ห้องสมุดออนไลน์ของวอชเทาเวอร์

ความลับอันศักดิ์สิทธิ์ของพระเจ้า—ถึงจุดสุดยอดอันรุ่งโรจน์!

พระธรรมวิวรณ์—ใกล้จะถึงจุดสุดยอด!
- 8. (ก) การเป่าแตรตัวที่เจ็ดมีผลกระทบอย่างไรต่อนานาชาติ? (ข) ชนนานาชาติแสดงความโกรธแค้นต่อใคร?
  
  ⁸ ในทางตรงกันข้าม การเป่าแตรตัวที่เจ็ดมิได้ทำให้ชาติต่าง ๆ ปีติยินดีเลย. ถึงเวลาที่พวกเขาจะประสบกับพระพิโรธของพระยะโฮวา. ดังที่โยฮันบอกว่า “แต่ชาติต่าง ๆ พากันโกรธแค้น และพระองค์ก็ทรงพระพิโรธ และเวลาที่กำหนดไว้สำหรับการพิพากษาคนตาย สำหรับประทานบำเหน็จแก่เหล่าผู้พยากรณ์ซึ่งเป็นทาสของพระองค์ รวมทั้งแก่เหล่าผู้บริสุทธิ์กับคนเหล่านั้นที่ยำเกรงพระนามพระองค์ทั้งผู้ใหญ่ผู้น้อย และเวลาที่กำหนดไว้สำหรับการทำลายคนเหล่านั้นที่ทำลายแผ่นดินโลกก็มาถึงแล้ว.” (วิวรณ์ 11:18, ล.ม.) ตั้งแต่ปี 1914 เป็นต้นมา นานาชาติของโลกได้แสดงความโกรธแค้นอย่างร้ายกาจต่อกัน ต่อราชอาณาจักรของพระเจ้า และโดยเฉพาะอย่างยิ่งต่อพยานทั้งสองของพระยะโฮวา.—วิวรณ์ 11:3.
  
  9. นานาชาติได้ทำลายแผ่นดินโลกอย่างไร และพระเจ้าทรงตัดสินพระทัยจะทำอย่างไรในเรื่องนี้?
  
  ⁹ ตลอดประวัติศาสตร์ นานาชาติได้ทำลายแผ่นดินโลกโดยการทำสงครามไม่หยุดหย่อนและวิธีจัดการที่ไม่เหมาะสม. อย่างไรก็ดี ตั้งแต่ปี 1914 การทำลายเช่นนี้ทวีขึ้นถึงระดับน่าตกใจ. ความโลภและการทุจริตเป็นเหตุให้พื้นที่แห้งแล้งขยายกว้างและสูญเสียพื้นที่เพาะปลูกไปมากมาย. ฝนกรดและกลุ่มเมฆที่ปนเปื้อนกัมมันตรังสีได้ทำความเสียหายแก่พื้นที่กว้างใหญ่. แหล่งอาหารถูกทำให้มีมลพิษ. อากาศที่เราหายใจและน้ำที่เราดื่มก็ปนเปื้อน. ของเสียจากอุตสาหกรรมเป็นอันตรายต่อชีวิตบนแผ่นดินและในทะเล. ครั้งหนึ่ง ประเทศอภิมหาอำนาจทั้งหลายทำให้เกิดความกลัวการทำลายล้างมวลมนุษย์ด้วยอาวุธนิวเคลียร์. น่ายินดีที่พระยะโฮวาจะทรง “ทำลายคนเหล่านั้นที่ทำลายแผ่นดินโลก” พระองค์จะทรงสำเร็จโทษมนุษย์ที่หยิ่งยโส ไม่เลื่อมใสพระเจ้าซึ่งต้องรับผิดชอบต่อสภาพน่าสลดใจของแผ่นดิน. (พระบัญญัติ 32:5, 6; บทเพลงสรรเสริญ 14:1-3) ฉะนั้น พระยะโฮวาจึงทรงเตรียมการให้เกิดวิบัติที่สาม เพื่อจะคิดบัญชีกับผู้ประพฤติชั่วเหล่านี้.—วิวรณ์ 11:14.
  
  วิบัติแก่พวกที่ก่อความพินาศ!
  
  10. (ก) วิบัติที่สามคืออะไร? (ข) วิบัติที่สามจะนำมายิ่งเสียกว่าความทุกข์ทรมานด้วยวิธีใด?
  
