-
การยึดมั่นอยู่กับพระนามของพระเยซูพระธรรมวิวรณ์—ใกล้จะถึงจุดสุดยอด!
-
-
14. (ก) ตั้งแต่สมัยแรก ๆ ประชาคมคริสเตียนจำต้องต่อสู้กับผู้ใด และอัครสาวกเปาโลพรรณนาถึงพวกเขาว่าอย่างไร? (ข) ถ้อยคำอะไรของพระเยซูที่คนใด ๆ ซึ่งอาจมีแนวโน้มจะติดตามพวกที่ออกหากนั้นควรจะเอาใจใส่?
14 ตั้งแต่สมัยต้น ๆ ประชาคมคริสเตียนต้องต่อสู้กับผู้ออกหากที่หยิ่งทะนง ผู้ซึ่งโดยใช้คำอ่อนหวานอันเป็นคำล่อลวง “ก่อเหตุวิวาทกันแลขัดเคืองกันซึ่งเป็นการผิดจากคำสอน” ซึ่งจัดเตรียมให้โดยช่องทางของพระยะโฮวา. (โรม 16:17, 18) อัครสาวกเปาโลได้เตือนเรื่องการคุกคามเช่นนี้ในจดหมายเกือบทุกฉบับของท่าน.a ในสมัยปัจจุบัน เมื่อพระเยซูได้ฟื้นฟูประชาคมแท้ถึงระดับความบริสุทธิ์สะอาดและเอกภาพฝ่ายคริสเตียนแล้ว อันตรายจากการแบ่งแยกลัทธินิกายก็ยังมีอยู่. เพราะเหตุนี้ คนใดคนหนึ่งที่มีแนวโน้มจะติดตามชนบางกลุ่มที่แยกตัวออกต่างหาก ด้วยวิธีนั้นจึงตั้งนิกายของตนขึ้นมา เขาควรเอาใจใส่คำตรัสต่อไปนี้ของพระเยซู: “ฉะนั้น จงกลับใจ. มิฉะนั้น เราจะรีบมาหาเจ้าและจะต่อสู้กับพวกเขาด้วยดาบยาวจากปากของเรา.”—วิวรณ์ 2:16, ล.ม.
-
-
การยึดมั่นอยู่กับพระนามของพระเยซูพระธรรมวิวรณ์—ใกล้จะถึงจุดสุดยอด!
-
-
16. (ก) เพราะเหตุใดคนเหล่านั้นซึ่งซวดเซไปเนื่องจากอิทธิพลของพวกออกหากจึงควรรีบกลับใจทันที? (ข) อะไรจะเกิดขึ้นกับคนเหล่านั้นที่ปฏิเสธไม่ยอมกลับใจ?
16 ใครก็ตามที่ลังเลใจเนื่องด้วยแรงชักจูงของพวกออกหากพึงว่องไวที่จะเอาใจใส่เสียงเรียกของพระเยซูที่ให้กลับใจ! คำโฆษณาชวนเชื่อของพวกออกหากเป็นสิ่งที่ต้องปฏิเสธเสมือนเป็นยาพิษ! พื้นฐานของการชวนเชื่อเช่นนี้คือความริษยาและความเกลียดชัง ซึ่งตรงกันข้ามกับความจริงที่ชอบธรรม, บริสุทธิ์, และน่ารักซึ่งพระเยซูทรงเลี้ยงดูประชาคมของพระองค์. (ลูกา 12:42; ฟิลิปปอย 1:15, 16; 4:8, 9) สำหรับคนเหล่านั้นที่ไม่ยอมกลับใจ พระเยซูเจ้าทรง “ต่อสู้กับพวกเขาด้วยดาบยาวจากปาก [ของพระองค์]” จริง ๆ. พระองค์ทรงฝัดร่อนประชาชนของพระองค์เพื่อรักษาเอกภาพซึ่งพระองค์ทรงอธิษฐานขอในคืนสุดท้ายที่พระองค์อยู่กับเหล่าสาวกบนแผ่นดินโลก. (โยฮัน 17:20-23, 26) เนื่องจากพวกออกหากปฏิเสธการชี้นำด้วยความรักและการช่วยเหลือซึ่งดาวในพระหัตถ์เบื้องขวาของพระองค์เสนอแก่เขา พระเยซูจึงทรงพิพากษาและลงโทษพวกเขา “ถึงสาหัส” ทิ้งพวกเขาไว้ใน “ที่มืดภายนอก.” พวกเขาถูกตัดสัมพันธ์ ไม่ให้ทำการเสมือนเชื้อในท่ามกลางประชาชนของพระเจ้าอีกเลย.—มัดธาย 24:48-51; 25:30; 1 โกรินโธ 5:6, 9, 13; วิวรณ์ 1:16.
-