-
พระเยซูเสด็จมาพร้อมด้วยการหนุนใจพระธรรมวิวรณ์—ใกล้จะถึงจุดสุดยอด!
-
-
1. ถึงตอนนี้โยฮันเขียนถึงใคร และผู้ใดในทุกวันนี้คงจะพบว่า ข่าวสารของท่านเป็นสิ่งที่น่าสนใจอย่างยิ่ง?
ข้อความต่อมาควรเป็นสิ่งที่พึงหมกมุ่นสนใจแก่ทุกคนที่สมทบกับประชาคมแห่งประชาชนของพระเจ้าในทุกวันนี้. นี่คือข่าวสารที่เป็นชุด. ข่าวสารเหล่านี้มีความสำคัญเป็นพิเศษขณะที่ “เวลากำหนด” ใกล้เข้ามา. (วิวรณ์ 1:3, ล.ม.) เราจะรับประโยชน์ถาวรถ้าเราเอาใจใส่คำประกาศเหล่านี้. ข้อความนั้นอ่านว่า “จากโยฮันถึงประชาคมทั้งเจ็ดในแคว้นเอเชีย ขอให้ท่านทั้งหลายได้รับพระกรุณาอันใหญ่หลวงและสันติสุขจาก ‘พระองค์ผู้ทรงเป็นอยู่เดี๋ยวนี้ ผู้ทรงเป็นอยู่ในกาลก่อน และเป็นผู้ซึ่งจะเสด็จมา’ และจากพระวิญญาณทั้งเจ็ดที่อยู่ต่อหน้าราชบัลลังก์ของพระองค์ และจากพระเยซูคริสต์.”—วิวรณ์ 1:4, 5ก, ล.ม.
-
-
พระเยซูเสด็จมาพร้อมด้วยการหนุนใจพระธรรมวิวรณ์—ใกล้จะถึงจุดสุดยอด!
-
-
3. (ก) ในคำขึ้นต้นของโยฮันนั้น “พระกรุณาอันใหญ่หลวงและสันติสุข” มาจากไหน? (ข) คำพูดอะไรของเปาโลที่คล้ายคลึงกับคำขึ้นต้นของโยฮัน?
3 “พระกรุณาอันใหญ่หลวงและสันติสุข”—ช่างเป็นสิ่งที่น่าปรารถนาเสียจริงและโดยเฉพาะเมื่อเราหยั่งรู้เข้าใจถึงแหล่งที่มา! “พระองค์” ผู้ประทานสิ่งเหล่านี้คือพระยะโฮวาองค์บรมมหิศรนั่นเอง “พระมหากษัตริย์ผู้ทรงพระเจริญนิรันดร์” ผู้ทรงเป็นอยู่ “ตั้งแต่อดีตกาลจนตลอดอนาคตกาล.” (1 ติโมเธียว 1:17; บทเพลงสรรเสริญ 90:2) นอกจากนั้นยังมี “วิญญาณทั้งเจ็ด” เกี่ยวข้องด้วย ซึ่งบ่งชี้ถึงการดำเนินงานอย่างเต็มที่ของพลังปฏิบัติการ หรือพระวิญญาณบริสุทธิ์ของพระเจ้า ในการนำความเข้าใจและพระพรมาสู่ทุกคนที่เอาใจใส่คำพยากรณ์นี้. นอกจากนั้น “พระเยซูคริสต์” ยังมีบทบาทสำคัญเกี่ยวข้องด้วย ผู้ซึ่งโยฮันเขียนในเวลาต่อมาว่า “พระองค์บริบูรณ์ไปด้วยพระกรุณาอันไม่พึงได้รับและความจริง.” (โยฮัน 1:14, ล.ม.) ดังนั้น คำขึ้นต้นของโยฮันมีข้อความเหมือนกับที่อัครสาวกเปาโลกล่าวในตอนจบของจดหมายฉบับที่สองที่ท่านมีไปถึงประชาคมโครินท์ดังนี้: “ขอให้พระกรุณาอันไม่พึงได้รับของพระเยซูคริสต์เจ้าและความรักของพระเจ้าและการเข้าส่วนในพระวิญญาณบริสุทธิ์ดำรงอยู่กับท่านทั้งหลาย.” (2 โกรินโธ 13:14, ล.ม.) ขอให้ถ้อยคำเหล่านั้นหมายถึงพวกเราแต่ละคนที่รักความจริงในทุกวันนี้เช่นกัน!—บทเพลงสรรเสริญ 119:97.
“พยานที่ซื่อสัตย์”
4. โยฮันพรรณนาถึงพระเยซูคริสต์ต่อไปอย่างไร และเหตุใดคำพรรณนาเหล่านี้จึงเหมาะสมอย่างยิ่ง?
