Okuyucuların Soruları
Matta 28:17’deki sözler, bazı resullerin, diriltilmiş İsa’nın kendilerine görünmesinden uzun bir zaman sonra da şüphe etmeye devam ettikleri anlamına mı gelir?
Hayır, Matta 28:16, 17’deki sözlerden bu sonuca varmamız gerekmez, orada şöyle okuyoruz: “On bir şakirt Galileye, İsanın onlara tayin ettiği dağa, gittiler. Ve İsayı gördükleri zaman, ona secde kıldılar; fakat bazıları şüphe ettiler.”
Ölümünden epey zaman önce “İsa, Yeruşalime gitmek, ihtiyarlar ve başkâhinlerle yazıcıların elinden çok şeyler çekip öldürülmek, ve üçüncü günde kıyam etmek gerek olduğunu şakirtlerine o vakitten göstermeğe başladı.” (Matta 16:21) Buna rağmen İsa’nın tutuklanıp idam edilmesi şakirtlerinde hayal kırıklığı ve şaşkınlık yaratmıştı. Onun diriltilmesi onlara bir sürpriz gibi geldi. Kendisini insan biçiminde gösterdiğinde ilk başta ‘onlar sevinçten henüz inanamıyorlardı.’ (Luka 24:36-41) Ancak, İsa’nın diriltildikten sonra onlara farklı zamanlarda görünmesi, yakın takipçilerinin onun diriltildiğine inanmasına yardımcı oldu; Tomas bile İsa’nın diriltildiğine inandı.—Yuhanna 20:24-29.
Ondan sonra 11 sadık resul “Galileye . . . . gittiler.” (Matta 28:16; Yuhanna 21:1) İsa orada “beş yüzden ziyade kardeşlere bir defada göründü.” (I. Korintoslular 15:6) Bu bağlamda Matta 28:17 “bazıları şüphe ettiler” diyor. Böylece, şüphe edenlerin bu 500 takipçinin arasında bulunması oldukça mümkündür.
Teşkilatın ilk başkanı C. T. Russel’in yaptığı ilginç açıklamaya dikkat edelim:
“Şüphe edenlerin arasında onbir resulden herhangi birinin bulunduğunu düşünmek makul değildir, çünkü daha önce kendilerinin de ifade ettiği gibi onlar tam olarak tatmin olmuşlar, bütünüyle inanmışlardı. Düşünüyoruz ki, şüphe edenler, bu toplantıya katılan beş yüz kardeş arasında olmakla beraber, İsa’nın diriltilmesinden o yana onunla temasa geçmemiş olanlardır ve onlardan bazılarının İsa ile zaten iletişim kurmuş şakirt ve yakın dostlara oranla iman açısından daha zayıf olduklarını mantıken varsayabiliriz. ‘Bazıları şüphe ettiler’ ifadesi İncil yazarının açık sözlülüğünün bir kanıtıdır. Bu ayrıca İsa’nın takipçilerinin safdil olmadıklarını, sunulan delilleri inceleyip tartmaya eğilimli olduklarını gösteriyor. Bundan başka iman edenlerin gösterdikleri şevk, enerji ve özveri ruhu, onların İsa’nın diriltildiğine ne kadar içtenlikle inandıklarını fazlasıyla kanıtlar. Onlar gibi biz de bunu İsa’ya imanın temel taşı olarak kabul ediyoruz. Eğer Mesih diriltilmediyse, imanımız boş ve hâlâ günah içindeyiz.—I. Kor. 15:17.” Zion’s Watch Tower and Herald of Christ’s Presence, 1 Mayıs, 1901, sayfa 152.
Sırası gelmişken, Matta’nın bu noktadan söz ediş tarzının bize Mukaddes Kitabın ne kadar güvenilir ve dürüst olduğunu gösteren bir kanıt sağladığına dikkat edebiliriz. Eğer bir kişi bir kaydı uyduruyorsa, bu öykünün inandırıcı görünmesini sağlamak için ayrıntılar verme eğiliminde olur; herhalde atlanmış ayrıntılar veya görülen boşlukların uydurma öyküsü üzerinde kuşkular doğuracağını düşünür. Matta hakkında böyle söylenebilir mi?
Matta “bazıları şüphe ettiler” sözlerine ayrıntılı bir açıklama getirmeye kendini zorunlu hissetmedi. Markos, Luka ve Yuhanna’nın kayıtları bundan hiç bahsetmiyor, böylece yalnız Matta’nın sözlerine bakılırsa, kendisinin de aralarında bulunduğu 11 resulü olaya katıyor gibi görünebilir. Yine de, Matta bu kısa yorumu hiç açıklama vermeden yapıyor. 14 yıl kadar sonra resul Pavlus Birinci Korintoslular kitabını yazdı. I. Korintoslular 15:6’da verdiği ayrıntının ışığında, şüphe edenlerin resuller değil, İsa’nın henüz kendilerine görünmediği Galile’deki takipçileri olduğu sonucuna varabiliriz. Böylece Matta’nın “bazıları şüphe ettiler” sözleri bize doğru geliyor; bu, haklı olarak her küçük ayrıntıya girmeye çalışmadan gerçeğe uygun bir kayıt sunan dürüst bir yazarın mesajıdır.