  ¹⁰ ทีนี้เป็นวิบัติที่สาม. มันมาอย่างรวดเร็ว! พระยะโฮวาทรงใช้วิบัตินี้ทำลายคนเหล่านั้นที่เหยียบย่ำทำลาย “ม้ารองพระบาท” ของพระองค์ คือแผ่นดินอันงดงามที่เราอาศัยอยู่. (ยะซายา 66:1) การทำลายเริ่มขึ้นโดยราชอาณาจักรมาซีฮา—ความลับอันศักดิ์สิทธิ์ของพระเจ้า. ศัตรูของพระเจ้า และโดยเฉพาะพวกผู้นำในคริสต์ศาสนจักร ถูกทรมานอยู่แล้วจากวิบัติสองประการแรก ซึ่งส่วนใหญ่เกิดจากภัยพิบัติฝูงตั๊กแตนและกองทัพทหารม้า แต่วิบัติที่สามซึ่งราชอาณาจักรของพระยะโฮวาจะดำเนินการเองนั้นจะนำมาไม่เพียงแต่ภัยทรมาน. (วิวรณ์ 9:3-19) วิบัตินี้จะยังความตายฉับพลันด้วยการกำจัดสังคมมนุษย์ที่ก่อความเสียหายและพวกผู้ปกครองสังคมนั้นด้วย. สิ่งนี้จะเกิดขึ้นขณะที่การตัดสินของพระยะโฮวาถึงจุดสุดยอด ณ อาร์มาเก็ดดอน. เหมือนที่ดานิเอลพยากรณ์ไว้ดังนี้: “ในสมัยเมื่อกษัตริย์เหล่านั้น [นักปกครองที่ทำความเสียหายแก่แผ่นดิน] กำลังเสวยราชย์อยู่, พระเจ้าแห่งสรวงสวรรค์จะทรงตั้งอาณาจักรอันหนึ่งขึ้น, ซึ่งจะไม่มีวันทำลายเสียได้, หรือผู้ใดจะชิงเอาอาณาจักรนี้ไปก็หาได้ไม่; แต่อาณาจักรนี้จะทำลายอาณาจักรอื่น ๆ ลงให้ย่อยยับและเผาผลาญเสียสิ้น, และอาณาจักรนี้จะดำรงอยู่เป็นนิจ.” ดุจภูเขาที่สง่างาม ราชอาณาจักรของพระเจ้าจะปกครองแผ่นดินโลกที่ถูกทำให้รุ่งโรจน์งดงาม พิสูจน์ความถูกต้องแห่งพระบรมเดชานุภาพของพระยะโฮวาและนำความชื่นชมยินดีมาสู่มนุษย์ชั่วกาลนาน.—ดานิเอล 2:35, 44; ยะซายา 11:9; 60:13.
  
  11. (ก) คำพยากรณ์นี้พรรณนาถึงชุดเหตุการณ์อันน่าเบิกบานอะไรบ้างซึ่งดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง? (ข) มีการได้รับพระกรุณาอันไม่พึงได้รับอะไร อย่างไร และโดยใคร?
  
  ¹¹ วิบัติที่สามมาพร้อมกับชุดเหตุการณ์น่ายินดีซึ่งจะดำเนินต่อเนื่องเป็นลำดับตลอดวันขององค์พระผู้เป็นเจ้า. นั่นเป็นสมัยที่ ‘คนตายจะถูกพิพากษา และพระเจ้าจะประทานบำเหน็จแก่ทาสทั้งหลาย คือผู้พยากรณ์ และแก่เหล่าผู้บริสุทธิ์และคนทั้งหลายที่เกรงกลัวพระนามของพระองค์.’ ข้อนี้หมายถึงการเป็นขึ้นจากความตาย! สำหรับเหล่าผู้บริสุทธิ์ผู้ถูกเจิมซึ่งได้ล่วงลับไปก่อนแล้ว การเป็นขึ้นจากตายนี้เริ่มขึ้นในระยะต้น ๆ แห่งวันขององค์พระผู้เป็นเจ้า. (1 เธซะโลนิเก 4:15-17) เมื่อถึงเวลา ผู้บริสุทธิ์ที่ยังเหลืออยู่ก็จะได้อยู่ร่วมกับชนเหล่านี้โดยรับการปลุกขึ้นจากความตายในพริบตาเดียว. ส่วนคนอื่น ๆ ก็จะได้บำเหน็จเช่นกัน มีทั้งทาสของพระเจ้าคือผู้พยากรณ์ครั้งโบราณกาลและชนอื่น ๆ แห่งมนุษยชาติผู้ซึ่งเกรงกลัวพระนามของพระยะโฮวา ไม่ว่าเขาอยู่ในกลุ่มชนฝูงใหญ่ซึ่งรอดผ่านความทุกข์ลำบากครั้งใหญ่ หรือเป็น “คนที่ตายแล้ว ทั้งผู้ใหญ่ผู้น้อย” ซึ่งถูกปลุกขึ้นสู่ชีวิตระหว่างรัชสมัยพันปีของพระคริสต์. เพราะเหตุที่กษัตริย์มาซีฮาของพระเจ้าทรงถือลูกกุญแจแห่งความตายและฮาเดส การที่พระองค์ปกครองราชอาณาจักรจึงเปิดโอกาสให้พระองค์ทรงประสาทชีวิตนิรันดรแก่ทุกคนซึ่งเอื้อมแขนออกไปเพื่อจะได้การจัดเตรียมอันล้ำค่านั้น. (วิวรณ์ 1:18; 7:9, 14; 20:12, 13; โรม 6:22; โยฮัน 5:28, 29) ไม่ว่าบำเหน็จนั้นเป็นชีวิตอมตะในสวรรค์หรือชีวิตนิรันดร์บนแผ่นดินโลก ของประทานอันหมายถึงชีวิตนี้เป็นพระกรุณาอันไม่พึงได้รับจากพระยะโฮวา ซึ่งผู้รับทุกคนน่าจะสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณตลอดนิรันดร์กาล!—เฮ็บราย 2:9.

