่ช้า. และนี่แน่ะ! เราจะมาโดยเร็ว. ความสุขมีแก่คนใด ๆ ที่ปฏิบัติตามถ้อยคำแห่งคำพยากรณ์ของหนังสือม้วนนี้.”—วิวรณ์ 22:6, 7, ล.ม.
-
-
จงเป็นผู้อ่านพระธรรมวิวรณ์ที่มีความสุขหอสังเกตการณ์ 1999 | ธันวาคม 1
-
-
18, 19. (ก) เหตุใดพระเยซูยังจะต้องเสด็จมา และเราจะมีส่วนร่วมในความหวังอะไรที่โยฮันกล่าวถึง? (ข) พระยะโฮวายังจะ “มา” เพื่ออะไร?
18 ในพระธรรมวิวรณ์ พระเยซูทรงประกาศหลายครั้งว่า “เราจะมาโดยเร็ว.” (วิวรณ์ 2:16; 3:11; 22:7, 20ก, ล.ม.) พระองค์ยังจะต้องเสด็จมาสำเร็จโทษตามการพิพากษาต่อบาบูโลนใหญ่, ระบบการเมืองของซาตาน, และมนุษย์ทั้งสิ้นที่ปฏิเสธจะอ่อนน้อมต่อพระบรมเดชานุภาพของพระยะโฮวาซึ่งบัดนี้แสดงออกทางราชอาณาจักรมาซีฮา. เราเข้าร่วมเปล่งเสียงด้วยกันกับอัครสาวกโยฮันที่อุทานออกมาว่า “อาเมน! เชิญเสด็จมาเถิด พระเยซูเจ้า.”—วิวรณ์ 22:20ข, ล.ม.
-