4 นอกจากพระยะโฮวาแล้ว พระเยซูคริสต์ทรงเป็นบุคคลที่ทรงสง่าราศีมากที่สุดในเอกภพ ดังที่โยฮันยอมรับโดยพรรณนาว่า พระองค์เป็น “‘พยานที่ซื่อสัตย์’ ‘ผู้แรกที่เป็นขึ้นจากตาย’ และ ‘ผู้ปกครองเหนือกษัตริย์ทั้งหลายแห่งแผ่นดินโลก.’” (วิวรณ์ 1:5ข, ล.ม.) เฉกเช่นดวงจันทร์บนท้องฟ้า พระองค์ได้รับการตั้งไว้อย่างมั่นคงในฐานะเป็นพยานองค์ยิ่งใหญ่ที่สุดในเรื่องความเป็นพระเจ้าของพระยะโฮวา. (บทเพลงสรรเสริญ 89:37) หลังจากพระเยซูทรงรักษาความซื่อสัตย์มั่นคงจนถึงสิ้นพระชนม์เป็นเครื่องบูชาแล้ว พระองค์ทรงเป็นผู้แรกจากมนุษยชาติที่ถูกปลุกให้เป็นขึ้นมาสู่ชีวิตอมตะฝ่ายกายวิญญาณ. (โกโลซาย 1:18) บัดนี้ ต่อพระพักตร์ของพระยะโฮวา พระเยซูได้รับการสถาปนาให้อยู่เหนือบรรดากษัตริย์ทั้งหลายในโลก ได้รับมอบ “อำนาจทั้งสิ้น . . . ทั้งในสวรรค์และบนแผ่นดินโลก.” (มัดธาย 28:18, ล.ม.; บทเพลงสรรเสริญ 89:27; 1 ติโมเธียว 6:15) ในปี 1914 พระองค์ได้รับการแต่งตั้งเป็นกษัตริย์ครอบครองท่ามกลางชาติต่าง ๆ บนแผ่นดินโลก.—บทเพลงสรรเสริญ 2:6-9.
5. (ก) โยฮันแสดงความหยั่งรู้ค่าต่อพระเยซูคริสต์เจ้าต่อไปอย่างไร? (ข) ใครได้รับประโยชน์จากการที่พระเยซูประทานชีวิตมนุษย์สมบูรณ์ของพระองค์ และชนคริสเตียนผู้ถูกเจิมได้มีส่วนในพระพรพิเศษอย่างไร?
5 โยฮันแสดงความหยั่งรู้ค่าต่อพระเยซูคริสต์เจ้าต่อไปอีกด้วยคำกล่าวที่เปี่ยมด้วยความสุข: “พระองค์ทรงรักเราทั้งหลายและทรงปลดปล่อยเราให้พ้นจากบาปของเราโดยพระโลหิตของพระองค์เอง อีกทั้งทรงทำให้เราเป็นราชอาณาจักรและเป็นปุโรหิตของพระเจ้า ผู้เป็นพระเจ้าและพระบิดาของพระองค์. ขอให้พระองค์ทรงมีเกียรติยศและฤทธานุภาพตลอดไป. อาเมน.” (วิวรณ์ 1:5ค, 6, ล.ม.) พระเยซูทรงสละชีวิตมนุษย์สมบูรณ์ของพระองค์เพื่อคนเหล่านั้นในโลกแห่งมนุษยชาติซึ่งแสดงความเชื่อในพระองค์จะมีโอกาสรับการฟื้นฟูสู่ชีวิตสมบูรณ์. ผู้อ่านที่รัก คุณอาจรวมอยู่ในจำพวกนี้ได้ด้วย! (โยฮัน 3:16) แต่ที่พระเยซูคริสต์สิ้นพระชนม์เป็นเครื่องบูชานั้นได้เปิดทางสำหรับพระพรพิเศษแก่เหล่าผู้ที่จะมาเป็นคริสเตียนผู้ถูกเจิมเหมือนโยฮัน. คนเหล่านี้ได้รับการประกาศว่าเป็นผู้ชอบธรรมโดยอาศัยเครื่องบูชาไถ่ของพระเยซู. โดยปฏิเสธโอกาสทั้งหมดที่จะได้ชีวิตบนแผ่นดินโลก ดังที่พระเยซูได้กระทำ เหล่าแกะฝูงน้อยได้รับการกำเนิดโดยพระวิญญาณของพระเจ้า พร้อมกับความคาดหมายจะได้รับการปลุกให้เป็นขึ้นจากตายเพื่อรับใช้ฐานะเป็นกษัตริย์และปุโรหิตร่วมกับพระเยซูคริสต์ในราชอาณาจักรของพระองค์. (ลูกา 12:32; โรม 8:18; 1 เปโตร 2:5; วิวรณ์ 20:6) ช่างเป็นสิทธิพิเศษยิ่งใหญ่อะไรเช่นนั้น! ไม่น่าแปลกใจเลยที่โยฮันกล่าวออกมาอย่างหนักแน่นว่า สง่าราศีและฤทธานุภาพดำรงอยู่กับพระเยซู!
-