ความลับอันศักดิ์สิทธิ์ของพระเจ้า—ถึงจุดสุดยอดอันรุ่งโรจน์!

พระธรรมวิวรณ์—ใกล้จะถึงจุดสุดยอด!
- [กรอบหน้า 175]
  
  การทำลายแผ่นดินโลก
  
  “ทุกสามวินาทีมีส่วนหนึ่งของป่าทึบเขตร้อนที่มีอยู่แต่เดิมขนาดเท่าสนามฟุตบอลหายไป. . . . การสูญเสียป่าที่สำคัญ ๆ เหล่านั้นเป็นการทำลายทั้งพืชและสัตว์หลายพันชนิด.”—สมุดแผนที่มีภาพประกอบของโลก (ภาษาอังกฤษ, แรนด์ แม็กแนลลี).
  
  “ภายในสองศตวรรษแห่งการบุกเบิกถิ่นฐาน [ทะเลสาบใหญ่] ก็ได้กลายเป็นที่ทิ้งน้ำเสียใหญ่ที่สุดของโลกด้วย.”—วารสารเดอะ โกลบ แอนด์ เมล์ (แคนาดา).
  
  ในเดือนเมษายน ปี 1986 การระเบิดและไฟไหม้ที่โรงงานไฟฟ้าพลังนิวเคลียร์ในเชอร์โนบิล, อดีตสหภาพโซเวียต “เป็นอุบัติการณ์เกี่ยวกับนิวเคลียร์ครั้งสำคัญที่สุด . . . นับตั้งแต่การทิ้งระเบิดที่ฮิโรชิมาและนางาซากิ” โดยมีการแผ่กระจาย “รังสีออกไปสู่บรรยากาศ, ผิวหน้าชั้นดินและน้ำของโลกเป็นระยะเวลานานมากพอ ๆ กับการทดสอบทางนิวเคลียร์และลูกระเบิดทั้งหมดเท่าที่เคยมีการเกิดระเบิดขึ้นรวมกัน.”—เจเอเอ็มเอ; เดอะ นิวยอร์ก ไทมส์.
  
  ที่มินามาตะ, ประเทศญี่ปุ่น โรงงานเคมีแห่งหนึ่งได้ปล่อยสารเมทิลเมอร์คิวรีลงในอ่าว. การกินปลาและพวกกุ้งที่ปนเปื้อนไปด้วยสารนั้นเป็นเหตุให้เกิดโรคมินามาตะ (เอ็มดี) ขึ้น ซึ่งเป็น “โรคประสาทเรื้อรัง. . . . จนถึงบัดนี้ [ปี 1985] มี 2,578 คนในญี่ปุ่นที่มีการยืนยันอย่างเป็นทางการว่าเป็นโรคนี้.”—วารสารนานาชาติเกี่ยวกับวิชาโรคติดต่อ (ภาษาอังกฤษ).
  
  [กรอบหน้า 176]
  
  คำแถลงการณ์สำคัญในพระธรรมวิวรณ์ 11:15-19 เป็นบทนำของนิมิตต่าง ๆ ที่จะติดตามมา. วิวรณ์บท 12 เป็นการย้อนกล่าวซึ่งขยายรายละเอียดของการแถลงครั้งใหญ่ในวิวรณ์ 11:15, 17. บท 13 บอกให้ทราบความเป็นมาของบท 11:18 ขณะที่อธิบายถึงต้นตอและการพัฒนาขึ้นขององค์การทางการเมืองของซาตานซึ่งได้ก่อความเสียหายแก่แผ่นดินโลก. บท 14 และ 15 ให้รายละเอียดมากขึ้นเรื่องการพิพากษาของราชอาณาจักรซึ่งเกี่ยวพันกับการเป่าแตรตัวที่เจ็ดและภัยพิบัติที่สาม.